Βλέπω μια ανησυχία σε Μαξίμου και Πειραιώς για τα ποσοστά της αποχής στις ευρωεκλογές. Γιατί, παρά τα αλαζονικά ταρατατζούμ ότι «είμαστε πρώτοι και μας βλέπουν με τα κιάλια», τα πράγματα δεν είναι και τόσο δεδομένα, απ’ ό,τι φαίνεται. Εννοούμε ότι η αριθμητική αποτύπωση των ποσοστών των κομμάτων στην κάλπη μπορεί να διαφέρει, γιατί από την άλλη πλευρά είναι πολύ δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι θα έχουμε κοσμογονικές αλλαγές στο πολιτικό σύστημα, βάσει των δημοσκοπήσεων που έχουμε δει μέχρι τώρα.
Π.χ. είναι διαφορετικό η Ν.Δ. να έχει 33% και ο δεύτερος (π.χ. ΣΥΡΙΖΑ) τα μισά, δηλαδή κάπου στο 17%, και είναι αλλιώς η Ν.Δ. να πέσει λίγο κάτω από το 30% και ο δεύτερος να προσεγγίζει το 20%. Γιατί, όπως και να το κάνουμε, στην πολιτική τελικά το μέγεθος μετράει.
● Στο μεταξύ, όπως επισήμανε και ο επικεφαλής της MRB Δημήτρης Μαύρος (ΟΝΕ Channel), η Ν.Δ. έχει κάποιες «ροπές παραπάνω» στην αποχή. Γι’ αυτό, οι έξυπνες μετρήσεις ορισμένων δημοσκοπήσεων δίνουν τροφή για σκέψη. Η πρόσφατη έρευνα της MRB είχε μια ερώτηση για τα κριτήρια που θα ψηφίσουμε στις ευρωεκλογές. Το 32,7% προτάσσει τη σταθερότητα, ενώ το 60,3% θέλει να στείλει μήνυμα δυσαρέσκειας. Από τη μία πλευρά το 32,7% εμφανίζεται ως βάση για το κυβερνών κόμμα, από την άλλη είναι πολύ μεγάλο το ποσοστό όσων θέλουν να εκφράζουν τη διαμαρτυρία τους, ακόμη και αν έχουν ψηφίσει Ν.Δ. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 27% των ψηφοφόρων της Ν.Δ. δηλώνει πως θα ψηφίσει με κριτήριο τη δυσαρέσκεια. Αυτό αντιστοιχεί σε πάνω από 10% από το 41% της Ν.Δ. στις τελευταίες εθνικές εκλογές. «Αρα εκεί κάτι κρύβεται», είπε χαρακτηριστικά ο Δ. Μαύρος, τονίζοντας ότι είναι λάθος η εκτίμηση πως η αποχή ευνοεί τον πρώτο.
● Σε όλα αυτά να σημειώσουμε ότι η ίδια έρευνα βρήκε την αδιευκρίνιστη ψήφο (αναποφάσιστοι, λευκό, άκυρο κ.λπ.) στο θηριώδες 18%, το οποίο κάπως θα κατανεμηθεί στα κόμματα, αλλάζοντας πιθανώς τα αριθμητικά μεγέθη που βλέπουμε είτε στην πρόθεση είτε στην εκτίμηση τελικής ψήφου με αναγωγή. Πάντως, τον φόβο της αποχής φανέρωσε και ο πρωθυπουργός στη χθεσινή του επίσκεψη στην Κοζάνη, λέγοντας ότι «η αποχή είναι ο μεγάλος κίνδυνος για τη δημοκρατία στις ευρωεκλογές». Είπε και άλλα, όπως π.χ. ότι «πρέπει να στείλουμε στην Ευρωβουλή τους καλύτερους», αλλά δεν κατάλαβα αν εννοούσε τον Γιώργο Αυτιά, τον Φρέντη Μπελέρη ή κάποιον άλλο.
● Πάντως, για να επιστρέψω στο θέμα μας, είδα με ενδιαφέρον τη χθεσινή παραδοχή του στενού συνεργάτη του Μητσοτάκη και υπουργού Επικρατείας Ακη Σκέρτσου, ο οποίος είπε (ΣΚΑΪ) ότι όντως η διασύνδεση ευρωεκλογών και αυτοδιοικητικών εκλογών εξασφάλιζε μεγαλύτερη συμμετοχή και ότι είναι η πέμπτη, κατά σειρά, εκλογική διαδικασία μέσα σε έναν χρόνο. Κατά συνέπεια, συμπέρανε, «είναι εύλογο να υπάρχει εκλογική και πολιτική κόπωση». Οπότε, συμπληρώνω εγώ, μπορεί να έχουμε και τίποτα εκλογικούς… τραυματισμούς λόγω κόπωσης των πολιτικών αθλητών.
● Εντάξει, κάτι ξέρει και ο σύντροφος Ραγκούσης που λέει ότι κακώς κάνουμε χωριστά ευρωεκλογές και αυτοδιοικητικές εκλογές, παρ’ όλο που τι έκανε; Εναν «Καλλικράτη», μια Διαύγεια, ένα open gov, έναν νόμο ιθαγένειας κ.λπ. ως υπουργός Εσωτερικών επί της διετούς κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και Γιώργου Παπανδρέου. Δεν έχει να επιδείξει το πλούσιο μεταρρυθμιστικό έργο της κυβέρνησης Μητσοτάκη στο ίδιο υπουργείο, το οποίο αγνοώ τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, αλλά μάλλον θα φταίει η μνήμη μου. Μόνο κάτι σκάνδαλα με email αποδήμων μού έρχονται στο μυαλό. Αντε, να τους δώσουμε και τα εύσημα για την επιστολική ψήφο, γιατί είμαστε γενναιόδωροι (σ.σ. μέχρι χθες είχαν ήδη ψηφίσει περίπου 15.000 από τους 200.000 που γράφτηκαν στην πλατφόρμα). Τίποτα άλλο, πέντε χρόνια τώρα;
-320x213.jpg)
