Ο πολιτικός κόσμος, στο σύνολό του, βρίσκεται σε περίοδο διακοπών. Η κυβέρνηση, πρώτη και καλύτερη απ’ όλους, έχει κατεβάσει ρολά από την επομένη του κλεισίματος της Βουλής. Το επέλεξε για πολλούς λόγους και κυρίως για να αποφύγει μια πολιτική αντιπαράθεση για το σκάνδαλο των υποκλοπών ύστερα από τη σκανδαλώδη απόφαση της ηγεσίας του Αρείου Πάγου να στείλει την υπόθεση στο αρχείο.
Σε κάθε περίπτωση, ειδήσεις από την κυβέρνηση δεν παράγονται αυτό το διάστημα. Αλλά και στα υπόλοιπα κόμματα, πάνω-κάτω, το ίδιο συμβαίνει καθώς οι ανακοινώσεις τους μοιάζουν περισσότερο με υποχρέωση ή έρχονται από κάποια παραλία. Ως έναν βαθμό κατανοητό. Οι πολιτικοί είναι κι αυτοί άνθρωποι κι έχουν ανάγκη ανάπαυλας μερικών ημερών. Πολύ σύντομα όμως θα βρεθούν αντιμέτωποι με τη σκληρή πραγματικότητα.
Σε ό,τι αφορά την κυβέρνηση, η αμφισβήτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη ως μονοκράτορα του κόμματος και της παράταξης γενικότερα είναι εμφανής από την επομένη των ευρωεκλογών. Ο ίδιος, το τελευταίο διάστημα, με διάφορες κινήσεις, επιχείρησε από τη μία μεριά να πάρει τον έλεγχο της κατάστασης στα χέρια του κι από την άλλη να πείσει πως δεν αμφισβητεί τα ιερά και τα όσια του κόμματος κάνοντας μια ημιτελή δεξιά στροφή στις αποφάσεις του.
Στην πραγματικότητα βρίσκεται -και το ξέρει- αντιμέτωπος με ένα μήνυμα: «Ησουν προσωρινός, τώρα είσαι ακόμη περισσότερο και δεν μπορείς εσύ να αποφασίζεις για το μέλλον της Ν.Δ. Αν έτσι κατάλαβες, λάθος κατάλαβες. Κι αν το επιθυμείς, δοκίμασε να το διαπιστώσεις». Από το φθινόπωρο αρχίζει μια νέα κατάσταση για τη Ν.Δ. που σημαίνει: ούτε ψύλλος στον κόρφο του κ. Μητσοτάκη.
Εξελίξεις αναμένονται επίσης τόσο στον ΣΥΡΙΖΑ όσο και στο ΠΑΣΟΚ. Οχι μόνο γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ έχει καταστατικό συνέδριο και το ΠΑΣΟΚ εκλογή αρχηγού, αλλά και γιατί παράλληλα με τις εξελίξεις σε αυτά τα κόμματα τρέχει και το ρεύμα που έχει ως κεντρική άποψη την ανάγκη της συνεργασίας των δύο κομμάτων για τη δημιουργία ενός φορέα, ο οποίος θα αποτελέσει τον εναλλακτικό πόλο εξουσίας απέναντι στη Ν.Δ.
Με δυο λόγια, είμαστε μπροστά σε σημαντικές πολιτικές εξελίξεις τόσο στη λεγόμενη Κεντροδεξιά όσο και στη λεγόμενη Κεντροαριστερά, δηλαδή στους βασικούς πολιτικούς πόλους εξουσίας. Τι θα συμβεί δεν ξέρουμε, αλλά τουλάχιστον δεν θα πλήξουμε.
