Aδυναμία και αυτοδέσμευση

Η Αριστερή και Προοδευτική Παράταξη, εντός του 2024 πρέπει να ολοκληρώσει τις διαδικασίες ενοποίησής της. Κακώς το πρόβλημα θεωρείται αμιγώς πολιτικό. Είναι πρωτίστως κοινωνικό, αφορά μια μεγάλη κοινωνική αδυναμία, η οποία μετατρέπεται σε αδυναμία της πολιτικής και των πολιτικών να την αντιμετωπίσουν.

Είναι η αδυναμία ύπαρξης ελπίδας και προοπτικής στα υφιστάμενα πλαίσια του κοινοβουλευτικού συστήματος Δημοκρατίας, η μη ύπαρξη εναλλακτικής δυνατότητας επιλογής διακυβέρνησης σε ενεστώτα χρόνο. Δείτε λίγο τους αριθμούς και ότι σχετικό μπορεί να εκφράσουν:
 

Συνοπτικά, συνυπάρχουν η αποδοκιμασία της Νέας Δημοκρατίας με εκκωφαντικό τρόπο με την ταυτόχρονη άρνηση επιλογής κομμάτων κυβερνητικής προοπτικής. Ιδιαίτερη σημασία αποκτά ο αριθμός των πολιτών που απείχαν, ιδιαίτερα εκείνων που στις προηγούμενες εκλογές είχαν ψηφίσει Νέα Δημοκρατία, ενώ τώρα δεν στράφηκαν ούτε σε επιλογές ακροδεξιάς διαμαρτυρίας, ούτε σε άλλες πολιτικές δυνάμεις. Αυτοί οι πολίτες, κυρίαρχα, υπογραμμίζουν το κενό της εναλλακτικής επιλογής διακυβέρνησης.

Πώς μεταφράζουν οι προοδευτικές δυνάμεις και τα κόμματα τα μαθηματικά της κάλπης; Συνήθως με το σύνδρομο του σκαντζόχοιρου:
«Αντέξαμε», «να κάνουμε καλύτερα τη δουλειά μας», «να κοιτάξουμε το σπίτι μας». Κι όταν αγριεύουν τα πράγματα της εσωκομματικής αμφισβήτησης , ανεβάζουμε επίπεδο : «φταίνε οι εσωτερικοί υπονομευτές», «τα σενάρια του συστήματος προσπαθούν να μας ελέγξουν» και άλλα τέτοια γραφικά. Κι όμως, ο ελέφαντας παραμένει στο δωμάτιο. Βλέπουμε λάθος το πρόβλημα, φυσικά λάθος και τη λύση : αν θα γίνει η σύγκλιση «από τα πάνω» ή «από τα κάτω», αν θα ηγηθεί ο δικός μας ή ο δικός τους, αν θα γίνει μαζί με αυτούς, ή τους άλλους ή χωρίς αυτούς.

Λοιπόν, πάει μακριά αυτή η βαλίτσα : η αναγκαιότητα της κοινωνίας, ξεπερνά όλες τις παραπάνω αιτιάσεις και όλα τα προσχήματα. Τώρα είναι η ώρα των πολιτικών πρωτοβουλιών και της ετοιμότητας των πολιτικών ηγεσιών. Οι αριστερές και προοδευτικές δυνάμεις προ-καλούνται να διατυπώσουν σχέδιο και επιλογή εν όψει των επερχόμενων βουλευτικών εκλογών, όποτε και αν αυτές προκηρυχτούν.

Να παρουσιάσουμε εγκαίρως στην ελληνική κοινωνία ένα «κοινό πρόγραμμα βελτίωσης των κοινωνικών και περιβαλλοντικών δεικτών», το οποίο θα επεξεργαστούν στελέχη των κομμάτων που θα ανταποκριθούν, χωρίς αποκλεισμούς στο κάλεσμα, πλαισιωμένα με ενεργό συμμετοχή επιστημόνων που ενδιαφέρονται.
Να κρατήσουμε την πολιτική και οργανωτική αυτοτέλειά μας, σε συνθήκες ευγενούς άμιλλας για τον κοινό σκοπό, εμπνεόμενοι και διδασκόμενοι από το γαλλικό παράδειγμα, όχι μόνο το φετινό , αλλά και το περσινό.

Να υποδείξουμε τον υποψήφιο Πρωθυπουργό, ο οποίος θα ανταγωνιστεί και θα νικήσει τη Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη, μέσω αδιάβλητης διαδικασίας κατάθεσης υποψηφιοτήτων, για την οποία πολλοί έχουν μιλήσει και να εκλέξουμε επικεφαλής με προσφυγή στον ελληνικό λαό. Να δώσουμε τίτλο και όνομα στο εγχείρημα, που θα συντηρεί τα ονόματα των υπαρχόντων σχημάτων και τις καταβολές τους, θα συμβολίζει εμβληματικά την  πανστρατιά αριστερών και προοδευτικών πολιτών, οι οποίοι διεκδικούν την εναλλακτική διακυβέρνηση. Αυτά είναι τα μεγάλα που μας συγκινούν. Πάμε λοιπόν, -όπως στη Θεσσαλία-, μαζί;
Οι καιροί ού μενετοί.

* Αντιπεριφερειάρχης Θεσσαλίας. Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία