Η πανέμορφη και μεγαλοπρεπής γαλλική πρωτεύουσα, το Παρίσι, θέτει στην υπηρεσία του παγκόσμιου αθλητισμού το εντυπωσιακό σκηνικό της για τους 33ους Ολυμπιακούς Αγώνες. Είναι η τρίτη φορά που τους υποδέχεται: αρχικά το 1900, όταν και διήρκεσαν ένα πεντάμηνο καθώς συνέπεσαν με την Παγκόσμια Εκθεση, και το 1924, μια διοργάνωση που αποτυπώθηκε στην ταινία «Δρόμοι της Φωτιάς» με το αξέχαστο σάουντρακ του Βαγγέλη Παπαθανασίου.
Εκατό χρόνια μετά, περίπου 10.500 αθλητές –ίδιος αριθμός ανδρών και γυναικών για πρώτη φορά– βρίσκονται στη γαλλική πρωτεύουσα για να διεκδικήσουν 329 χρυσά μετάλλια σε 32 αθλήματα. Οι διοργανωτές στοχεύουν στο να εντυπωσιάσουν τόσο τους αθλητές όσο και το τηλεοπτικό κοινό, με τον σχεδιασμό των ολυμπιακών εγκαταστάσεων και τη μεταφορά αρκετών αθλημάτων μέσα, έξω ή ανάμεσα στα αξιοθέατα του Παρισιού. Σε ένα μάλιστα άθλημα, το σερφ, οι μετέχοντες έχουν ταξιδέψει 15.700 χλμ. μακριά από το Παρίσι, στο Τεαχούπο της Ταϊτής (γαλλική κτήση στον Ειρηνικό Ωκεανό), κυνηγώντας τα μετάλλια στα κύματα-δολοφόνους που μόνο οι γενναίοι μπορούν να δαμάσουν.
Οι διοργανωτές επίσης επέλεξαν τις φτωχογειτονιές του βόρειου Παρισιού για τη μεγαλύτερη οικιστική και οικολογική επένδυση, με την ανέγερση του Ολυμπιακού Χωριού, το οποίο από τον ερχόμενο Οκτώβριο θα στεγάσει χιλιάδες φτωχές οικογένειες. Εκεί, έξω από τον περιφερειακό δρόμο-δαχτυλίδι της πρωτεύουσας έγινε και η σημαντικότερη ανανέωση στα μέσα μαζικής συγκοινωνίας, με αποτέλεσμα να υποστηρίζουν με περηφάνια οι δημοτικές αρχές ότι «το μετα-ολυμπιακό Παρίσι θα είναι καλύτερο από ποτέ».
Βέβαια το γαλλικό κοινό, όπως και οι κάτοικοι κάθε προ-ολυμπιακής πόλης που γεμίζει με εκσκαφείς, γερανούς, θόρυβο, σκόνη και κυκλοφοριακή ταλαιπωρία λόγω των έργων, δεν έδειχνε ενθουσιασμένο μέχρι πρότινος. Σε αυτό είχε συντελέσει και η πολιτική κατάσταση με τις έκτακτες εκλογές που είχε προκηρύξει ο Εμανουέλ Μακρόν. Αφού απομακρύνθηκε πια ο φόβος μιας ακροδεξιάς κυβέρνησης, και παρά την ακυβερνησία των τελευταίων εβδομάδων, οι Γάλλοι είναι έτοιμοι για τον ρόλο των οικοδεσποτών.
Αν ο έτερος φόβος, αυτός της τρομοκρατίας, εξαφανιστεί επίσης και όλα κυλήσουν ανέφελα, τότε υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μιλάμε στις 11 Αυγούστου για εξαιρετική διοργάνωση. Οχι μόνο οργανωτικά και εικαστικά, αλλά και αγωνιστικά. Μιλάμε για τη Γαλλία, μια χώρα με μεγάλη αθλητική κουλτούρα που αγκαλιάζει και αναπτύσσει κάθε σπορ. Και εκεί έχουν συρρεύσει πολύ μεγάλα ονόματα του παγκόσμιου αθλητισμού, αποφασισμένα για μετάλλια, ρεκόρ και θέαμα.
Η Ελλάδα εκπροσωπείται στο Παρίσι σε 16 διαφορετικά σπορ, έχοντας στείλει τριψήφιο αριθμό αθλητών, 100 για την ακρίβεια. Από αυτούς, ο πιο αναγνωρίσιμος στο παγκόσμιο κοινό είναι ο Γιάννης Αντετοκούνμπο. Ο απόλυτος κυρίαρχος στο αγώνισμά του είναι ο Μίλτος Τεντόγλου. Και η πιο αξιόπιστη σε ολυμπιακό επίπεδο ελληνική ομάδα είναι αυτή του ανδρικού πόλο. Ομως μόνο η αναγνωρισιμότητα, η κυριαρχία και η σταθερή συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες δεν είναι προϋποθέσεις επιτυχίας. Η δίψα, η δουλειά, η αυτοπεποίθηση, η θέληση και η τύχη είναι, για την εκπλήρωση του ονείρου.
Για κάποιους απόλυτο στόχο αποτελεί ένα μετάλλιο. Για άλλους το βάθρο είναι όνειρο και εφικτός στόχος ο τίτλος του ολυμπιονίκη, ήτοι μια θέση στην οκτάδα. Πραγματική επιτυχία όμως θα είναι το προσωπικό ρεκόρ, η γνώση ότι καθένας τους έχει ξεπεράσει τα όριά του στη μεγαλύτερη σκηνή του παγκόσμιου αθλητισμού. Altius, citius, fortius. Οτι έφτασε πιο ψηλά, πιο γρήγορα, πιο δυνατά… Ή ότι βοήθησε την ομάδα του να πάει όσο πιο μακριά γίνεται.
Εμείς δεν έχουμε περισσότερες απαιτήσεις. Ετσι κι αλλιώς οι ίδιοι είναι πιο απαιτητικοί από τους εαυτούς τους, από ότι εμείς από αυτούς και οι πιο αυστηροί κριτές.
Καλή επιτυχία!
