Ενας «μικρός τραυματισμός», όπως τον αποκάλεσε η ίδια, ήταν από τον περασμένο Μάιο το αναπάντεχο πρόβλημα της κολυμβήτριας Αννας Ντουντουνάκη (100 μ. πεταλούδα και 4×100 μικτή ομαδική). Toν Ιούνιο στο Πανευρωπαϊκό του Βελιγραδίου πήρε το χάλκινο στα 50 μ. πεταλούδα με χρόνο 26.18 και…φώναξε «επανέρχομαι!».
Η πρώτη Ελληνίδα κάτοχος χρυσού μεταλλίου σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (2016, Βουδαπέστη, με νέο πανελλήνιο ρεκόρ 57.37), το ίδιο πετυχημένη στα 50 μ. πεταλούδα και στη συνύπαρξη των χωρών της ηπείρου μας επί ρουμανικού εδάφους σε 25άρα πισίνα, το 2023 μαζί με την Ολλανδέζα Χίελε, και χάλκινο στην ίδια διοργάνωση στα 100 μ. πεταλούδα (55.98, νέο πανελλήνιο ρεκόρ). Φέτος; Η πέμπτη θέση, τον Φεβρουάριο, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Ντόχα (100 μ. πεταλούδα) είναι επίσης αξιομνημόνευτη για την 29χρονη κολυμβήτρια του Παναθηναϊκού. Αναφέρουμε τις σημαντικές παραστάσεις της από διοργανώσεις ανάλογου συναγωνισμού με τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ως ένα καλό επιχείρημα πως, παρά την απρόοπτη δυσκολία-τραυματισμό, στη γαλλική πρωτεύουσα θα είναι η γνωστή, φιλόδοξη κολυμβήτρια!
● Τι ακριβώς λέει η ίδια;
«Τρεις εβδομάδες έμεινα πίσω, δεν ήταν ό,τι καλύτερο φανταζόμουν στην τελική ευθεία για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά όπως έχω αποδείξει στον εαυτό μου, οι δυσκολίες όταν ξεπερνιούνται δίνουν ώθηση, πρόσθετη δύναμη. Σκεφτόμουν μόνο τι να κάνω για να καλύψω το κενό της προετοιμασίας μου. Δεν έχασα την ελπίδα μου για την εμφάνισή μου στο Παρίσι».
● Ευχαριστούμε για το θάρρος! Αναζητείται στην εποχή μας…
«Ναι, ποτέ δεν πρέπει να μας παίρνει από κάτω».
● Ποιο είναι το αγωνιστικό ζητούμενο για σένα;
«Στον τομέα της μικτής, στα 100 μ. ελεύθερο, να κάνω τα δεύτερα 50 μέτρα πιο γρήγορα. Ολες οι κολυμβήτριες σε αυτό το επίπεδο προσπαθούν να κάνουν πιο γρήγορα τα πρώτα 50 μέτρα, η διεθνής τάση στην εποχή μας είναι “πιο γρήγορο το πρώτο 50άρι”, εγώ όμως γνωρίζω τη διαφορετική προσωπική ανάγκη…
Ολες μας για να πετύχουμε τον στόχο μας και να είμαστε έτοιμες στο Παρίσι έπρεπε να κάνουμε δυνατή προπόνηση στην τελική ευθεία. Να γιατί ανέφερα το πρόβλημα τραυματισμού μου. Ζητούμενο στο Παρίσι; Η υπέρβαση! Τα 100 μέτρα είναι ταυτόχρονα τόσο μικρή και τόσο μεγάλη (!) απόσταση… Και ταχύτητα και διάρκεια! Θα επιδιώξω το καλύτερο».
● Τον Φεβρουάριο βρεθήκατε στο Παγκόσμιο της Ντόχα. Οι… Παριζιάνες των Ολυμπιακών Αγώνων. Γνωρίζεστε καλά…
«Δεν θέλω να ασχολούμαι με τις αντιπάλους μου! Ούτως ή άλλως, δεν είχαν έρθει στην Ντόχα όλες όσες θα βρίσκονται τώρα στο Παρίσι. Πάντα στις μεγάλες διοργανώσεις εμφανίζονται νέες, ίσως φιλόδοξες κολυμβήτριες, αλλά και πάλι δεν με ενδιαφέρει επειδή έτσι, αν ασχολούμαι με τις άλλες κολυμβήτριες, χάνω την αυτοσυγκέντρωση, που είναι ένα από τα δυνατά όπλα μου. Βεβαιώνω πως είμαι αφοσιωμένη στον προσωπικό στόχο».
● Απόδειξη ύπαρξης αυτοπεποίθησης λέγεται αυτό!
«Εχει-θρέφει την αυτοπεποίθηση η ίδια η πρόκριση, η συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες».
● Η ηλικία των 29 χρόνων ηχεί ως χρονική συγκυρία για κορύφωση-διεθνή διάκριση.
«Δεν απέχει από την πραγματικότητα αυτό που λέτε, έως τα 30-35 χρόνια σου έχεις περιθώριο στην κολύμβηση για την κορύφωση».
● Αρα ο στόχος τώρα ποιος είναι;
«Να μπω στον τελικό! Και βλέπουμε μετά… Βήμα βήμα, πάντα έτσι πορεύομαι για τους στόχους μου».
● Εχετε όλες σας στόχους, υπάρχουν οι γνωστοί φόβοι πως όλοι σας στη Γαλλία ίσως γίνετε… στόχοι! Τρομοκρατικών ενεργειών εννοούμε…
«Εχω την αίσθηση πως θα είμαστε προστατευμένοι, αλλά προσωπικά δεν έχω έντονα την απειλή στο μυαλό μου… Αναγνωρίζω πως ίσως αυτό που θα πω έχει τη δική του τραγικότητα, αλλά δεν έχω έντονα την απειλή στο μυαλό μου επειδή στην εποχή μας ο κίνδυνος, με κάθε μορφή του, είναι πανταχού παρών, μόνιμη πραγματικότητα! Αυτή είναι η αλήθεια»…
