Με τι λυπούνται; Με τι χαίρονται; Αραγε, θα ήταν η λύπη τους τόσο μεγάλη αν ερχόταν πρώτο το κόμμα -εφιάλτης για πολλούς Ευρωπαίους δημοκράτες- της ρατσίστριας ηγέτιδας όλων των ακροδεξιών κομμάτων της γηραιάς-πολύ γηραιάς ηπείρου; Δεν έκρυψαν ούτε κρύβουν το συναίσθημα μιας δυσάρεστης έκπληξης. Μέχρι του σημείου να μην αλλάζουν, Δευτέρα πρωί, οι δημοσιογράφοι τις ερωτήσεις που είχαν ετοιμάσει ήδη από την Κυριακή ή και την προηγούμενη εβδομάδα πιστεύοντας, ή και ελπίζοντας αρκετοί, στη νίκη του ακροδεξιού/ρατσιστικού κόμματος. Ως δυσάρεστη έκπληξη. Δεν θα μπορούσε να βρεθεί πιο κατάλληλη έκφραση για να περιγράψει τα δελτία ειδήσεων στη Γερμανία, στη Γαλλία, αλλά και στην Ελλάδα από όσο με πληροφόρησαν συγγενείς και φίλοι.
Ολοι είχαν προετοιμαστεί για νίκη της Λεπέν και ήττα του Νέου Λαϊκού Μετώπου. Και δεν είναι σε θέση να αναγνωρίσουν, πολύ περισσότερο να γιορτάσουν ότι το Μέτωπο αναχαίτισε τη γαλλική νεοφασιστική παράταξη που αποτελεί φάρο ακροδεξιού, νεοφασιστικού εκσυγχρονισμού για τα περισσότερα επαναδραστηριοποιούμενα μορφώματα του ευρωπαϊκού φασισμού. Γιατί η Αριστερά είναι για τους κύκλους της κυρίαρχης πολιτικής και οικονομικής τάξης ο πραγματικός εχθρός, το Μετώπό της δε ο πραγματικός κίνδυνος. Την Ακροδεξιά μπορούν να την κατασκευάσουν, τροφοδοτήσουν, ενσωματώσουν, αφομοιώσουν, συμπεριλάβουν, ανάλογα με τις ανάγκες τους, όπως το έκαναν με την αντιλαϊκή, αντικοινωνική πολιτική τους και όπως το δείχνουν τα μεγάλα ποσοστά τους, αλλά και η άνοδός τους στις κυβερνήσεις χωρών όπως Ιταλία, Ολλανδία/Κάτω Χώρες, Σουηδία, Αυστρία πριν από κάμποσα χρόνια, Φινλανδία, Ισραήλ (και μη βιαστείτε να με κατηγορήσετε ως αντισημίτρια) και όπου άλλου ακόμη έχουμε κυβερνήσεις δεξιών ή σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων σε συνασπισμό με ακροδεξιά ρατσιστικά κόμματα.
Δυσάρεστη έκπληξη! Χάος, ακυβερνησία, πολυδιάσπαση, κινδυνολογούσαν την πρώτη μέρα μετά τα αποτελέσματα οι εκπρόσωποι των συντηρητικών κομμάτων στο κανάλι TV 5. Δεν δίστασαν να κατηγορήσουν ήδη τους ομιλητές του Μετώπου ότι θα οδηγήσουν τη Γαλλία στην… πτώχευση! Οι ίδιοι που με την πολιτική υπέρ της πλουτοκρατίας έχουν αδειάσει τα ταμεία συνταξιοδότησης, περίθαλψης, έρευνας και παιδείας…
Αλλά, ας μείνουμε στη δυσάρεστη έκπληξη. Μάταια αναζητούσα κανάλια, σταθμούς, σε τρεις-τέσσερις γλώσσες και χώρες να δω τι λένε! Συντονισμός; Ομονόηση;
Μόνο το BBC έδειχνε μέχρι αργά το βράδυ της Κυριακής εικόνες από το λαϊκό πανηγύρι στο Παρίσι Place de la Republique. Περισσότερο πήγαιναν τα κανάλια στα γραφεία της κ. Λεπέν και σχολίαζαν την απογοήτευση με δακρύβρεχτα σχόλια, παρά στου Μετώπου… Το είδε κανείς άλλος κάπου αλλού; Η λύπη της μπουρζουαζίας για τη νίκη των λαϊκών στρωμάτων και της δημοκρατικής διανόησης ας γίνει δική μας, πηγή ριζοσπαστικής ελπίδας και δυνατότητας. Μπορούμε; Ναι, μπορούμε! Θέλουμε;
Μάρμπουργκ Εσης, 8/7/2024
*Διδάκτωρ πολικής φιλοσοφίας, φιλόλογος. Μόνιμη κάτοικος Γερμανίας.
