Από αναβολή σε αναβολή η συνεργασία Μελόνι – Ράμα

Η συνεργασία της Τζόρτζια Μελόνι με τον Εντι Ράμα για την «εξαγωγή» αιτούντων άσυλο από την Ιταλία στην Αλβανία συναντά όλο και νέα εμπόδια. Αρχικά, τα δυο κλειστά κέντρα παραμονής του Γκιαντέρ και του Σεντζίν έπρεπε να αρχίσουν να λειτουργούν στις 20 Μαΐου, αλλά την τελευταία στιγμή η Ιταλίδα πρωθυπουργός είχε ανακοινώσει ότι, λόγω καθυστερήσεων, η νέα, πιθανότερη ημερομηνία για τα «εγκαίνια», ήταν εκείνη της 1ης Αυγούστου. Τώρα, μαθαίνουμε ότι υπάρχουν νέα προβλήματα. Ο υφυπουργός παρά τω προέδρω της κυβέρνησης, Αλφρέντο Μαντοβάνο, έκανε γνωστό ότι «τα έργα έχουν υποστεί μια κάποια επιβράδυνση».

Οπως διέρρευσε, το «κέντρο υποδοχής» του Σεντζίν φέρεται να έχει σχεδόν ολοκληρωθεί. Τα μεγαλύτερα εμπόδια, οι καθυστερήσεις, αφορούν το κλειστό κέντρο του Γκιαντέρ, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση είκοσι χιλιομέτρων. Πολλοί σχολιαστές, εδώ στην Ιταλία, θεωρούν ότι η διαφημιστική εκστρατεία με την οποία η Μελόνι και ο Ράμα παρουσίασαν τη συνεργασίας τους είχε ως κύριο στόχο τη στήριξη της Ιταλίδας πρωθυπουργού στις ευρωεκλογές του Ιουνίου. Τώρα που οι κάλπες έκλεισαν και η μάχη κρίθηκε, τα κλειστά κέντρα για αιτούντες άσυλο στην αντίπερα όχθη της Αδριατικής έπαψαν να αποτελούν προτεραιότητα για την ιταλική κυβερνητική συμμαχία.

Παράλληλα, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ανάλογη πρωτοβουλία της Μεγάλης Βρετανίας με τη Ρουάντα, μετά την πρόσφατη νίκη των Εργατικών, εγκαταλείφθηκε οριστικά. Δεν είναι τυχαίο, δε, ότι η κυβέρνηση της Ρώμης προκήρυξε διαγωνισμό για τη ναύλωση πλοίου, το οποίο θα πρέπει να μεταφέρει αιτούντες άσυλο από τη Λαμπεντούζα προς τη Βόρεια Αλβανία. Το ιταλικό Δημόσιο διέθεσε 13,5 εκατομμύρια ευρώ, αλλά ως ημερομηνία έναρξης ορίστηκε η 15η Σεπτεμβρίου.

Στο μεταξύ, η Διεθνής Αμνηστία καταδίκασε, ακόμη μια φορά, την ιταλοαλβανική συνεργασία και υπογράμμισε ότι «με τον τρόπο αυτό παραβιάζεται ο κανόνας που ορίζει ότι οι άνθρωποι που έχουν διασωθεί στη θάλασσα πρέπει να αποβιβάζονται στην ξηρά το γρηγορότερο δυνατό, χωρίς να υποβάλλονται σε μακρινά και εξουθενωτικά ταξίδια». Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ότι οι αιτούντες άσυλο που θα μεταφέρονται στην Αλβανία, κινδυνεύουν να παραμείνουν για μεγάλη περίοδο έγκλειστοι, με αβάσιμη στέρηση της ελευθερίας τους και ότι δεν θα μπορούν να ασκούν τα νόμιμα δικαιώματά τους για να καταφέρουν να παραμείνουν στην Ευρώπη.

Αυτό που ώθησε, βέβαια, την κυβέρνηση της Ρώμης να ξεκινήσει την όλη αυτή «συνεργασία» με τα Τίρανα ήταν η βούληση να δείξει στους ακραίους ψηφοφόρους της ότι «κάτι κινείται» σε σχέση με το παρελθόν.

Εστω και αν όλοι γνωρίζουν ότι θα μεταφερθεί στην Αλβανία ένα ελάχιστο ποσοστό επί του συνόλου των κατατρεγμένων ανθρώπων που προσπαθούν να βρουν καταφύγιο στην Ευρώπη. Η Καθολική Εκκλησία επιμένει ότι θα ήταν πολύ σοφότερο να επενδύονταν τα ποσά που ξοδεύονται για την ολοκλήρωση των «αλβανικών φυλακών υπό ιταλική διοίκηση» με στόχο την ένταξη μεταναστών και προσφύγων στη Ρώμη, στο Μιλάνο, τη Νάπολη και όπου αλλού. Η εναλλακτική αυτή, όμως, δεν κερδίζει τις ψήφους όσων ζητούν «οριστικές λύσεις, εδώ και τώρα».