Οι Ελληνικές Αλυκές είναι μια κερδοφόρα, αλλά σε πτωτική πορεία, εταιρεία του Δημοσίου. Συγκαταλέγεται στις 8 εταιρείες του Υπερταμείου (ΕΕΣΥΠ: Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας) που βάσει του πρόσφατα ψηφισθέντος νόμου Χατζηδάκη θα λειτουργούν σε πλαίσιο εργασιακής απορρύθμισης και έμμεσης ιδιωτικοποίησης, σε αυτές που, σύμφωνα με τον υπουργικό ευφημισμό, θα μετατραπούν σε «μικρές ΔΕΗ».
Ως γνωστόν όμως, της ιδιωτικοποίησης προηγείται το στάδιο της απαξίωσης: ώστε να επαληθευτεί πως «το Δημόσιο δεν είναι καλός μάνατζερ» και άρα η μόνη «σωτηρία» είναι η ιδιωτικοποίηση της εταιρείας. Στη συγκεκριμένη όμως περίπτωση, ο μάνατζερ, δηλαδή ο διευθύνων σύμβουλος Αντώνης Δουμάνογλου, αναδείχθηκε σε… ισόβιο άρχοντα, καθώς η θητεία του μετατράπηκε από ορισμένου χρόνου (ως είθισται) σε… αορίστου. Το γεγονός αυτό συνέβη προφανώς ως επιβράβευση μιας πτώσης της κερδοφορίας το 2023 σε σχέση με το 2022 κατά σχεδόν 200.000 ευρώ (από 1.175.930,56 ευρώ το 2022, σε 985.867,85 ευρώ το 2023).
Ο ισόβιος διευθύνων σύμβουλος, σύμφωνα με όσα καταγγέλλει ο τομεάρχης Περιβάλλοντος και Ενέργειας του ΣΥΡΙΖΑ Μίλτος Ζαμπάρας, έχει μετατρέψει τις Ελληνικές Αλυκές σε «γραφείο εξυπηρέτησης κυβερνητικών ρουσφετιών.
Κατά τα άλλα, η εταιρεία έχει χάσει τα τελευταία χρόνια 5 μεγάλους προμηθευτές αλατιού και πρόσφατα μείωσε τις τιμές κατά 7 ευρώ τον τόνο στο χύμα αλάτι και κατά 10 ευρώ τον τόνο στο επεξεργασμένο.
Σύμφωνα με πληροφορίες, πρόσφατα έφυγε ο διευθυντής προμηθειών, αλλά δεν αντικαταστάθηκε και τα καθήκοντά του ασκεί ο διευθύνων σύμβουλος.
