ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Για 15 χρόνια, από το 1975 μέχρι το 1990, κάθε Παρασκευή απόγευμα με την εκπομπή «Apostrophes» («Απόστροφοι») έδινε ραντεβού με το τηλεοπτικό κοινό, μεταδίδοντας την ευχαρίστηση και το πάθος του για τα βιβλία. Η μοίρα όμως έπαιξε άσχημο παιχνίδι στον Μπερνάρ Πιβό, τον άνθρωπο που έκανε τους Γάλλους να αγαπήσουν τα βιβλία και το διάβασμα: το ραντεβού με τον θάνατο ήταν τη Δευτέρα, μια μέρα αφού γιόρτασε τα 89α γενέθλιά του, ενώ τον περασμένο χρόνο είχε ανακοινώσει πως έπασχε από καρκίνο στον εγκέφαλο.

Εθνικό πένθος για τη Γαλλία που αποχαιρετά τον δικό της «Βασιλιά Λιρ» (στα γαλλικά Lire σημαίνει Ανάγνωση), τον εμβληματικό δημοσιογράφο και κριτικό λογοτεχνίας που μεγάλωσε σε μια οικογένεια μπακάληδων, αλλά με τη μεταδοτική του μανία για τα βιβλία κατάφερε μόλις στα 23 του χρόνια (έπειτα από σπουδές στο Κέντρο Δημοσιογραφικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Paris-Panthéon-Assas, όπου αρίστευσε) να βάζει την υπογραφή του στο λογοτεχνικό ένθετο της Figaro.

Τον κέρδισε όμως η τηλεόραση, αρχές της δεκαετίας του ’70, και η εκπομπή του «Apostrophes» στο Antenne2 έγραψε ιστορία με καλεσμένους φημισμένους συγγραφείς σε ζωντανές συζητήσεις: «παρήλασαν» από τη Μαργκερίτ Ντιράς, τη Φρανσουάζ Σαγκάν, τον Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ, τον Ουμπέρτο Εκο, τον Λε Κλεζιό και τον Λεβί Στρος μέχρι τον Τσαρλς Μπουκόφσκι, ενώ δεν έλειψαν και πολιτικοί όπως ο Ζισκάρ Ντ’ Εστέν και ο Φρανσουά Μιτεράν. Ακολούθησε το 1991 και για μία δεκαετία η εκπομπή «Bouillon de Culture» («Σούπα κουλτούρας»), κάνοντας άνοιγμα στον κινηματογράφο και στα εικαστικά.

Ο Μπερνάρ Πιβό ήταν γνωστός και για τη συμβολή του στη γαλλική γλώσσα με πρωτοβουλίες όπως το Dicos d’or, ένα πρωτάθλημα ορθογραφίας που διοργάνωνε από το 1985 μέχρι το 2005 και γρήγορα έγινε διεθνές. Εγραψε τρία μυθιστορήματα, τα «L’ Amour en vogue» (1959), «Oui, mais quelle est la question?» (2012), «…mais la vie continue» (2021) και δοκίμια για τη γλώσσα και για τα δύο άλλα μεγάλα του πάθη: το κρασί και το ποδόσφαιρο. Διετέλεσε μέλος και στη συνέχεια πρόεδρος της Academie Goncourt. Στα ελληνικά έχει κυκλοφορήσει το βιβλίο του «Αμήχανοι θεατές» για την τηλεοπτική κουλτούρα, από τις εκδόσεις Λιβάνη.