«Θυέστεια δείπνα»

Ηταν η εποχή της άγνοιας και του γενικευμένου στιγματισμού για το AIDS. Παρ’ όλο που οι γιατροί τόνιζαν πως δεν αφορά μία ομάδα ανθρώπων και δεν μεταδίδεται δίχως μεταφορά σωματικών υγρών, η ασθένεια λόγω της πολιτικής ρητορικής του ριγκανισμού είχε ταυτιστεί με μια εκ θεού τιμωρία που αφορούσε μονάχα τους ομοφυλόφιλους, καθυστερώντας κρίσιμα χρόνια την έρευνα, την κοινωνική πίεση γι’ αυτήν και τη χρηματοδότησή της. Το αγόρι ήταν μηνών μόλις όταν οι γονείς του, στην περιτομή, είδαν το αίμα να μη σταματά. Διαγνωσμένος με σοβαρή αιμορροφιλία ο Ryan White, αντιμετωπίστηκε με μεταγγίσεις πλάσματος, ενδεδειγμένη θεραπεία εκείνη την εποχή.

Μόλις 13 χρόνων, κι αφού νόσησε από βαριά πνευμονία, διαγνώστηκε με AIDS, που μπορούσε τελικά να περνά και στα κορμιά όσων δεν διέπρατταν «αμαρτία». Αν και επέστρεψε υγιής σπίτι, μένοντας υγιής για αρκετά χρόνια, η σχολική κοινότητα, γονείς, συμμαθητές και δάσκαλοι δεν του επέτρεπαν με διαδηλώσεις και αλυσίδες την είσοδο στο σχολείο.

Οι πολύχρονοι αγώνες του ίδιου και των γονιών του κατά του σχολικού αποκλεισμού και του κοινοτικού πογκρόμ απέκτησαν ευρεία δημοσιότητα και σημαντικό συμβολισμό σε σχέση με το στίγμα και τα δικαιώματα (που δεν αφορούν ποτέ μόνο μια ασθένεια ή ομάδα), κατεβάζοντας τον σχετικό διάλογο στο κοινωνικό σώμα.

Κοινωνικά κινήματα κι εκπομπές προέβαλαν την περίπτωσή του ώς τον θάνατό του στις 8 Απριλίου 1990, για να θυμίσουν πως δεν υπάρχουν στεγανά, πως ο ιός δεν αναγνωρίζει σύνορα, πως όλοι κι όλες είμαστε με κάποιον τρόπο συνδεμένοι. «Δημόσιες» προσωπικότητες, όπως ο Kαρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ στην άνθηση της καριέρας του (ακόμη και το ζεύγος Ρίγκαν στο τέλος που διαπίστωσε τη δημοτικότητά του), στάθηκαν πλάι του, ενώ, σε μία από τις γενναιότερες στιγμές στην τηλεοπτική ιστορία εκείνη την κρίσιμη εποχή η ηθοποιός Aλίσια Μιλάνο τον φίλησε δημόσια.

Σήμερα, κι ενώ στα χρόνια παντοδυναμίας της Χρυσής Αυγής είχε δεχθεί επίθεση ακόμη και η «Θετική Φωνή» (γεγονός που, τον Μάρτιο του 2019, δημιούργησε ένα από τα θρυλικότερα εξώφυλλα στην ιστορία του Τύπου από την «Εφημερίδα των Συντακτών»), γνωρίζουμε ότι η υγεία είναι ένα συνολικό πλανητικό σύστημα. Πώς καθώς το AIDS μπήκε και στις «φυσιολογικές οικογένειες» που έπρεπε αρχικά να επιχαίρουν για τις θεάρεστες επιλογές και να αδιαφορούν για τους «ακάθαρτους» συνανθρώπους τους, η περίπτωση White (και αυτή…) θυμίζει τα «θυέστεια δείπνα» που κρύβονται πίσω από πράξεις αλλά και από λέξεις, που είναι εν δυνάμει πράξεις: τον αρχαίο μύθο όπου ο Θυέστης αποφασίζει να φάει τα παιδιά του άλλου και δίχως να το γνωρίζει, τρώει τα ίδια του τα παιδιά.