Ο ΣΥΡΙΖΑ χρειάζεται άλμα στο «καινό» και όχι στο κενό

Εννοείται ότι τα «πάντα ρει» και στην Αριστερά, πολύ περισσότερο στην αυτοπροσδιοριζόμενη ως ανανεωτική, την οποία διαχρονικά θέλει να εκπροσωπεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Πάντοτε στην Ιστορία κέρδιζαν οι φορείς νέων ιδεών, οι αληθινοί μεταρρυθμιστές και επαναστάτες τόσο στο εθνικό όσο και στο διεθνές επίπεδο, γι’ αυτό και το κόμμα μας που έφερε την Αριστερά στο τιμόνι της Ελλάδας πρώτη φορά στην Ιστορία τούτης της χώρας χρειάζεται άλμα στο καινό, όχι στο κενό.

Αφετηρία μας, ότι στις πρόσφατες ευρωεκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. ήρθε πρώτος στους νεαρής ηλικίας ψηφοφόρους, εκτοπίζοντας από τη θέση αυτή τη Ν.Δ. σε σχέση με τις εθνικές εκλογές του 2023. Επρόκειτο για το πιο ελπιδοφόρο εύρημα των σχετικών ερευνών που, δυστυχώς, υποτιμήθηκε από τους επικριτές της ηγεσίας Κασσελάκη.

Ούτε, όμως, ο πρόεδρος το αξιοποίησε στην κατεύθυνση αναζήτησης νέων ιδεών, ώστε να προκύψει το νέο κύμα του ΣΥΡΙΖΑ που ζήτησε ο Αλέξης Τσίπρας παραιτούμενος. «Παραμερίζω να περάσει το νέο κύμα του ΣΥΡΙΖΑ», είχε πει εμφατικά ο πρώτος στην Ιστορία της Ελλάδας αριστερός πρωθυπουργός.

Αν και δεν είναι δεκαετιών ούτε ταυτισμένο με εθνικές τραγωδίες, το όνομα του κόμματος μπορεί να αλλάξει και δεν θα είχα αντίρρηση αναδιατύπωσης που να παραπέμπει στο μέλλον, π.χ. στον οικολογικό χαρακτήρα της σύγχρονης Αριστεράς.

Γενικότερα, φοβάμαι ότι δεν έχει γίνει αντιληπτό από την ηγεσία ούτε τους επικριτές της εντός των τειχών ότι η μεγάλη πρόκληση για τον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ είναι η παραγωγή νέων ιδεών για την ελληνική κοινωνία, την Ευρώπη και τον κόσμο.

Οσο για την ιδέα μετατροπής των Ο.Μ. σε λέσχες ή club στα αγγλικά συνιστά αναπαλαίωση, δεδομένου ότι έτσι οργανωνόταν η Αριστερά στα πρώτα της βήματα όταν περιοριζόταν σε μικρούς κύκλους διανοουμένων. Θα πρόκειται για ακύρωση του πολιτικού τους ρόλου, που μέχρι τώρα ήταν αδύναμος και υποβαθμισμένος, γι’ αυτό και η μικρή επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ στις τοπικές κοινωνίες, κατ’ επέκταση και στην τοπική αυτοδιοίκηση. Και για να χαριτολογήσω, παραθέτω την ιστορία όπου μια τοπική αριστερή λέσχη συζητούσε το αν υπάρχει Θεός, ανακοινώνοντας τελικά ότι «αποφασίσαμε με ψήφους 3-2 ότι Θεός δεν υπάρχει».

Νέες καινοτόμες ιδέες χρειαζόμαστε, πρόεδρε, που να εμπνεύσουν ένα νέο μεγάλο ρεύμα αλλαγής από έναν πολιτικό, κοινωνικό συνασπισμό προόδου και οικολογίας, με μεγαλύτερη απειλή για την ανθρωπότητα την κλιματο-οικολογική κρίση, την οποία η παραδοσιακή Αριστερά δεν διέγνωσε έγκαιρα. Γι’ αυτό και πολλοί σχηματισμοί της περιθωριοποιήθηκαν στις κοινωνίες του αναπτυγμένου καπιταλισμού.

Οι καιροί ου μενετοί και ασυγχώρητα τα νέα λάθη, όπως και νέα διάσπαση.

*Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.