Σε βάλτους οικιακούς

Καθώς το σούρουπο, μαζί και το αυγουστιάτικο αγιάζι που το συνόδευε, άρχισαν να σκεπάζουν με το υγρό τους πέπλο το χωριό (ένα από τα Μαστιχοχώρια της Χίου) και τους τριγύρω λόφους με τα σκινοτόπια ίσαμε κάτω στη θάλασσα, διαχέοντας στην πλάση τη λεπτή, διακριτική ευωδία του μαστιχιού, άρχισε να βρομάει ξαφνικά παράξενο ψοφίμι, ανυπόφορο, στην κουζινοτραπεζαρία της Παρής.

Ο άντρας της, ο Χαρίλαος, ρώτησε μήπως ψόφησε έξω στην αυλή στα ξύλα κανένας ποντικός.

Η αδελφή της Παρής, η Φανή, ανέφερε ότι απέξω που ερχότανε δεν της χτύπησε τη μύτη τίποτα, αλλά μόλις έκατσε στην κουζίνα ένιωσε τη βρομιά.

Η κόρη της Παρής, η Αντριανή, την έβγαλε ανισόρροπη.

Η φίλη της, η Νάγια, βρήκε την ευκαιρία με τη βρόμα και τη δυσωδία να πει για τα όνειρα, τα ζωδιακά της και περί βαλτωμένης οικογενειακής κατάστασης, δηλαδή σαπίζει και βρομάει ο πυρήνας της οικογένειας της Παρής…

Και ο θείος ο Αντώνης ήταν μάρτυρας της δυσοσμίας.

Το ίδιο εκείνο βράδυ ξαναμαζεύτηκαν οικογενειακώς γύρω από το τραπέζι και έκαναν μια κρίσιμη σύσκεψη για το ζήτημα του ψοφιμιού…

Η υγρασία και η ζέστη είχαν επιδεινώσει την αλλοπρόσαλλη και παράξενη αυτή δυσοσμία.

Μια βρόμα πολύ περίεργη. Σίγουρα από ψοφίμι, αλλά κάπως πιο λεπτή και με μια νότα ξιδιού, ίσως και χαλασμένου τυριού. Δεν μπορούσες να σταθείς στην κουζινοτραπεζαρία της Παρής.

Οσο και να έψαξαν όλοι και μέσα και έξω από το σπίτι, δεν βρέθηκε η αιτία και η πηγή της δυσοσμίας. Μετακινήσανε όλα τα έπιπλα και το ψυγείο, μετακινήσανε τα στοιβαγμένα καυσόξυλα στην αυλή, ελέγξανε την καμινάδα και απολυμάνανε όλες τις επιφάνειες του σπιτιού. Λες και αυτή η δυσωδία διαχέονταν από το υπερπέραν, σαν ένα δυσάρεστο, παράξενο αεράκι κοσμικής ενέργειας κατά ριπάς.

Πότε βρομούσε πολύ έντονα, ψοφίμι απροσδιόριστο, πότε εξασθενούσε και πότε δεν μύριζε καθόλου.

Απέδωσαν όλοι το φαινόμενο αυτό, το ότι γινόταν πιο αισθητή τη νύχτα η δυσοσμία, στην υγρασία που κάθε βράδυ έπεφτε εντείνοντας όλες τις οσμές, ακόμη και την ευωδία του φρέσκου μαστιχιού που έρρεε απ’ τους σκίνους, και μοσχοβολούσε η πλάση έξω από το χωριό και μακριά από το σπίτι τους ίσαμε το πρωί. Κατά τις ώρες της ημέρας, όμως, που ο ήλιος κυρίευε τα πάντα και αποξήραινε την ατμόσφαιρα, όλων των ειδών και των προελεύσεων οι οσμές υποχωρούσαν εντελώς, γι’ αυτό και μες στο σπίτι ήταν ολημερίς πιο υποφερτή η κατάσταση.

Ολοι πίστευαν τελικά ότι θα τη βρούνε τη λύση του προβλήματος.
Δεν ήταν μεταφυσικό το ζήτημα.
Οι μέρες περνούσαν, η δυσοσμία όμως ήταν εκεί και το ψοφίμι αόρατο.
Μήπως πηγάζει από μέσα τους αυτή η δυσοσμία; αναρωτιόνται.
Ενώ όλοι αναζητούν το ψοφίμι, ανασκαλεύουν τις βαλτωμένες σχέσεις τους.
Η Παρή είχε μάλιστα σκεφτεί μήπως ο άγιος Φανούριος θα της φανέρωνε το ψοφίμι!
Ηταν παράλογης λογικής υπόθεση…
Κάτι ανεξήγητο συνέβαινε…
Θα βρούνε τελικά την πηγή της δυσοσμίας;

Η γλώσσα του Γιάννη Μακριδάκη είναι απλή και καθημερινή, που δεν στερείται ούτε χιούμορ ούτε λογοτεχνικές αρετές· το κείμενο δονείται. Υπάρχει δύναμη κι ένα επίπεδο έντασης στην αφήγηση που εμφανίζεται στη λογοτεχνία μόνο όταν διακυβεύεται πραγματικά.

Πραγματικό διαμάντι.
Διαβάστε το.

O Γιάννης Μακριδάκης γεννήθηκε το 1971 στη Xίο και σπούδασε Mαθηματικά. Το 1997 ίδρυσε το Kέντρο Xιακών Mελετών «Πελινναίο». Εχει εκδώσει ιστορικές αφηγήσεις, μυθιστορήματα και νουβέλες. Ενδεικτικά αναφέρουμε μερικά: «Aνάμισης ντενεκές», μυθιστόρημα (2008· μτφρ. στα τουρκικά: Bir buçuk teneke, Şenocak, 2009), «Η δεξιά τσέπη του ράσου», νουβέλα (2009· μτφρ. στα γαλλικά: Au fond de la poche droite, Cambourakis, 2018), «Ηλιος με δόντια», μυθιστόρημα (2010), «Λαγού μαλλί», νουβέλα (2010), «Η άλωση της Κωσταντίας», μυθιστόρημα (2011· μτφρ. στα γαλλικά: La chute de Constantia, Sabine Wespieser, 2015), «Το ζουμί του πετεινού», νουβέλα (2012), «Του Θεού το μάτι», νουβέλα (2013), «Αντί Στεφάνου», νουβέλα (2015), «Η πρώτη φλέβα», νουβέλα (2016· μτφρ. στα γαλλικά: La première veine, Cambourakis, 2021), «Ολα για καλό», μυθιστόρημα (2017), «Οι βάρδιες των πουλιών», νουβέλα (2019), «Ενάμισι δευτερόλεπτο φως», νουβέλα (2020), «Τα απόνερα της Σοφίας», μυθιστόρημα (2022) – όλα από τις Εκδόσεις Εστία. Επίσης βιβλία του έχουν διασκευαστεί με επιτυχία για το θέατρο και τον κινηματογράφο.

—

♦ Τη σελίδα αυτή δεν τη φτιάχνουν επαγγελματίες κριτικοί βιβλίου. Γράφεται από αναγνώστες που απευθύνονται σε αναγνώστες για να τους μιλήσουν για κάποιο βιβλίο που τους συνεπήρε. Αν θέλετε να μοιραστείτε όσα νιώσατε διαβάζοντας ένα βιβλίο, στείλτε το κείμενό σας (το πολύ 700 λέξεις) στο [email protected]