Μισή δικαίωση και στη δευτεροβάθμια εκδίκαση της πολύκροτης δίκης για την Αμαλία Π. που βρήκε το θάρρος να καταγγείλει τον Τ.Α. για βιασμό κατ’ εξακολούθηση όταν εκείνη ήταν κάτω των 14 ετών.
Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο της Αθήνας κήρυξε ομόφωνα ένοχο, όπως και πρώτοδικα, τον πρώην προπονητή ιστιοπλοΐας για το αδίκημα της κατάχρησης ανήλικου επιβάλλοντάς του ποινή κάθειρξης 13 ετών, χωρίς να του αναγνωρίσει κανένα ελαφρυντικό. Η πρόεδρος της έδρας απεφάνθη ότι πρόκειται για μακροχρόνια περίπτωση γενετήσιων πράξεων με ανήλικο από τον κατηγορούμενο, ο οποίος δεν μετάνιωσε, όπως διατεινόταν, καθώς προσπαθούσε να δικαιολογήσει τον εαυτό του.
Όμως, το δικαστήριο έκρινε αθώο κατά πλειοψηφία τον άνδρα ως προς το αδίκημα του βιασμού. Μόνο η πρόεδρος έκρινε πως αυτός υπήρξε. Εξηγώντας τους λόγους της συγκεκριμένης απόφασης η ίδια δήλωσε το εξής:
«Ο βιασμός μας απασχόλησε ιδιαίτερα. Οι πράξεις αυτές δεν γίνονται ποτέ όταν είναι άλλοι μπροστά, είναι πράξεις που γίνονται κρυφά, ο δράστης είναι μόνος του με το θύμα. Πως θα βγάλουμε λοιπόν εμείς πως έγινε πράξη χωρίς άλλο μάρτυρα; Έχουμε το λόγο του ενός εναντίον του άλλου. Δεν έχουμε ιατροδικαστικές εκθέσεις ή εκτιμήσεις, αλλά μόνο αυτό που λένε ο ένας και ο άλλος».
Η πρόεδρος μετέφερε την πεποίθηση πως «κανείς δεν λέει την πλήρη αλήθεια» εξηγώντας πως κάθε «αμφιβολία είναι υπέρ του κατηγορούμενου στο δίκαιο μας και όταν γίνεται μια δίκη ο κατηγορούμενος είναι στη “γωνία”. Πρέπει να το κάνουμε αυτό σε κάθε δίκη γιατί δεν ξέρουμε ποτέ θα βρεθούμε εμείς στην ίδια θέση».
