Η πρώτη απώλεια βαθμών και μάλιστα εντός έδρας, με αντίπαλο τον Παναιτωλικό που δεν είχε πάρει ούτε ισοπαλία στο Φάληρο μέχρι προχθές το βράδυ, συνοδεύτηκε από μια αναπάντεχη ένταση στο εσωτερικό του Ολυμπιακού. Σύμφωνοι, σε ένα ματς από αυτά που θεωρητικά χαρακτηρίζονται «εύκολα» δεν μπόρεσε να συνεχίσει το νικηφόρο σερί του, αλλά αφενός κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει την ομάδα ότι δεν κυριάρχησε και δεν προσπάθησε, ανεξάρτητα αν το έκανε χωρίς αποτέλεσμα και με μια ασυνήθιστη εμμονή στα γεμίσματα. Ενα στιλ παιχνιδιού που δεν τον χαρακτήριζε τα τελευταία χρόνια και ειδικά με τον ιδανικό τρόπο που τελείωσε την περασμένη σεζόν.
Ο κώδωνας κινδύνου που έσπευσε να κρούσει ο ιδιοκτήτης, Βαγγέλης Μαρινάκης, θα μπορούσε να εκληφθεί ως μια συνηθισμένη (προεδρική και επικοινωνιακή) πρακτική, μετά από μια σειρά κακών εμφανίσεων και υπό την απειλή ότι η ομάδα έχει εκτροχιαστεί. Ομως από την 4η αγωνιστική, σε ένα πρωτάθλημα όπου όλοι οι διεκδικητές έχουν κάνει γκέλες κι έχει πολύ δρόμο για να κριθεί, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ακόμη δεν έχουν αρχίσει οι ευρωπαϊκές υποχρεώσεις ώστε να υπάρχει ένα πιο αξιόπιστο δείγμα, ο καθένας θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι αναλογικά έγινε πολύς θόρυβος σε σχέση με την πιθανότητα ενός τυχαίου γεγονότος.
Ωστόσο, επειδή… «όσα ξέρει ο νοικοκύρης», προφανώς η ερμηνεία επιβάλλεται να αναζητηθεί σε εσωτερικές διαπιστώσεις ανθρώπων που ζουν την ομάδα εκ των έσω και προφανώς θέλουν το καλό της.
Το ταρακούνημα μπορεί να είχε… αιτία, αλλά και προληπτικό χαρακτήρα, από τη στιγμή που ξεκινάει μια δύσκολη περίοδος, η οποία το Σάββατο περνά από το γήπεδο του Αρη, συνεχίζεται στη Λιόν (26/9) και γενικότερα μοιάζει με αποφασιστική δοκιμασία χαρακτήρα και προοπτικής.
Την ίδια ώρα ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ με τη φράση που διοχετεύθηκε χθες («άλλα συμφωνήσαμε και άλλα κάναμε») θέτει τους παίκτες του προ των αυξημένων ευθυνών τους, σε μια σεζόν που αποχώρησαν βασικοί συντελεστές της περσινής μεταμόρφωσης, αλλά αποκτήθηκαν και παίκτες με βιογραφικό που πείθει ότι έχουν τις δυνατότητες να σηκώσουν το βάρος των απαιτήσεων που ξεκινάνε από την κατάκτηση του ελληνικού πρωταθλήματος στην 100ή επέτειο της ίδρυσης του συλλόγου.
Στην ουσία όλο αυτό το σκηνικό μοιάζει με ένα «καλωσόρισμα» στην πίεση που θα προσπαθήσει να διαχειριστεί όποιος φοράει αυτή τη φανέλα. Ωστόσο είναι φανερό ότι ο Ολυμπιακός, όπως είναι αυτή τη στιγμή, περιμένοντας να βρουν τα πατήματά τους ο Γουίλιαν και ο Ολιβέιρα, ψάχνει τη δημιουργία απέναντι σε κλειστές άμυνες. Τα περισσότερα παιχνίδια του ελληνικού πρωταθλήματος, εκτός από τα ντέρμπι, σε αυτό το τέμπο θα παιχτούν.
