Δενδροκτονίες

Γιάννη, γιατί έσφαξες το δέντρο το σπλαχνικό, πούρριχνεν ίσκιο στο κοπάδι και στο βοσκό;
……
Εκεί τριγύρω ούτε χορτάρι φωνή καμιά. Στ’ αγκάθια πέθανε, στον κάμπο, στην ερημιά.

«Η κατάρα του πεύκου», Ζαχ. Παπαντωνίου

Πού είναι όλοι αυτοί οι οικολόγοι, πρασινοειρηνιστές, ακραίοι κεντρώοι της ενσυναίσθησης, οι ακτιβιστές του κλίματος; Πού είναι οι προστάτες των κοραλλιογενών υφάλων και της καρέτα καρέτα, οι θεράποντες της πράσινης ανάπτυξης, οι ΜΚΟ του περιβαλλοντισμού; Πού είναι οι φιλόσοφοι της πολιτικής ορθότητας, οι εστέτ λογοτέχνες, οι μεγαλόσχημοι ακαδημαϊκοί; Πού είναι οι άνθρωποι;

Παρακολουθώντας τις μεταδόσεις της πρόσφατης καταστροφικής πυρκαγιάς στην Αττική, κάποιους ηλικιωμένους έβλεπα να διαμαρτύρονται για την ανυπαρξία του κράτους καθώς και κάποιους νεαρούς, που απερίσκεπτα τους λέμε τα παιδιά του φραπέ ή που η αστυνομία πριν από τρία-τέσσερα χρόνια τούς καταχέριζε επειδή δεν πειθαρχούσαν στον εγκλεισμό στη διάρκεια της πανδημίας. Τους ίδιους έβλεπα με λάστιχα, κλαριά και κουβάδες να υποκαθιστούν τους καθ’ ύλην αρμόδιους εγγυητές της ασφάλειας και της κανονικότητας και να προσπαθούν με κίνδυνο της ζωής τους να σταματήσουν το αποκρουστικό έγκλημα.

Την ίδια στιγμή έβλεπα με συντριβή τη γενοκτονία των δέντρων από αυτούς που εμφανίζονται ως θιασώτες της θεωρίας ότι το διοξείδιο του άνθρακα ευθύνεται για την υπερθέρμανση του πλανήτη, παραβλέποντας το γεγονός ότι το καλύτερο και δραστικότερο φάρμακο για τη μείωση των αερίων του θερμοκηπίου δεν είναι η λεγόμενη «πράσινη» ανάπτυξη αλλά το ίδιο το πράσινο. Διότι τα φυτά και ιδιαίτερα τα δάση είναι αυτά που απορροφούν το διοξείδιο του άνθρακα και μέσω της φωτοσύνθεσης και του νερού παράγουν οξυγόνο.

Τα φυτά και τα δάση είναι ο ευεργετικός παράγοντας ώστε η ατμόσφαιρα της Γης να παρέχει σε όλους το ζωοποιό αυτό στοιχείο. Τα φυτά είναι αυτά που μας οδήγησαν στον πολιτισμό, αυτά είναι που τρέφουν ανθρώπους και ζώα, μαζί και τους ακτιβιστές χορτοφάγους (τους οποίους δεν βλέπω να ανησυχούν ιδιαίτερα)∙ αλλά εμείς αδιαφορούμε για τη, σε παγκόσμιο επίπεδο (με την Ελλάδα στην πρωτοπορία), συστηματική καταστροφή του φυτικού και δασικού πλούτου του πλανήτη.

Οσο και αν δεν μας αρέσει να το ακούμε, ούτε οι ανεμογεννήτριες ούτε τα φωτοβολταϊκά ούτε τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα έχουν την ικανότητα να απορροφούν διοξείδιο του άνθρακα για να παράγουν οξυγόνο, ούτε μπορούν να μας τρέφουν. Ας σταματήσουμε λοιπόν τις χολιγουντιανές ονειρώξεις ότι η πράσινη ανάπτυξη θα σώσει τον κόσμο και ότι η κλιματική αλλαγή είναι αποκλειστικά ανθρωπογενής.

Διάβασα πρόσφατα ότι η πιο άνυδρη στον κόσμο έρημος Ατακάμα στη Χιλή αυτή τη στιγμή πρασινίζει και ανθίζει και αυτό δεν οφείλεται στην πράσινη ανάπτυξη αλλά στο φαινόμενο «Ελ Νίνιο», στο ίδιο φαινόμενο που ανεβάζει τη θερμοκρασία σε άλλες περιοχές της Γης. Ο άνθρωπος δεν είναι ο μοναδικός υπεύθυνος για την κλιματική αλλαγή, αυτή υπάρχει και θα υπάρχει όσο ο πλανήτης μας αναπνέει∙ είναι όμως υπεύθυνος για τον φαύλο κύκλο της μόλυνσης, που αιτία έχει τη, νεοφιλελεύθερης σύλληψης, βάναυση θεωρία της αέναης οικονομικής ανάπτυξης.

Αυτή είναι που παράγει πλαστικά, ρύπους, σκουπίδια και γεμίζει το χώμα και τις θάλασσες με δηλητήρια, αυτή είναι που έχει σκόπιμα υποβαθμίσει το φυσικό περιβάλλον, αυτή είναι που αφήνει τα δάση από τον Καναδά μέχρι την Ελλάδα να καίγονται, για να δικαιολογήσει την αυτοεκπληρούμενη προφητεία περί φαινομένου του θερμοκηπίου ονομάζοντας τις καταστρεπτικές συνέπειες του κορπορατικού καπιταλισμού «κλιματική κρίση» και βάζοντας προτεραιότητα των πολιτικών της αποφάσεων όχι τη φύση και την ανθρωπότητα αλλά τα μερίσματα των μετόχων.

Οταν έχεις άφθονα δισεκατομμύρια να σπαταλάς για εξοπλισμούς, πολέμους, επιδοτήσεις πεντάστερων ξενοδοχείων, δημοσιογραφικών οργανισμών και εταιρειών στοιχημάτων, αλλά δεν δίνεις ούτε λίγα ευρώ για δασοκομία, δασοπροστασία και προσωπικό που θα στελεχώσει ένα αποτελεσματικό σύστημα διάσωσης των δασών, δεν φταίνε οι πυρκαγιές τύπου «WUI» (!) (τι άλλο θ’ ακούσουμε) ούτε η φύση και οι αλλαγές του κλίματος, αλλά η σκόπιμη αδιαφορία και ο τσαρλατανισμός αυτών που θεωρούν τη χώρα και μαζί με αυτήν και τα δάση της ιδιοκτησία τους.

Και για να μη λένε κάποιοι καλοθελητές το γνωστό «και εσείς οι τοξικοί και γκρινιάρηδες λαϊκιστές τι προτείνετε;», ας επιχειρήσουμε λοιπόν να κάνουμε μια πρόταση: Η προστασία του φυτικού και ειδικά του δασικού πλούτου να συμπεριληφθεί στον καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ και στα Συντάγματα όλων των κρατών ανεξαιρέτως, ως βασική προτεραιότητα των κυβερνήσεων ώστε να σωθεί ο πλανήτης, εισάγοντας ταυτόχρονα στη διεθνή ποινική νομοθεσία το ιδιώνυμο έγκλημα της δενδροκτονίας ως «έγκλημα καθοσιώσεως» λόγω της παράλειψης, από πλευράς αρμοδίων, λύτρωσης της ανθρωπότητας από κίνδυνο ζωής**.

**Η παράλειψη λύτρωσης από κίνδυνο (ανθρώπινης μόνο) ζωής χαρακτηρίζεται αδίκημα από τον Ποινικό μας Κώδικα (άρθρο 307)

*Νομικός, συγγραφέας