Παγάκια με δυόσμο

Μέσα στο ποτήρι με τη σπιτική λεμονάδα που μας κέρασε είχε ρίξει και λίγα παγάκια με δυόσμο. Κάθε χρονιά συνηθίζει να μας φιλεύει σπιτική λεμονάδα στην καθιερωμένη μας -πια- επίσκεψη κι εμείς βουτάμε με αδημονία στη δροσερή κι αψιά θαλπωρή του αναψυκτικού. Μα η φετινή ήταν το κάτι άλλο· δεν ήταν απλώς ο δυόσμος που απογείωσε την αίσθηση, αλλά το γεγονός πως σκέφτηκε να φτιάξει παγάκια με τα φύλλα του· ένα φύλλο δυόσμου τυλιγμένο μέσα σε μια μικρή μπάλα πάγου να κολυμπάει στο ποτήρι σου σκορπώντας το άρωμά του και φέρνοντας τον γευστικό παράδεισο των ουρανίσκων επί της Γης.

Καθόλου δεν είχε γράψει πάνω της ο ένας χρόνος που πέρασε από την τελευταία φορά που την είδαμε. Συμβαίνει στους ανθρώπους σαν μεγαλώνουμε να δείχνουμε για καιρό στάσιμοι σε μια κατάσταση, πριν διαβούμε αμετάκλητα το κατώφλι της επόμενης ηλικιακής φάσης. Μα και η φρεσκοσκαλισμένη αλτάνα με τις ντοματιές, η νοικοκυρεμένη αυλή με τα λιγοστά παιδικά παιχνίδια στην ακρούλα, η θρονιασμένη μουσαφίρισσα στην πολυθρόνα του μπαλκονιού, τα εγγόνια της που παραθέριζαν και σκάσανε μύτη κάποια στιγμή καβάλα σ’ ένα ποδήλατο απολαμβάνοντας τις ελευθερίες του χωριού, όλα ήταν όπως και πέρσι· μονάχα το θεριεμένο παράστημα των πιτσιρικιών φανέρωνε το κύλισμα του χρόνου.

Παρόμοιες και οι κουβέντες που ανταλλάξαμε, με την ίδια ζεστάδα όπως και κάθε χρονιά: για τους συγχωριανούς που όσο περνά ο καιρός λιγαίνουνε, για πρόσωπα αγαπημένα που της στέλνουν χαιρετίσματα, για τις ζωές των παιδογγονών της στις πολιτείες, για το σπιτικό της που αρνείται να το αφήσει τους χειμώνες παρ’ όλο που επιμένουν τα παιδιά της να την πάρουνε μαζί τους στο φθινοπωρινό τους φευγιό, για τα περασμένα και για τα μελλούμενα. Και πάντοτε με συνοδεία σπιτικής λεμονάδας να νοστιμίζει τα λόγια μας και τις ψυχές μας.

Σαν είσαι νοικοκύρης στο χωριό άλλωστε πάντοτε πρέπει να έχεις κάτι να φιλέψεις τους ακάλεστους μουσαφίρηδες του θέρους. Το συνηθίζουνε από παλιά οι άνθρωποι να εμφανίζονται ξαφνικά στην αυλή σου· τα διερευνητικά τηλεφωνήματα και οι τυπικές προσκλήσεις δεν έχουνε γίνει ακόμη βασικές προϋποθέσεις για μια γρήγορη επίσκεψη ή για μια μακρόσυρτη βεγγέρα. Κι όσο να πεις, δεν είναι όλες οι ώρες ίδιες και πάντοτε θα υπάρχουνε και οι ανεπιθύμητοι, κι εκεί θέλει μια κάποια μαεστρία να τους ξεφορτωθείς χωρίς να σε παρεξηγήσουν, αν βέβαια ενδιαφέρεσαι για τέτοιου είδους κοινωνικά προσχήματα.

Ισως το τι θα βγάλεις στον επισκέπτη σου για να τον κεράσεις να είναι και μια ένδειξη του βαθμού ευχαρίστησής σου από την απρόσμενη επίσκεψή του. Πάντως η σπιτική λεμονάδα σίγουρα δεν διώχνει τον κόσμο, ειδικά αν μέσα στο ποτήρι σου κολυμπάνε και παγάκια με φύλλα δυόσμου.

Να είμαστε όλοι καλά να ξανασμίξουμε του χρόνου. Ως τότε ίσως να φτιάξουμε κι εμείς παγάκια με φύλλα δυόσμου για τη λεμονάδα μας σαν ένα μικρό ανάθημα του καλοκαιρινού μας παραδείσου.