》Δεν είναι η πρώτη φορά που η πολιτική συζήτηση διεξάγεται ερήμην της πραγματικότητας ή (και) της κοινωνίας. Ευτυχώς υπάρχει και ο Ευάγγελος Βενιζέλος που, είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κανείς μαζί του, σχεδόν πάντα έχει να προσφέρει κάτι ουσιαστικό στην κουβέντα. Ποια είναι η συζήτηση στην Κεντροαριστερά τους τελευταίους μήνες; Το γνωστό άτυπο debate, ουσιαστικά, μεταξύ δύο απόψεων: Αυτών που λένε ότι τα κόμματα του χώρου (ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις) δεν μπορούν μόνα τους, άρα μόνη λύση απέναντι στη συμπαγή Ν.Δ. είναι μια εκλογική συμμαχία υπό όρους και προϋποθέσεις. Και αυτών που λένε ότι αυτό δεν γίνεται διότι οι ιδεολογικές και λοιπές διαφορές είναι ανυπέρβλητες, διότι αυτά είναι σενάρια που προωθούν διάφορα συμφέροντα και διότι πολλοί που θα κληθούν να υλοποιήσουν κάτι τέτοιο, θα το σαμποτάρουν στην πράξη γιατί θα προτάσσουν την προσωπική τους πολιτική επιβίωση.
》Τι μας θύμισε το βράδυ της Τετάρτης στην ΕΡΤ και στην εκπομπή του Γιώργου Κουβαρά ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ: «Υπάρχει και μια λεπτομέρεια που δεν την έχουμε αναλύσει όσο πρέπει. Το ισχύον εκλογικό σύστημα δεν πριμοδοτεί τους συνασπισμούς κομμάτων», αν και, όπως είπε, θα έπρεπε για λόγους ισότητας της ψήφου. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Οτι ακόμη και αν ένας κεντροαριστερός συνασπισμός κομμάτων βγει πρώτος στις επόμενες εκλογές και η Ν.Δ. δεύτερη, το μπόνους των εδρών θα το πάρει το… δεύτερο κόμμα. «Αρα θα φτάσουμε σε ένα θεσμικό πρόβλημα, αυτός που θα έχει πάρει την πλειοψηφία των ψήφων να μην μπορεί να πάρει την πλειοψηφία των εδρών», εξήγησε ο πρόεδρος Ευάγγελος σε όσους δεν το είχαν καταλάβει, που πάω στοίχημα είναι αρκετοί, ακόμη και εντός των ενδιαφερόμενων κομμάτων.
》Με άλλα λόγια, τζάμπα το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός αν θα τα βρουν ο ΣΥΡΙΖΑ με το ΠΑΣΟΚ, αν θα πάρουν μαζί και τη Νέα Αριστερά, τον Πέτρο Κόκκαλη ή τον Κώστα Σλούκα. ΑΝ (ξαναλέω ΑΝ) η Ν.Δ. παραμείνει συμπαγής, μόνο ένα κόμμα, είτε από τα υπάρχοντα είτε κάποιο νέο, μπορεί να περάσει τη Ν.Δ., να πάρει το μπόνους και να προσπαθήσει να κυβερνήσει. Και για να απαντηθεί αυτό το θέμα, θα πρέπει να τελειώσουν οι εσωτερικές διαδικασίες σε ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, να φανεί αν ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να μείνει ενωμένος υπό τον Κασσελάκη ή αν π.χ. θα αλλάξει αρχηγό και αφού εκλεγεί και η νέα ηγεσία στο ΠΑΣΟΚ, να καταγραφεί στις μετρήσεις της κοινής γνώμης ποιος μπορεί να αναλάβει το ομολογουμένως δύσκολο αυτό έργο ως το αντίπαλο δέος της Δεξιάς.
Ο Δημήτρης Μαύρος (MRB) «προσγείωσε» όσους από τη Ν.Δ. δεν κατάλαβαν το μήνυμα των ευρωεκλογών, λέγοντας ότι βάσει των μετρήσεων οι πολίτες ζήτησαν αλλαγή στρατηγικής και όχι επιτάχυνση του κυβερνητικού προγράμματος. Ισως δεν έχει γίνει αρκούντως αντιληπτό…
》Και ελπίζω να μην ξεχνάμε ότι αν η κατάσταση στην Κεντροαριστερά παραμείνει έτσι, στο τέλος μπορεί να ενοποιηθεί ο χώρος δεξιότερα της Ν.Δ. και να καταλάβει εκείνος τη δεύτερη θέση, καθώς διαθέτει σταθερά ένα 15% συνολικά στις δημοσκοπήσεις (Ελληνική Λύση, Νίκη, Φωνή Λογικής κ.λπ.) που με την αναγωγή ανεβαίνει. Ο Βελόπουλος παγιώνεται ως πιο σταθερή και όχι ευκαιριακή ψήφος, ενώ η Λατινοπούλου παρουσιάζει και εκείνη μια αξιοσημείωτη δυναμική. Και επειδή πολλοί μιλούν για ρευστοποίηση του πολιτικού συστήματος, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι η Ν.Δ. θα πέσει δημοσκοπικά και κάτω από το 20% στην πρόθεση ψήφου άνευ αναγωγής, οπότε θα έχουμε ένα σκηνικό Μαΐου 2012 με διάφορα μικρά και μεσαία κόμματα και μεγάλο ερωτηματικό το πώς θα κυβερνηθεί η χώρα την επόμενη ημέρα.
》Η κουβέντα στην ΕΡΤ ήταν πάντως ενδιαφέρουσα, γιατί η Μπακογιάννη άρχισε να επικαλείται την προβληματική τρικομματική κυβέρνηση της Γερμανίας (Σοσιαλδημοκράτες, Πράσινοι, Φιλελεύθεροι) για να ξορκίσει τις συνεργασίες και να υπερασπιστεί τις μονοκομματικές κυβερνήσεις και τον επίμονο στόχο της Ν.Δ. για αυτοδυναμία. Από την άλλη πλευρά, ο Βενιζέλος τής θύμισε ότι το μεταπολεμικό θαύμα της Γερμανίας βασίστηκε στην απλή αναλογική και τις κυβερνήσεις συνεργασίας. 1-0 υπέρ του Ευάγγελου, θα έλεγα εγώ, προσεγγίζοντας το ζήτημα καθαρά με λαϊκίστικους και οπαδικούς όρους.
