Μια εύκολη νίκη;

Σύμφωνα με χθεσινό δημοσίευμα του Politico, η Μολδαβία προβληματίζεται για το κατά πόσον είναι η κατάλληλη στιγμή για να ανακτήσει τον έλεγχο της Τρανσδνειστερίας, οι ρωσόφωνοι κάτοικοι της οποίας έχουν αποσχιστεί από το 1990.

Δεν αποκλείεται μια συντονισμένη επίθεση Ουκρανίας και Μολδαβίας για την κατάληψη της Τρανσδνειστερίας να προκαλέσει την εμπλοκή και της Ρουμανίας.

Στον μεσοπόλεμο, στην περίοδο 1918-1940, η Μολδαβία ανήκε στη Ρουμανία με την ονομασία Βεσαραβία.

Η ομόγλωσση και ομοεθνής Μολδαβία, αν μπορούσε σήμερα να ενωθεί με τη Ρουμανία, θα γινόταν αυτόματα μέλος του ΝΑΤ0 και της Ε.Ε.

Η κατάληψη της Τρανσδνειστερίας από τη Μολδαβία και πολύ περισσότερο η ενσωμάτωση στη Ρουμανία «πατούν» πολλές κόκκινες γραμμές της Μόσχας:

– Τη μη ένταξη στο ΝΑΤΟ χώρας που ανήκε στην ΕΣΣΔ.

– Το απαραβίαστο των συνόρων που χαράχτηκαν όταν ρωσόφωνες περιοχές καθώς και φιλικές προς τη Μόσχα εθνότητες αποσπάστηκαν από τις πρώην σοβιετικές Δημοκρατίες.

Επί πλέον, μια συνδυασμένη επέμβαση της Μολδαβίας και της Ουκρανίας στην Τρανσδνειστερία θα ήταν ένας σημαντικός επικοινωνιακός, επιχειρησιακός αντιπερισπασμός.

Μια εύκολη νίκη που θα εξισορροπούσε την προεξοφλημένη ήδη προέλαση των ρωσικών δυνάμεων στην ανατολική Ουκρανία.

Τα παραπάνω δεν αποκλείεται να λειτουργήσουν σαν αυτοεκπληρούμενη προφητεία, δηλαδή, να επιταχύνουν τη δυσμενή εξέλιξη που προσπαθούν να ματαιώσουν.

Πρόκειται για το σενάριο προέλασης των ρωσικών δυνάμεων από τη Χερσώνα στην Οδησσό, που βρίσκεται σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων από την Τρανσδνειστερία, μια κίνηση που θα αφήσει την Ουκρανία χωρίς πρόσβαση στη θάλασσα.

Εκτός της Τρανσδνειστερίας, που είναι κλειδί για τις εξελίξεις στην Ουκρανία, υπάρχει προς Βορρά ένα άλλο σημείο πιθανής ανάφλεξης, ο Διάδρομος του Σουβάλκι.

Ενας διάδρομος που συνδέει τον παραθαλάσσιο και περικυκλωμένο ρωσικό θύλακα του Καλίνινγκραντ με τη Λευκορωσία και ανήκει στη Λιθουανία, μια περιοχή που θα επιχειρήσει να ελέγξει κατά προτεραιότητα η Μόσχα με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.

Στη Μαύρη Θάλασσα η Ρωσία είναι ξανά, από τη Χερσώνα μέχρι τα σύνορα Αμπχαζίας – Γεωργίας, κυρίαρχη θαλάσσια δύναμη, ενώ στη Βαλτική, που είναι πλέον λίμνη του ΝΑΤΟ, ασφυκτιά καθώς έχει δύο προσβάσεις, την Αγία Πετρούπολη και το Καλίνινγκραντ.