Στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ στο τέλος Ιουνίου θα καθοριστεί ο οδικός χάρτης για την πορεία του κόμματος. Τι θα αποφασιστεί εκεί; Ουδείς είναι βέβαιος. Ο πρόεδρος του κόμματος Νίκος Ανδρουλάκης, λένε όσοι ξέρουν την αριθμητική των μηχανισμών, έχει τον συσχετισμό να περάσει την άποψή του. Η σωστή πάντως λέξη είναι «είχε», γιατί με τόσα που έχουν γίνει κανείς δεν μπορεί να προδικάσει το αποτέλεσμα των ψηφοφοριών.
Σε περιόδους κρίσης έχουμε μετακινήσεις που μπορεί να αλλάξουν την κατάσταση. Το έχουμε δει να συμβαίνει σε άλλα κόμματα – γιατί το ΠΑΣΟΚ να αποτελέσει εξαίρεση; Αλλωστε έχει πολύ πλούσιο παρελθόν σε εσωκομματικούς καβγάδες και συντροφικά μαχαιρώματα. Διασπάσεις, προσωπικές στρατηγικές, ευκαιριακές συμμαχίες, ανίερες ομαδοποιήσεις, οπορτουνισμοί, φραξιονισμοί, πλήθος από την ημέρα που ιδρύθηκε.
Ταλαιπωρήθηκε από τέτοια φαινόμενα και την εποχή της παντοδυναμίας του και την εποχή της οπισθοχώρησής του. Στο παρελθόν οι ισχυρές ηγεσίες, κυρίως του Ανδρέα Παπανδρέου και δευτερευόντως του Κώστα Σημίτη, λειτουργούσαν εκτονωτικά και κατάφερναν να κρατούν το κόμμα ενωμένο. Οι διαφορετικές απόψεις συνυπήρχαν, άλλοτε ειρηνικά, άλλοτε μαχητικά. Βοήθησε ασφαλώς και η εξουσία. Η παραμονή σ’ αυτήν ή η διεκδίκησή της. Σήμερα δεν υπάρχει ισχυρή ηγεσία αυτού του επιπέδου και του κύρους, αν κρίνουμε από την ένταση και την έκταση των διαφωνιών. Σήμερα δεν υπάρχει η εξουσία, ούτε βεβαίως η προοπτική κατάληψής της. Οπότε τα πράγματα είναι πολύ ζόρικα.
Υπάρχει περίπτωση να επιτευχθεί εκεχειρία μέχρι τη συνεδρίαση του ανώτερου καθοδηγητικού οργάνου; Δύσκολο. Οι στρατοί έχουν πάρει θέσεις και τα επιτελεία σχεδιάζουν τις κινήσεις τους. Η αμφισβήτηση του Νίκου Ανδρουλάκη γίνεται από πολλές πλευρές. Και από τη νέα γενιά στελεχών και από τους συνομηλίκους του και από την παλιά γενιά των στελεχών.
Υπάρχει περίπτωση αυτοί που έχουν βάλει θέμα εκλογής προέδρου να υποχωρήσουν, να ηρεμήσουν και να υποστείλουν τη σημαία της κριτικής, αν χάσουν τη μάχη στην Κεντρική Επιτροπή; Αυτό κι αν είναι δύσκολο. Υποστηρίζουν ότι με τον Ανδρουλάκη επικεφαλής, το ΠΑΣΟΚ δεν πρόκειται να βγει από το περιθώριο. Αυτός που δεν μπόρεσε να κερδίσει τον Κασσελάκη, θα κερδίσει τον Μητσοτάκη; αναρωτήθηκε ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, ο πρώτος που έθεσε θέμα ηγεσίας την επομένη των ευρωεκλογών.
Υπάρχει περίπτωση οι διαφωνούντες να αποκλιμακώσουν αν επανεκλεγεί στη θέση του προέδρου ο Νίκος Ανδρουλάκης, είτε έχει προηγηθεί έκτακτο συνέδριο είτε όχι; Οι προσωπικές σχέσεις έχουν χαλάσει. Οι δηλητηριώδεις υπαινιγμοί, τα βιτριολικά σχόλια, οι θεωρίες συνωμοσίας, οι καταγγελίες για εσωτερικούς εχθρούς, οι απειλές για διαγραφές δίνουν τον τόνο και δεν επιτρέπουν να δημιουργηθεί ατμόσφαιρα συνεννόησης. Αν πορεύεσαι με το δίλημμα ή εμείς ή αυτός, τότε η απάντηση θα προκύψει από μετωπική σύγκρουση.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει όμως μια ευκαιρία για να αντιστρέψει την κατάσταση. Να αλλάξει την ατζέντα της συζήτησης στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Πώς; Αναλαμβάνοντας την πρωτοβουλία για να ξεκινήσει εδώ και τώρα ένας οργανωμένος διάλογος ουσίας με τα άλλα κόμματα του λεγόμενου δημοκρατικού τόξου με στόχο την εκλογική συνεργασία. Στην περίπτωση αυτή οι διαφωνούντες, οι περισσότεροι εκ των οποίων θέλουν τη συνεργασία, θα υποχρεωθούν να εμπλακούν στη συζήτηση και ενδεχομένως να αφήσουν κατά μέρος το θέμα της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ. Ενδεχομένως. Για να ευδοκιμήσει όμως αυτή η προσπάθεια, απαιτείται να συναινέσουν οι ηγεσίες των άλλων κομμάτων της Κεντροαριστεράς. Κι αυτό δεν είναι σίγουρο.
Ανάγωγα
«Η Χαμάς είναι ιδεολογία, η Χαμάς είναι πολιτικό κόμμα. Είναι ριζωμένη στις καρδιές των ανθρώπων. Οποιος νομίζει ότι μπορούμε να εξαλείψουμε τη Χαμάς πλανάται», είπε ο εκπρόσωπος των Ισραηλινών Δυνάμεων. Ο Νετανιάχου και ο Μπάιντεν άλλη γνώμη έχουν
