Τα δεξιά λαϊκιστικά και ακροδεξιά κόμματα αναμένεται να ενισχυθούν στις επόμενες ευρωεκλογές, σύμφωνα με την Deutsche Welle, η οποία ωστόσο επισημαίνει ότι είναι μάλλον απίθανο να συνασπιστούν σε ενιαίο μέτωπο.
Με αφορμή το δημοσίευμα του «Politico», που αναφέρει ότι οι δύο δεξιές λαϊκιστικές έως ακροδεξιές ομάδες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ενδέχεται να λάβουν περισσότερες έδρες στις εκλογές του Ιουνίου (οι «Ευρωπαίοι Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές» (ECR) αναμένεται να λάβουν 76 έδρες ενώ το πιο ακραίο κόμμα «Ταυτότητα και Δημοκρατία» (ID), στο οποίο ανήκει και η AfD, εκτιμάται πως θα εκλέξει 84 από τους 720 βουλευτές», το γερμανικό μέσο τονίζει ότι τα δύο κόμματα θα ενισχυθούν συγκριτικά με τις προηγούμενες εκλογές. Ταυτόχρονα, οι δύο μεγάλες παρατάξεις, οι Χριστιανοδημοκράτες και οι Σοσιαλδημοκράτες, θα διατηρήσουν λίγο έως πολύ τις έδρες τους, ενώ οι Αριστεροί, οι Πράσινοι και οι Φιλελεύθεροι εκτιμάται πως θα είναι οι χαμένοι των εκλογών.
Σύμφωνα με τον πολιτικό ερευνητή και καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Βόνης, Φρανκ Ντέκερ, το ECR και το ID απέχουν πολύ από το να αποκτήσουν καταλυτικό ρόλο επιρροής ή ακόμη και την πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο και μοιάζει απίθανο τα δύο κόμματα να συνεργαστούν στη διαμόρφωση ενιαίας παράταξης. «Υπάρχει συνολικά μια ενίσχυση ωστόσο δεν υπάρχει μία ενωμένη και επομένως ούτε και ισχυρή δεξιά λαϊκιστική ή ακροδεξιά παράταξη», λέει, αλλά τα δύο κόμματα έχουν και μεγάλες προγραμματικές διαφορές, «τις οποίες δεν πρόκειται να ξεπεράσουν. Η μεγαλύτερη υποστήριξη από τους ψηφοφόρους δεν συνεπάγεται αυτομάτως και μεγαλύτερη πολιτική ισχύ».
Ωστόσο, ο αντιπρόεδρος του ID και βουλευτής της AfD Γκούναρ Μπεκ φαίνεται βέβαια να ελπίζει στη δημιουργία ενός κοινού πολιτικού μετώπου, παρά το γεγονός ότι οι διαφορές των δύο κομμάτων είναι μεγάλες ως προς τη στάση τους απέναντι στη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Το ιταλικό Lega και το αυστριακό FPÖ τάχθηκαν για παράδειγμα με τον Πούτιν, ενώ το πολωνικό PiS και το ιταλικό Fratelli d’ Italia με την Ουκρανία. Επιπλέον, ο ανταγωνισμός μεταξύ των δεξιών λαϊκιστικών παρατάξεων είναι μεγάλος σε εθνικό επίπεδο. Στη Γαλλία, την Ιταλία, το Βέλγιο και άλλα κράτη υπάρχουν δύο δεξιά κόμματα που ανήκουν σε διαφορετικές ομάδες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Σύμφωνα με την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ενδέχεται μετά τις ευρωεκλογές να γίνουν ορισμένες ανακατατάξεις και μετακινήσεις μελών μεταξύ των Χριστιανοδημοκρατών, στους οποίους ανήκει και η ίδια και των δεξιών λαϊκιστικών παρατάξεων. Υπάρχουν φήμες πως η Ιταλίδα πρωθυπουργός Μελόνι και το Fratelli d’ Italia θα μετακινηθούν στους Χριστιανοδημοκράτες.
Συνεπώς, το τοπίο αναμένεται να ξεδιαλύνει μετά τις ευρωεκλογές ενώ δεν αποκλείεται να αλλάξει μορφή και το ID. Η ακροδεξιά Μαρίν Λεπέν και το κόμμα της «Εθνικός Συναγερμός» επιδιώκει εδώ και χρόνια να υιοθετήσει λιγότερο ριζοσπαστικές θέσεις.
Ο καθηγητής Φρανκ Ντέκερ δεν εκπλήσσεται από το γεγονός ότι τα δεξιά λαϊκιστικά έως ακροδεξιά κόμματα δεν μπορούν να καταλήξουν σε έναν κοινό παρονομαστή διότι όπως εξηγεί, «πρόκειται για κόμματα που είναι πρωτίστως εθνικά, θέτουν δηλαδή τα εκάστοτε εθνικά συμφέρονται στο προσκήνιο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Και η σύνθεση αυτών των συμφερόντων σε ένα κοινό ευρωπαϊκό μέτωπο μοιάζει με κάτι σχεδόν αδύνατο».
Τέτοια κόμματα από τη Δεξιά διαγράφουν εδώ και πολλά χρόνια ανοδική πορεία στην Ευρώπη. Στην Ουγγαρία και την Ιταλία έχουν και τον πρώτο λόγο στη διακυβέρνηση. Στη Σουηδία και τη Φινλανδία συμμετέχουν στις κυβερνήσεις. Στην Ολλανδία ένας δεξιός λαϊκιστής έχει κερδίσει τις τελευταίες εκλογές, απλώς δεν έχει καταφέρει ακόμη να σχηματίσει κυβέρνηση. Στις δημοσκοπήσεις για τις ευρωεκλογές οι δεξιοί προηγούνται στην Αυστρία και τη Γαλλία, ενώ στη Γερμανία η AfD είναι δεύτερη δύναμη. Και η λίστα συνεχίζεται.
Σύμφωνα με τον καθηγητή Ντέκερ, αυτό συμβαίνει γιατί «περνούν στους ανθρώπους την ιδέα πως ίσως μπορούμε να γυρίσουμε σε μία εποχή που υπήρχε μεγαλύτερη ασφάλεια στην κοινωνία. Μέρος αυτού είναι βεβαίως και το καταπληκτικό έθνος-κράτος, στο οποίο δεν χρειάζεται να γίνονται περίπλοκες διαβουλεύσεις με άλλους εταίρους όπου δεν υπάρχουν μεγάλες μεταναστευτικές ροές που φυσικά αλλάζουν την κοινωνία μας».
