Πώς να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα;

Σε περιδίνηση βρίσκεται το μέγαρο Μαξίμου μετά το εσωκομματικό ωστικό κύμα που ήρθε κατά πάνω του προχθές από το Πολεμικό Μουσείο, όπου έλαβαν χώρα οι ομιλίες των δύο πρώην πρωθυπουργών Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά. Ως γνωστόν ο κ. Σαμαράς εξαπέλυσε μια σκληρή εφ’ όλης της ύλης επίθεση στον Κυριάκο Μητσοτάκη, ενώ ο κ. Καραμανλής κινήθηκε σε ηπιότερους τόνους αλλά με σαφείς αιχμές προς την κυβέρνηση.

Η πρώτη αντίδραση από την πλευρά του πρωθυπουργού ήταν την ώρα που βρισκόταν σε εξέλιξη η εκδήλωση στο Πολεμικό Μουσείο να διεκδικήσει και ο ίδιος χρόνο δημοσιότητας και την ταυτόχρονη προβολή του με τους πρώην πρωθυπουργούς, πραγματοποιώντας αιφνιδιαστική επίσκεψη στο Λαϊκό Νοσοκομείο και αναγκάζοντας έτσι και τον αρμόδιο υπουργό Υγείας, Αδωνι Γεωργιάδη, να φύγει εσπευσμένα από το Πολεμικό Μουσείο όπου παρακολουθούσε την εκδήλωση. Μια πρωθυπουργική ενέργεια που αποφασίστηκε προκειμένου να υποστηριχτεί από την πλευρά του μεγάρου Μαξίμου το κυβερνητικό αφήγημα ότι ο πρωθυπουργός εστιάζει στα προβλήματα της καθημερινότητας των πολιτών και επιχειρεί να τα αντιμετωπίσει.

Η δεύτερη αντίδραση ήρθε αμέσως μετά την ολοκλήρωση της εκδήλωσης στο Πολεμικό Μουσείο μέσω κυβερνητικών πηγών που έλεγαν την κλασική κυβερνητική απάντηση ότι «δεν σχολιάζουμε δηλώσεις ή ομιλίες πρώην πρωθυπουργών», φανερώνοντας έτσι και την αμηχανία του μεγάρου Μαξίμου. Την ίδια απάντηση επανέλαβε χθες (ρ/σ ΣΚΑΪ) και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, λέγοντας ότι «δεν σχολιάζουμε δηλώσεις ή ομιλίες πρώην πρωθυπουργών και πρώην προέδρων του κόμματος για πάρα πολλούς λόγους. Αυτό θα ακολουθήσουμε και μετά τις χθεσινές ομιλίες», ενώ υπεραμύνθηκε των επιλογών του πρωθυπουργού στο θέμα της διεύρυνσης του κόμματος (για το οποίο ευθείες βολές εκτόξευσε προχθές ο κ. Σαμαράς, αλλά ασκείται και σφοδρή κριτική από πολλά στελέχη διαφορετικών εσωκομματικών τάσεων, μεταξύ των οποίων και από την καραμανλική πτέρυγα του κόμματος).

Ειδικότερα ο κ. Μαρινάκης δήλωσε πως «αυτή η στρατηγική του Κ. Μητσοτάκη ήταν μονόδρομος για να πάει η χώρα παρακάτω, μια στρατηγική δηλαδή λελογισμένης διεύρυνσης, πάντοτε με σεβασμό στις αρχές και στις αξίες της ιδρυτικής διακήρυξης της Νέας Δημοκρατίας», ενώ υπεραμύνθηκε και των πρωθυπουργικών επιλογών στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, όπου επίσης υπήρξαν ευθείες βολές από τον κ. Σαμαρά και σαφείς αιχμές από τον κ. Καραμανλή.

Την ίδια ώρα δημοσιεύματα, που επικαλούνται διαρροές από το πρωθυπουργικό περιβάλλον, εμφανίζουν τον πρωθυπουργό να επιθυμεί να χρησιμοποιήσει το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών ως απειλή για τους βουλευτές του, όχι μόνο μετά τη θυελλώδη συνεδρίαση της «γαλάζιας» κοινοβουλευτικής ομάδας, αλλά και μετά την παρουσία πολλών εξ αυτών στην εκδήλωση στο Πολεμικό Μουσείο. Στον βαθμό που κάτι τέτοιο επιβεβαιωθεί, τότε ασφαλώς προδίδει ακόμα περισσότερο τη δεινή θέση στην οποία έχει περιέλθει το μέγαρο Μαξίμου.

Πάντως ο ίδιος ο πρωθυπουργός (στο συνέδριο του Economist), διέψευσε εκ νέου τα σενάρια πρόωρων εκλογών, λέγοντας ότι «Οι εκλογές θα διεξαχθούν το 2027». Επιπλέον υπεραμύνθηκε και των επιλογών του στον τρόπο διεύρυνσης του κόμματος, λέγοντας πως «αποδείξαμε ότι μπορούμε να έχουμε ένα κεντροδεξιό κόμμα και ευρεία απήχηση που συνδυάζει δεξιούς πολίτες και μετριοπαθείς κεντρώους».

Σημειώνεται ακόμα ότι με φόντο την κοινή εμφάνιση των δύο πρώην πρωθυπουργών στο Πολεμικό Μουσείο αναβίωσε για άλλη μία φορά και η άσβεστη διαχρονική βεντέτα μεταξύ του Αντ. Σαμαρά και της Ντ. Μπακογιάννη. Η κ. Μπακογιάννη με χθεσινή τοποθέτησή της (ΣΚΑΪ) διαχώρισε τις ομιλίες των δύο πρώην πρωθυπουργών, λέγοντας ότι «ήταν δύο τελείως διαφορετικοί λόγοι. Αλλο Σαμαράς άλλο Καραμανλής», ενώ έστρεψε τα πυρά της στον κ. Σαμαρά, κατηγορώντας τον ότι «κατέθεσε την προσωπική του πικρία. Αυτό ήταν το μήνυμα τουλάχιστον το οποίο έλαβα εγώ. […] Δεν με παίζουνε, περίπου αυτό ήταν το μήνυμα το οποίο κατάλαβα εγώ από τον κ. Σαμαρά».

Υπενθυμίζεται ότι η ομιλία του Αντ. Σαμαρά στο Πολεμικό Μουσείο αποτέλεσε μια σκληρή εφ’ όλης της ύλης επίθεση στον Κυριάκο Μητσοτάκη, η οποία περιλάμβανε ευθείες βολές από τον νόμο του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών, τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής (όπου κάλεσε τον πρωθυπουργό «να αποφασίσει άμεσα την αλλαγή της ακολουθούμενης εξωτερικής πολιτικής»), το ζήτημα της αντιμετώπισης της ακρίβειας («οι φιλελεύθερες παρεμβάσεις δεν γίνονται με τις “μάχες του τελάρου”, “τα καλάθια”, τα “κουπόνια”, τα παρακάλια και την οριζόντια φορολόγηση») μέχρι κυρίως το λεγόμενο «επιτελικό κράτος» και το ζήτημα της διεύρυνσης («άλλο πράγμα η διεύρυνση και άλλο η μετάλλαξη»), ενώ απέκλεισε και κάθε σενάριο περί υποψηφιότητάς του για την Προεδρία της Δημοκρατίας («ποτέ δεν διαπραγματεύτηκα για “μεγάλα αξιώματα”. Κι ούτε πρόκειται»).

Σαφείς αιχμές

Η ομιλία του κ. Καραμανλή ήταν σε ηπιότερους τόνους και με προσεκτικό τρόπο διατυπωμένη, ωστόσο με σαφείς αιχμές, όπως οι ενστάσεις και οι προειδοποιήσεις του για τα ελληνοτουρκικά: «Είναι αδύνατη και αδιανόητη η σύναψη συνυποσχετικού που θα κρύβει τεχνηέντως και εκ του πονηρού, υπό το πρόσχημα της προσφυγής στο Δ.Δ. της Χάγης για την οριοθέτηση της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας, την εκχώρηση με ασαφείς και διπλωματικά ευρηματικές διατυπώσεις δικαιώματος στο Δ.Δ. να αποφανθεί περί του εύρους των χωρικών υδάτων ή ακόμα και της εδαφικής κυριαρχίας νήσων και βραχονησίδων. Είμαι κατηγορηματικός σε αυτό».

Αλλά και όπως οι αιχμές του αναφορικά με την αλαζονεία και τον ελιτισμό: «Αν δεν καταλαβαίνεις γιατί δυσανασχετούν και διαμαρτύρονται οι πολλοί, αν επιμένεις, κόντρα σε όλες τις ενδείξεις, ότι εσύ έχεις δίκιο και οι πολλοί άδικο, αν πιστεύεις ότι ξέρεις πάντα καλύτερα από αυτούς και η μόνη παραδοχή που κάνεις είναι ότι θα έπρεπε απλώς να το επικοινωνήσεις καλύτερα, είναι σχεδόν βέβαιο ότι εκείνοι έχουν δίκιο κι εσύ άδικο. Αν ούτε αυτό καταλαβαίνεις, τα πράγματα είναι απείρως χειρότερα!».

Και αν αναλογιστεί κανείς ότι την ίδια φράση («άλλο διεύρυνση, άλλο μετάλλαξη») δεν την διατυπώνει μόνο ο κ. Σαμαράς, αλλά και άλλα «γαλάζια» στελέχη που δεν είναι σαμαρικά, όπως ο Νικήτας Κακλαμάνης, καταλαβαίνει κανείς ότι στο εσωτερικό της Ν.Δ. υπάρχει πλέον μια διάχυτη δυσαρέσκεια για συγκεκριμένες κεντρικές επιλογές του πρωθυπουργού που εκφράζεται από διαφορετικές εσωκομματικές πλευρές και βέβαια υπάρχει και πολύς ατμός ακόμα συσσωρευμένος στο εσωτερικό του κόμματος.