Η αρχή δεν είναι το ήμισυ του παντός

Τώρα που ολοκληρώθηκε η φάση των ομίλων του EURO 2024, ήδη μπορεί να γίνει μια πρώτη κουβέντα για τις ομάδες που μπορούν να πάνε μακριά στη διοργάνωση. Τα ζευγάρια των πρώτων νοκ άουτ είναι γνωστά, όπως και οι διασταυρώσεις στη συνέχεια, όμως κάθε πρόβλεψη είναι επισφαλής.

Αλλωστε, αν εξαιρέσουμε την Ισπανία, όλες οι άλλες «μεγάλες» ομάδες δεν έχουν αφήσει τις καλύτερες των εντυπώσεων. Ουδείς μοιάζει ευχαριστημένος στη Γαλλία, στην Ιταλία, στην Αγγλία, ούτε βέβαια στη διοργανώτρια Γερμανία.

Από την άλλη, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι από δω και στο εξής πρόκειται για μια… άλλη διοργάνωση, όπου τα «πρέπει» είναι διαφορετικά, όπου τα λάθη απαγορεύονται.

Κάτι πολύ σημαντικό είναι αυτό που μας έχει διδάξει η Ιστορία και δεν θα πρέπει να το λησμονούμε. Οτι τόσο σε Μουντιάλ όσο και σε EURO, πολλές εθνικές ομάδες έκαναν άσχημο ξεκίνημα, αλλά κατάφεραν να φτάσουν ώς το τέλος του δρόμου ή τέλος πάντων κοντά εκεί.

Το 1992, η Δανία που κατέκτησε το Ευρωπαϊκό από τις… παραλίες, ξεκίνησε στο τουρνουά με μία ήττα από τη γηπεδούχο Σουηδία και μια ισοπαλία κόντρα στους Αγγλους. Βρέθηκε μια ανάσα από τον αποκλεισμό, αλλά εν τέλει όχι μόνο πέρασε, αλλά πήρε και το τρόπαιο, προς γενική έκπληξη.

Πολύ πιο πρόσφατα, το 2016, η Πορτογαλία, η οποία βρέθηκε στο χείλος του αποκλεισμού στο γκρουπ της με τρία «Χ» κόντρα στις –σαφώς πιο αδύναμες– Ισλανδία, Αυστρία, Ουγγαρία, μπήκε στο στόχαστρο του κόσμου της και των τοπικών ΜΜΕ. Το κλίμα άλλαξε άρδην μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα και ολοκληρώθηκε πανηγυρικά, με την κατάκτηση του τροπαίου από την ομάδα του Φερνάντο Σάντος. Σε τελικό απέναντι στη γηπεδούχο Γαλλία…

Κάτι αντίστοιχο είχε συμβεί και το 1982 σε επίπεδο Μουντιάλ. Οι Ιταλοί άρχισαν με τρεις ισοπαλίες στο γκρουπ τους και τελείωσαν θριαμβευτές με το 3-1 επί της Δυτικής Γερμανίας στον τελικό της Μαδρίτης.

Για να μην πάμε τόσο μακριά χρονικά, μόλις στο περασμένο Παγκόσμιο Κύπελλο είχαμε την Αργεντινή. Στην πρεμιέρα της, ηττήθηκε με 2-1 από τη Σαουδική Αραβία. Πολλοί προέβλεψαν το τέλος μιας (αποτυχημένης) εποχής, αναφερόμενοι κυρίως στον Μέσι. Κι όμως, η μπίλια γύρισε και οι Αργεντινοί πήραν το πολυπόθητο τρόπαιο. Κάτι ανάλογο βιώσαμε και το 2010 με τους Ισπανούς: Ηττα στο εναρκτήριο ματς από την Ελβετία (0-1), δύσκολη πρόκριση στα νοκ άουτ και μετά… τρένο ώς τον τελικό και την κατάκτηση κόντρα στην Ολλανδία.

Και ακόμα ένα ανάλογο φαινόμενο ήταν αυτό του 1990. Με την Αργεντινή, που πήγε στο Μουντιάλ της Ιταλίας ως κάτοχος. Ηττήθηκε στο opening game της διοργάνωσης, με 1-0 από το Καμερούν και εν συνεχεία μπόρεσε να φτάσει ώς τον τελικό. Εκεί έχασε με 1-0 από τους Δυτικογερμανούς, έχοντας πάντως δικαιολογημένα παράπονα για τη διαιτησία.

Οπότε, ας μη βιαζόμαστε να βρούμε φαβορί και να κρίνουμε τις ομάδες από την ώς τώρα παρουσία τους. Διότι μπορεί να διαψευστούμε…