Ξανά στο εδώλιο οι 11 αγωνιστές από την Τουρκία;

Nα ξανακαθίσουν στο εδώλιο οι 11 αγωνιστές από την Τουρκία ως μέλη τρομοκρατικής οργάνωσης πρότεινε χθες η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, η οποία εξέτασε το αίτημα αναίρεσης της αθωωτικής απόφασης που τους απάλλασσε πανηγυρικά από τις κακουργηματικές κατηγορίες του 187Α. Η εισαγγελέας ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης που είχε κάνει ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Αχιλλέας Ζήσης, κατά της απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, το οποίο ομόφωνα αθώωνε τους αγωνιστές από την Τουρκία, πλην ενός για απλή οπλοκατοχή, ο οποίος επίσης αποφυλακίστηκε, αφού η ποινή του έχει ήδη υπερεκτιθεί. Η τελική απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου θα ληφθεί μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα και αν οι αρεοπαγίτες συνταχθούν με την εισαγγελική πρόταση, τότε οι 11 αγωνιστές θα βρεθούν ξανά κατηγορούμενοι αλλά και πίσω στη φυλακή, αφού το αίτημα αναίρεσης αμφισβητεί και την αναστολή ποινής που είχαν λάβει οι αγωνιστές έπειτα από 97 μέρες απεργίας πείνας, ενώ διεξαγόταν το δευτεροβάθμιο δικαστήριο.

Η δικαστική αίθουσα ήταν χθες κατάμεστη από αλληλέγγυους, καθώς η έδρα διάβαζε τα ονόματα των αγωνιστών από την Τουρκία, οι οποίοι παρίσταντο διά των συνηγόρων τους, Ιωάννας Κούρτοβικ και Θανάση Καμπαγιάννη. Αξίζει να σημειωθεί πως οι τέσσερις από τους 11 αγωνιστές σήμερα κρατούνται στις φυλακές Χανίων, Τρικάλων και Θήβας για μια υπόθεση για την οποία καταδικάστηκαν ερήμην σε 3 χρόνια και 9 μήνες χωρίς αναστολή για πλημμελήματα (δείτε σχετικά: «Λαϊκό Μέτωπο μπροστά στον Αρειο Πάγο», 11.3.24, «Εφ.Συν.»).

Η εφετειακή απόφαση απέρριπτε το υπερδιογκωμένο από την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία κατηγορητήριο, ενώ η εισαγγελέας της έδρας του Πενταμελούς Εφετείου, Ουρανία Σταθέα, που είχε εισηγηθεί την αθώωσή τους, είχε αμφισβητήσει πλήρως την ύπαρξη –πόσο μάλλον τη δράση– της οργάνωσης DHKP-C στην Ελλάδα, κάνοντας λόγο για στοχοποίηση των κατηγορουμένων. Σημείωνε μάλιστα πως η συγκέντρωση αποδεικτικών στοιχείων «πρέπει να είναι προϊόν ιδιαίτερα επιμελημένης έρευνας» και όχι να γίνεται «χάριν εντυπωσιασμού ή προς εξυπηρέτηση άλλων σκοπών, εξωθεσμικών». Είχε κρίνει, μάλιστα, αντιφατική και αντικρουόμενη την κατάθεση του βασικού και μοναδικού μάρτυρα κατηγορίας, αστυνομικού της Αντιτρομοκρατικής, τονίζοντας ότι δεν πρόσφερε κανένα πραγματικό γεγονός, παρά μόνο την άποψή του.

Η αίτηση του αντεισαγγελέα Αχ. Ζήση έρχεται σε πλήρη σύγκρουση με το σκεπτικό της απόφασης, αφού έκανε λόγο για «επιλεκτική χρήση» του αποδεικτικού υλικού βάσει του οποίου το Πενταμελές Εφετείο αποφάσισε την αθώωσή τους, αλλά και ότι το δικαστήριο έπραξε «καθ’ υπέρβαση εξουσίας». Μάλιστα, όπως υπογράμμισαν χθες οι συνήγοροι των 11, η αίτηση αναφέρει επανειλημμένα ότι οι αγωνιστές αθωώθηκαν «κατά πλειοψηφία», κάτι που ωστόσο δεν ευσταθεί: η αθωωτική απόφαση ήταν ομόφωνη, ενώ ακόμη και ο ένας κατηγορούμενος που καταδικάστηκε κρίθηκε ένοχος κατά πλειοψηφία μόνο για απλή κατοχή όπλων.

Ο Θ. Καμπαγιάννης τόνισε πως πρόκειται για «καταφανή περίπτωση κακοδικίας» αλλά και πως, αν οι δικαστές αποφασίσουν να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, αυτό «θα σημάνει ότι οι κατηγορούμενοι που αθωώθηκαν ομόφωνα με σύμφωνη απαλλακτική πρόταση εισαγγελέα θα πρέπει να επιστρέψουν στη φυλακή». Οι έντεκα που είχαν καταδικαστεί πρωτόδικα σε 30 χρόνια κάθειρξη παρέμειναν έγκλειστοι στις φυλακές για τρία ολόκληρα χρόνια και η αντίστασή τους εκφράστηκε με τρίμηνη απεργία πείνας, που διακόπηκε με την απόφαση αναστολής της ποινής τους.

Ο συνήγορος έκανε λόγο ακόμη για πολιτικές πιέσεις της Τουρκίας που οδήγησαν στη στοχοποίηση των αγωνιστών: «Ο υπουργός του Ερντογάν πανηγύριζε ότι η συγκεκριμένη αστυνομική επιχείρηση έγινε κατόπιν απαίτησης και αίτησης των τουρκικών αρχών. Το γεγονός ότι οι δικαστές του Πενταμελούς Εφετείου αγνόησαν αυτή την πίεση τους περιποιεί τιμή. Αυτό είναι που περιμένουμε και από το δικό σας δικαστήριο».