Από τη συγκάλυψη στα Τέμπη στο φιάσκο της ασφάλειας. Αμα κάτι σου πάει στραβά ως κυβέρνηση, συνήθως θα στραβώνει μέχρι τέλους. Αλλά τι να κάνουμε, δεν γίνεται να είναι κάθε μέρα γιορτή με ύμνους από τη «λίστα Πέτσα». Εκεί που προσπαθείς να ξεφύγεις από τα όσα συμβαίνουν με το έγκλημα στα Τέμπη, ξαφνικά αποδεικνύεται ότι ο πολίτης δεν είναι ασφαλής ούτε μπροστά στο αστυνομικό τμήμα.
Γιατί όταν μια κυβέρνηση πουλάει «νόμο και τάξη», πρέπει να είναι πειστική στην πράξη. Αλλιώς καταλήγει να ταράζει στο ξύλο κανέναν φουκαρά αναρχικό ή αριστερούλη, την ώρα που οι μαφιόζοι αλληλοεξοντώνονται σε δημόσια θέα και το πραγματικό έγκλημα δεν ορρωδεί ούτε μπροστά στο αστυνομικό τμήμα. Αντε να πείσεις μετά τον συντηρητικό ψηφοφόρο ότι είσαι «ο άριστος που πουλάει ασφάλεια» στον πολίτη.
● Με πολύ ενδιαφέρον είδαμε ότι η περήφανη και ανεξάρτητη ελληνική Δικαιοσύνη αποφάσισε ξαφνικά, έναν χρόνο μετά, να μπουκάρει στον ΟΣΕ και να κατασχέσει τους σκληρούς δίσκους με τα ηχητικά της τραγωδίας των Τεμπών. Να θυμίσουμε τι έχει γίνει με τα ηχητικά: Τις πρώτες ώρες μετά το δυστύχημα (1/3) κάποιοι μπαίνουν, βουτάνε, μοντάρουν και τα διοχετεύουν στο «Πρώτο Θέμα». Η αστυνομία υποστηρίζει ότι στις 2/3 απεστάλησαν με usb από τον ΟΣΕ τα ηχητικά, στις 3/3 προσκομίστηκαν στην υπηρεσία και στις 4/3 κατασχέθηκαν και κατόπιν τα έστειλαν στον ανακριτή. Ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης «αποκάλυψε» ότι μόλις ανέλαβε καθήκοντα πέρυσι το καλοκαίρι, του είπαν ότι ο ανακριτής δεν μπορεί να ακούσει τα ηχητικά γιατί δεν του το επιτρέπει ο νόμος και γι’ αυτό, υποστήριξε, σε συνεννόηση με τον πρωθυπουργό πέρασε σχετική τροπολογία (σ.σ. νομικοί κύκλοι αμφισβητούν τους ισχυρισμούς Φλωρίδη ότι δεν μπορούσαν να αξιοποιηθούν τα ηχητικά με το προηγούμενο πλαίσιο). Ακολουθούν έναν χρόνο μετά οι αποκαλύψεις για τη «μονταζιέρα» και η νέα έφοδος που κανείς δεν κατάλαβε γιατί δεν έγινε από την πρώτη στιγμή. Αυτό είναι το σίριαλ μόνο για τα ηχητικά. Πού να πιάσουμε και το «μπάζωμα»…
● Και μη μας πει κανείς πάλι ότι τα βάζουμε με την ελληνική Δικαιοσύνη, γιατί όσοι είδαν τα χθεσινά στοιχεία της Public Ιssue θα κατάλαβαν ότι το πρόβλημα είναι βαθύτερο και η ελληνική κοινωνία είναι βαθιά επιφυλακτική πλέον με τους θεσμούς. Μόνο το 27% δηλώνει ότι εμπιστεύεται τη Δικαιοσύνη σε αντίθεση με το 70% που δηλώνει το αντίθετο, ενώ τα αντίστοιχα ποσοστά το 2007 ήταν 38% και 44%. Το 54% δεν εμπιστεύεται ούτε την αστυνομία, σε αντίθεση με το 43%. Σε πολιτικό επίπεδο είναι ακόμη χειρότερες οι μετρήσεις. Το 78% δηλώνει ότι δεν εμπιστεύεται τη Βουλή και μόνο το 18% δηλώνει εμπιστοσύνη, ενώ πριν από 17 χρόνια τα ποσοστά ήταν 48% και 39%. Το 87% δεν εμπιστεύεται τα πολιτικά κόμματα και μόνο 9% τα εμπιστεύεται, ενώ το 2007 τα ποσοστά ήταν 75% και 12% αντίστοιχα. Σε γενικές γραμμές μιλάμε για σαφή επιδείνωση των στοιχείων την τελευταία 20ετία. Αν αυτά δεν είναι καμπανάκια για τους υγιώς σκεπτόμενους ηγήτορες του έθνους, τότε δεν ξέρω τι μπορεί να είναι. Πάντως ο γιαλός δεν είναι στραβός…
● Γι’ αυτό ο πρώην υπουργός της Ν.Δ. Γιώργος Βουλγαράκης εμφανίστηκε χθες (Παραπολιτικά FM) επιφυλακτικός αν η Ν.Δ. θα ξεπεράσει το 30% στις ευρωεκλογές, γιατί «βλέπω πολύ θυμό στον κόσμο». Αυτό είναι πλέον ορατό διά γυμνού οφθαλμού. Οι εκ δεξιών της Ν.Δ. ψήφοι διαμαρτυρίας βλέπουμε εδώ και καιρό ότι κατευθύνονται προς το κόμμα του Κυριάκου Βελόπουλου. Το ζήτημα είναι πού θα κατευθυνθούν οι εξ αριστερών της Ν.Δ. ψήφοι διαμαρτυρίας. Δηλαδή, αν τους κεντρώους που ψήφισαν Μητσοτάκη το 2023 και πλέον θέλουν να του στείλουν ένα μήνυμα θα τους καρπωθούν ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ ή μικρότερα πρωτοεμφανιζόμενα κόμματα τύπου Ανδρέα Λοβέρδου. Και αυτό θα επηρεάσει και τη συζήτηση για το μέλλον της Κεντροαριστεράς.
-320x213.png)
