Λέτε να αλλάξουμε τελικά την παγιωμένη, στα όρια της προκατάληψης, άποψη για τη στάση ζωής, την κοσμοθεωρία των Γερμανών; Και από ψυχρούς, ολοκληρωτικούς, ορθολογιστές, να τους βλέπουμε κατόχους ζηλευτής συγκρότησης, συνύπαρξης ρεαλισμού-καθοδηγητή με την ακριβή-αναγκαία διάσταση του λυρισμού, αμφότερες δημιουργούς της κατάλληλης ιδιοσυγκρασίας; Αν τελικά ξεπεράσουμε το σύνδρομο της Κατοχής στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και παραδεχτούμε κάτι τέτοιο, αν βάλουμε τους Γερμανούς σε άλλη, προνομιακή θέση στη σκέψη μας, παρουσίες όπως ο 73χρονος πλέον (γερνούν και… θηρία όπως αυτός;) Χορστ Χρούμπες θα είναι αιτία της αλλαγής αίσθησης για τη φυλή τους.
Ο επιθετικός-φόβητρο όταν έπαιζε ποδόσφαιρο, τώρα πλέον προπονητής της Εθνικής ποδοσφαίρου των γυναικών στην πατρίδα του, από το 2006 μας είχε εκστασιάσει όταν γνωριστήκαμε, παραμονές του Παγκόσμιου Κυπέλλου, της τελευταίας μεγάλης διοργάνωσης, όπως και τώρα, στα γερμανικά γήπεδα. Υποδειγματική η συμπεριφορά του, καθολική η αποδοχή του σε μέλη της ποδοσφαιρικής οικογένειας, γενικότερα σε πολίτες, όσους είχαμε συναντήσει στους δρόμους της γερμανικής πόλης-έδρας της ομοσπονδίας ποδοσφαίρου. Πρόσφατα, αναφέραμε το ίδιο συμπέρασμα στον Μπέρτι Πενς, καθηγητή κοινωνιολογίας στο Εσεν. Η συζήτηση είχε διαφορετική εκκίνηση, στράφηκε στο ποδόσφαιρο, με δική μας πρωτοβουλία ειδικότερα στον Χρούμπες και ακούσαμε από τον συνομιλητή «αλήθεια, ο Χρούμπες απολαμβάνει καθολική αποδοχή για τον ακέραιο χαρακτήρα του και τη δικαιοσύνη της συμπεριφοράς του».
Θα αρκούσε (σχήμα λόγου) ώστε να τον αγαπούν όλοι(!) πως ο ίδιος είχε κρίνει υπέρ της πατρίδας του, με δύο δικά του γκολ (10’, 88’) στον τελικό (2-1) με το Βέλγιο στη Ρώμη, όμοια διοργάνωση. Το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1980 (η πρώτη παρουσία της Ελλάδας του Αλκέτα Παναγούλια) «τοποθετήθηκε στην τροπαιοθήκη από εσάς», του είπαμε τότε και τώρα. Η αντίδρασή του δεν διέφερε:
«Το τελικό εξάρτημα μιας μηχανής ήμουν, αν τα υπόλοιπα εξαρτήματα της δεν είχαν λειτουργήσει σωστά, δεν θα είχα την ευκαιρία. Το 2-1 (στο 88’), ενώ μας είχαν ισοφαρίσει οι Βέλγοι (72’, πέναλτι Βαντερέικεν), δεν θα το πετύχαινα με κεφαλιά αν ο Ρουμενίγκε δεν είχε εκτελέσει το κόρνερ εκεί που ήξερε ότι θέλω την μπάλα! Και το 1-0 (10’) από δικό μου σουτ στη γωνία της περιοχής δεν θα είχε τις προϋποθέσεις να δώσει γκολ αν νωρίτερα ο Σούστερ δεν μου είχε προσφέρει την μπάλα την κατάλληλη στιγμή, στο κατάλληλο σημείο. Το ποδόσφαιρο διδάσκει αμοιβαιότητα».
● Tο τωρινό Εuro αληθεύει πως έχει λάβει διαστάσεις «ανάγκης επιτυχίας» γενικότερα για την κοινωνία σας, ειδικότερα για την ομάδα σας; Οι πολύμορφοι κοινωνικοί κραδασμοί και στη γερμανική κοινωνία τα τελευταία χρόνια αναγνωρίζονται ως αιτία της ίδιας ανάγκης.
«Η ίδια ανάγκη, ναι, αναγνωρίζω πως υπάρχει, δεν είναι διαφορετική από τη θέληση για επιτυχία σε όλες τις εποχές του ποδοσφαίρου, της κοινωνίας μας. Ως στέλεχος κι εγώ του εθνικού ποδοσφαίρου μας (σ.σ.: προπονεί την Εθνική γυναικών) διακρίνω προσήλωση στον στόχο για καλό ποδόσφαιρο, προσαρμοσμένο στις απαιτήσεις αυτού του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, από προπονητή και παίκτες. Η ομάδα μας, αλήθεια, πέρασε πολυετή κάμψη τα τελευταία χρόνια, αλλά, αν αυτό σας λέει κάτι, γνωρίζει τις δυνατότητές της αλλά και τα λάθη που οφείλει να διορθώσει».
● Οι υπόλοιπες ομάδες; Φαβορί, ρυθμιστές;
«Σε σύγκριση με το ποδόσφαιρο, για παράδειγμα του 1980 που αναφέραμε πριν, στο παιχνίδι υπάρχουν σημαντικές αλλαγές, τα φυσικά προσόντα συχνά υποσκελίζουν τα τεχνικά χαρίσματα κι αν δεν τα υποσκελίζουν αντιστέκονται. Προϋπόθεση εκπλήξεων και στην τωρινή διοργάνωση είναι η ίδια συνθήκη.
Εκτός των άλλων υποχρεώνει τους προπονητές, σε παρόμοιο υψηλό επίπεδο, να είναι στρατηγοί. Η τακτική από τους πάγκους είναι πολύπλευρη στην εποχή μας συγκριτικά με το παρελθόν».
● Νοσταλγούμε, συχνότερα από ποτέ, όμως το θέαμα, την έμπνευση.
«Το ποδόσφαιρο πάντα είναι γοητευτικό επειδή είναι πολυσυλλεκτικό ως ερέθισμα, ως κίνητρο, ως παιχνίδι. Αυτό, μόνο του, είναι στοιχείο που ασκεί γοητεία. Παίκτες-φορείς θεάματος, περισσότεροι ή λιγότεροι σε κάθε εποχή, πάντα υπάρχουν».
Αυτή δεν ήταν συζήτηση με «το κτήνος της κεφαλιάς» όπως ήταν το προσωνύμιο του παίκτη-φόβητρου Χρούμπες. Αλλά απόδειξη της διεισδυτικής ματιάς διακριτικής παρουσίας, ικανής να σταθμίζει τα δεδομένα χωρίς όμως να αποφεύγει την ουσία!
-320x213.jpg)
