Το Νέο Λαϊκό Μέτωπο νίκησε στον δεύτερο γύρο των γαλλικών εκλογών, αλλά μόνο με κριτήριο τον αριθμό των βουλευτών. Με κριτήριο τις ψήφους, η Λεπέν νίκησε ξανά. Και παρόλο που δεν μπορούν να γίνουν ευθείες αναγωγές σε εθνικά ποσοστά, αύξησε περαιτέρω το ποσοστό της σε σχέση με τον πρώτο γύρο.
Στην ουσία, νικήτρια είναι μια συμμαχία που δεν συμπήχθηκε ποτέ ρητά και με τον ορθόδοξο τρόπο μιας κεντρικής συμφωνίας, η οποία εκτείνεται από τις παρυφές της συνταγματικής Δεξιάς ώς το ακραίο κέντρο του Μακρόν, το σοσιαλδημοκρατικό κέντρο, τη Ριζοσπαστική Αριστερά της «Ανυπότακτης Γαλλίας» και την Ακρα Αριστερά.
Ομως, το πρόβλημα της μαζικοποίησης του νεοφασιστικού ρεύματος δεν έχει ακόμη απαντηθεί. Και δεν θα απαντηθεί αν δεν απαντηθούν πρώτα τα ερωτήματα: Ποιος ή τι στρατολογεί μαζικά για τη Λεπέν; Ποια είναι η κοινωνική βάση του Εθνικού Μετώπου; Η απάντηση είναι πολύ ανησυχητική: Πέρα από τους αγρότες και τους απελπισμένους μικροαστούς της πόλης και της υπαίθρου, το Εθνικό Μέτωπο έχει πιθανότατα μεγαλύτερη επιρροή απ’ ό,τι το γερμανικό ναζιστικό κόμμα στον κολοφώνα της επιρροής του σε εργατικά και πληβειακά στρώματα της «μη εξασφαλισμένης εργασίας».
Αυτή η κοινωνική βάση του διέπεται από αίσθημα πικρίας και αγανάκτησης για τα πεπραγμένα της σοσιαλδημοκρατίας, του πάλαι ποτέ δημοκρατικού κέντρου που με τον Μακρόν μετεξελίχθηκε σε ακραίο κέντρο, αλλά και της Αριστεράς, θεωρώντας τους τις γραμμές ενός πολιτικού φάσματος που μοιράζεται τις ευθύνες (για τις κυβερνητικές πολιτικές ή τις συναινέσεις και ανοχές απέναντι σε αυτές τις πολιτικές) για τις δυσβάσταχτες κοινωνικές συνθήκες που βιώνει.
Πρόσφατα, ο Πικετί συμπέρανε ότι η Αριστερά (περιλαμβάνοντας τη σοσιαλδημοκρατία) έχασε τη μάχη της επιρροής από τη νεοφασιστική Ακρα Δεξιά, επειδή απομακρύνθηκε από τις ταξικές βάσεις της και στράφηκε σε έναν ελιτίστικο δικαιωματισμό. Αν είναι έτσι –και είναι!–, τότε οποιοσδήποτε συγχρωτισμός ή, πολύ περισσότερο, συγκυβέρνηση με τον Μακρόν θα είναι το τελειωτικό χτύπημα για την Αριστερά και το τελευταίο δώρο προς το Εθνικό Μέτωπο πριν αυτό πραγματοποιήσει την τελική έφοδό του προς την κυβερνητική εξουσία.
