Από τη Γάζα στον Λίβανο;

Από τον περασμένο Οκτώβριο μέχρι και σήμερα, τόσο οι ΗΠΑ όσο και το Ιράν έχουν καταστήσει σαφές ότι δεν επιδιώκουν μια γενικευμένη περιφερειακή σύγκρουση στη Μέση Ανατολή.

Μέχρι στιγμής και σε ό,τι αφορά τη Γάζα το ερώτημα ήταν αν ο Μπάιντεν θέλει και μπορεί να εξαναγκάσει τον Νετανιάχου να τερματίσει τις επιχειρήσεις.

Σε ό,τι αφορά το αν και πότε το Ισραήλ θα εισβάλει για πολλοστή φορά στον Νότιο Λίβανο, στο de facto κράτος της Χεζμπολάχ, το ερώτημα είναι διαφορετικό.

Εχει ο Νετανιάχου αποφασίσει να συγκρουστεί μετωπικά με την πολιτική των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή;

Εκτός εάν η ισραηλινή πλευρά αποφάσισε να αναβαθμίσει την ένταση του πολέμου φθοράς με την Τεχεράνη στα όρια της γενικευμένης σύρραξης, με την προσδοκία ότι η επιστροφή του Τραμπ στο Οβάλ Γραφείο θα αλλάξει τα δεδομένα στην περιοχή.

Στις 24/7 ο Νετανιάχου θα μιλήσει σε κοινή συνεδρίαση της Βουλής και της Γερουσίας στην Ουάσινγκτον, όπου είναι βέβαιο ότι κεντρικό σημείο της ομιλίας του θα είναι το Ιράν.

H ηγεσία των Δημοκρατικών στο Κογκρέσο ανησυχεί, καθώς επί της ουσίας η ομιλία Νετανιάχου αποτελεί από μόνη της καθοριστική παρέμβαση στην εν εξελίξει προεκλογική εκστρατεία.

Ετη φωτός μοιάζει να μας χωρίζουν από την εποχή Ομπάμα, ο οποίος αρνήθηκε να δεχτεί τον Νετανιάχου που περιόδευε στις ΗΠΑ με στόχο τη ματαίωση της Διεθνούς Συμφωνίας για τον έλεγχο του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν.

Η πρόσφατη μαζική πυραυλική επίθεση του Ιράν στο Ισραήλ και τα αντίποινα που ακολούθησαν πιστοποιούν τη σοβαρότητα της κατάστασης.

Με την Ευρώπη και τις ΗΠΑ βυθισμένες στην εσωτερική τους κρίση, η ευρύτερη Μέση Ανατολή κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή να παρασυρθεί σε μια ανεξέλεγκτη περιφερειακή αποσταθεροποίηση.

Οι περιφερειακές δυνάμεις, αλλά και οι ΗΠΑ, που βρίσκονται σε αποδρομή, και η Ρωσία και η Κίνα, που διακυβεύουν ζωτικά τους συμφέροντα στην ευρύτερη περιοχή, για διαφορετικούς λόγους η καθεμιά, έχουν οριοθετημένες δυνατότητες σταθεροποιητικής παρέμβασης.