Arcade museum στο Παλαιό Φάληρο

Εχουμε συνδέσει τα «ουφάδικα» με τα μπιλιάρδα και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια τύπου arcade που μας έτρωγαν τα κατοστάρικα με μία άλλη εποχή που έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί τουλάχιστον από τα τέλη της δεκαετίας του ’90. Ομως η νοσταλγία, που ξεκίνησε από συζητήσεις μεταξύ των λίγο μεγαλύτερων, διαδικτυακές κοινότητες και σειρές όπως το Stranger Things, τα φέρνει πίσω, έστω και σε μορφή μουσείου.

Πριν από λίγο καιρό ξεκίνησε τη λειτουργία του στο Παλαιό Φάληρο το πρώτο μουσείο arcade στην Ελλάδα, το οποίο κι επισκεφθήκαμε πραγματοποιώντας ένα ιδιαίτερο ταξίδι στον χρόνο που δεν θέλαμε να τελειώσει. Στην πύλη του μας υποδέχονται ο Super Mario και ο Sonic ο σκαντζόχοιρος και μπαίνοντας μέσα στον ημιυπόγειο χώρο με όσο φωτισμό είναι απαραίτητος και τα εκθαμβωτικά φώτα των μηχανημάτων, νιώθουμε μία αίσθηση χαμένη εδώ και χρόνια, που νοερά οδηγεί τουλάχιστον 30 χρόνια πίσω.

Η πλούσια έκθεση του μουσείου διαθέτει περίπου 100 μηχανήματα με κερματοδέκτη αλλά και οικιακές παιχνιδομηχανές που χρονολογούνται από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 έως τα μέσα της πρώτης δεκαετίας του 2000 όταν ο χώρος των arcade έκλεισε άδοξα στη χώρα μας λόγω της επέλασης των παιχνιδομηχανών, αλλά και της αλλαγής στη νομοθεσία, καθώς υπήρχε ο φόβος για τα… «φρουτάκια». Οπως μας λέει, ο ιδρυτής του μουσείου, Ηλίας Τσινταβής, η συλλογή ξεκίνησε σχεδόν τυχαία λόγω του παιδικού του πάθους για τα ηλεκτρονικά παιχνίδια και αφού άλλαξε πίστα αποφάσισε να τη μοιραστεί με το κοινό: «Εχω αναζητήσει μηχανήματα σε όλη την Ελλάδα, από το Γύθειο ώς τα Γρεβενά, κι έχω βρει μηχανήματα που βρίσκονταν ακόμα και σε καράβια που είχαν ταξιδέψει χιλιάδες φορές στις Κυκλάδες και τα Δωδεκάνησα. Η ιδέα ότι ξαναπαίζω σε ένα μηχάνημα που είχα ρίξει κατοστάρικα ως πιτσιρικάς είναι αρκετά συγκινητική», μας λέει.

Αυτές τις μέρες το μουσείο ξεκίνησε να δέχεται σχολεία με τους μαθητές να ξεναγούνται στην ιστορία των βιντεοπαιχνιδιών, να μαθαίνουν για την τεχνολογική λειτουργία και εξέλιξή τους και να έρχονται κοντά στα παιχνίδια με τα οποία μεγάλωσαν οι γονείς τους. «Ηδη μου ζητάνε πάρα πολλοί γονείς γύρω στα 40 ή τα 50 να έρθουν με τα παιδιά τους που είναι στο Δημοτικό ή λίγο μεγαλύτερα γιατί θέλουν να τους δείξουν πώς μεγάλωσαν. Θέλω να αποτελεί μία εμπειρία για όλη την οικογένεια», συνεχίζει ο κ. Τσινταβής. Δεν θα μπορούσαμε να μην τον ρωτήσουμε πώς βρίσκει το «ουφάδικο» η σημερινή γενιά εφήβων του κινητού και του Tik-Tok: «Τα παιχνίδια τούς αρέσουν πάρα πολύ. Περισσότερο απ’ ό,τι περίμενα. Ολα είναι πολύ απλά, τα μαθαίνεις πολύ γρήγορα και μπορείς να παίξεις με τον φίλο σου έχοντας δίπλα τη φυσική παρουσία και αλληλεπίδραση. Οχι όπως τα περισσότερα σημερινά δημοφιλή διαδικτυακά παιχνίδια που μιλάς σ’ ένα μικρόφωνο και συνήθως είναι ιδιαίτερα πολύπλοκα», προσθέτει ο Ηλίας Τσινταβής. Στόχος της ομάδας του μουσείου είναι να δημιουργήσει έναν πολυχώρο τεχνολογικής εκπαίδευσης και ψυχαγωγίας με ακόμα περισσότερα μηχανήματα arcade, ρετρό κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών αλλά και φλιπεράκια. Ηδη έχουν δείξει ενδιαφέρον για τον χώρο οι περισσότεροι ειδικοί της gaming σκηνής στην Ελλάδα, όπως και ειδικοί από το εξωτερικό με διεθνή Αγγλο vlogger να εντυπωσιάζεται από τον χώρο. Και όπως μας λέει, η ομάδα του μουσείου που περιλαμβάνει εξειδικευμένους μηχανικούς, ακόμα και πιστοποιημένη μουσειολόγο «το ταξίδι στον χρόνο έχει μόλις ξεκινήσει»!

Μεταφέροντας λίγο την προσωπική μου εμπειρία, ένιωσα λες και σχόλασα μεσημέρι από το Λύκειο και πήγα με άλλους 2 φίλους μου να παίξουμε και μάλιστα δωρεάν και όσο θέλουμε στα ηλεκτρονικά (οι επισκέπτες του μουσείου θα πληρώνουν αντίτιμο όμως όλα τα παιχνίδια θα είναι δωρεάν και για όσο θέλουν). Είναι περίεργο ότι σε χώρους όπως τα ουφάδικα και σε είδη όπως το βινίλιο, συμπεριλαμβάνοντας ακόμα και τις εφημερίδες, βρίσκω ένα πνεύμα μίας άλλης εποχής, τόσο κοντινής και μακρινής ταυτόχρονα για τη γενιά των σημερινών 30άρηδων. Δεν είμαι σίγουρος εάν η αντικατάσταση όλων των παραπάνω από ένα smartphone είναι τελικά και τόσο αποτελεσματική γι’ αυτό ακόμα και πολύ νεότεροι δείχνουν μία τέτοια τάση επιστροφής στην πηγή…

♦ Oυφάδικο (το)
(προφορικό, λαϊκότροπο, παρωχημένο) κατάστημα ψυχαγωγίας, κυρίως της νεολαίας, που διέθετε μεγάλου μεγέθους κονσόλες ηλεκτρονικών παιχνιδιών και βιντεοπαιχνιδιών (πηγή: wiktionary)