Το κτίριο του πρώην εργοστασίου Καχραμάνογλου αλλάζει

Τη δημιουργία βρεφονηπιακού σταθμού καθώς και πολυχώρου πολιτισμού και λοιπών δραστηριοτήτων πολιτισμού σχεδιάζει ο Δήμος Κερατσινίου – Δραπετσώνας, στο πλαίσιο υλοποίησης του έργου της ανακατασκευής του πρώην εργοστασίου Καχραμάνογλου. Το κτίριο του πρώην εργοστασίου αποτελεί μέρος της ιστορικής μνήμης της βιομηχανικής κληρονομιάς του Κερατσινίου και παρέμενε αναξιοποίητο επί δεκαετίες.

Σύμφωνα με τη δημοτική αρχή, με το έργο αυτό εκτιμάται ότι επιτυγχάνεται η επανάχρηση και επανένταξη ανενεργών χώρων και κτιρίων στον αστικό ιστό, με σεβασμό στην ιστορία του κτιρίου και στον περιβάλλοντα χώρο. Παράλληλα, με τη δημιουργία χώρων πολιτισμού και εκπαίδευσης διά βίου μάθησης, το έργο συμβάλλει αφενός στη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς, αφετέρου στην ενίσχυση των συνεργιών για την οικονομική ανάπτυξη του τόπου.

Πριν από την ολοκλήρωση του έργου και με στόχο την τελική διαμόρφωση των χώρων με βάση τις ανάγκες των ενδιαφερομένων, ο Δήμος Κερατσινίου – Δραπετσώνας διενεργεί έρευνα μέσω ενός σύντομου ερωτηματολογίου, προκειμένου να καταγραφούν οι απόψεις των κατοίκων της περιοχής, των πολιτιστικών φορέων, καθώς και των σπουδαστών και των επαγγελματιών του πολιτιστικού και δημιουργικού χώρου. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να υποβάλουν την άποψη τους έως τις 30/6/2024, μέσω της φόρμας: https://forms.gle/NzQezV5em855eHRD6

Η οικογένεια Καχραμάνογλου με καταγωγή από τα Σπάρτα Μικράς Ασίας ασχολούνταν με την παραγωγή χειροποίητων χαλιών από τις αρχές του 20ού αιώνα και το 1922 μετέφεραν τις δραστηριότητες της στον Πειραιά. Το 1957 το υπουργείο Πρόνοιας παραχώρησε στους υιούς Καχραμάνογλου έκταση 5 στρεμμάτων πάνω από την εκκλησία του Αγ. Παντελεήμονα (επί της σημερινής οδού Κωνσταντινουπόλεως) για να εγκαταστήσουν εκεί το εργοστάσιό τους παραγωγής χαλιών (ταπητουργία), δυναμικής 300 αργαλειών.

Στη συνέχεια, το εργοστάσιο μετατράπηκε σε υφαντουργείο παραγωγής κασμιριών (Κασμίρια Μερινός). Από τα μέσα της δεκαετίας του 1970, η εταιρεία μπήκε σε τροχιά σταδιακής ύφεσης μέχρι τη χρεοκοπία της και το κλείσιμο του εργοστασίου το 1992. Το κτίριο αγοράστηκε από τον δήμο το 2003, μετά τις έντονες αντιδράσεις καταστηματαρχών αλλά και κατοίκων του Κερατσινίου, στην προοπτική στον χώρο αυτόν να γίνει πολυκατάστημα.