Μεταξύ ανοχής και συνενοχής

Αν θέλαμε να συμπυκνώσουμε τη στάση του Μπάιντεν απέναντι στον Νετανιάχου στη διάρκεια των τελευταίων έξι μηνών, θα μπορούσαμε να πούμε ότι κινείται στην γκρίζα ζώνη μεταξύ ανοχής και συνενοχής. Η περίπτωση της Ράφα στη Γάζα είναι χαρακτηριστική, με τον Λευκό Οίκο στην αρχή να δηλώνει ότι αντιτίθεται στην επιχείρηση και στη συνέχεια να ζητά εγγυήσεις για τη μέγιστη δυνατή προσοχή ώστε να μειωθεί το κόστος ανθρώπινων απωλειών στον άμαχο πληθυσμό.

Σαν να λέμε, δηλαδή, ολίγον πόλεμος.

Εξι μήνες μετά την επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ οι κινητοποιήσεις για την απελευθέρωση των ομήρων συνεχίζονται πλέον ως διαδηλώσεις για τον τερματισμό του πολέμου.

Από την έναρξη της σύγκρουσης έχουν δημοσιευτεί αμέτρητα σενάρια για τον κίνδυνο διάχυσης της σύγκρουσης στη Δυτική Οχθη και στον Νότιο Λίβανο, αλλά και σενάρια για ένα κίνημα διαμαρτυρίας στον αραβικό κόσμο που θα παραπέμπει στην «Αραβική Ανοιξη» του 2011.

Αυτό που δεν είχε προβλέψει κανένα σενάριο είναι οι εξεγερσιακές μαζικές κινητοποιήσεις υπέρ των Παλαιστινίων στα Πανεπιστήμια των ΗΠΑ που παραπέμπουν στην εξέγερση των φοιτητών κατά του πολέμου στο Βιετνάμ.

Το στίγμα των κινητοποιήσεων δεν αφήνει περιθώριο για παρερμηνείες, καθώς τα συνθήματα και τα ψηφίσματα επιρρίπτουν την κύρια ευθύνη για τη μετατροπή του πολέμου σε ανθρωπιστική καταστροφή στον Μπάιντεν.

Με δεδομένη την εμβέλεια του φιλο-ισραηλινού λόμπι τόσο στους Δημοκρατικούς όσο και στους Ρεπουμπλικανούς, οι αλλαγές και ανακατατάξεις που θα προκύψουν στον εκλογικό χάρτη των ΗΠΑ είναι απρόβλεπτες.

Δεν πρόκειται απλά και μόνο για τη δημιουργία φιλοπαλαιστινιακού ρεύματος στους ακαδημαϊκούς χώρους, αλλά για την πρόσληψη της σύγκρουσης του Ισραήλ με τον αραβικό κόσμο ως αντιαποικιακού αγώνα, μέρος μιας ευρύτερης παγκόσμιας σύγκρουσης, μια κατεύθυνση προς την οποία είναι πλειοψηφικά στραμμένη η έρευνα και η διδασκαλία στον τομέα των ανθρωπιστικών σπουδών τις τελευταίες δεκαετίες.

Η πόλωση ανάμεσα στο φιλο-ισραηλινό λόμπι των ΗΠΑ και το ετερόκλητο κίνημα αλληλεγγύης που αναπτύχτηκε τους τελευταίους μήνες στους πανεπιστημιακούς χώρους είναι βέβαιο ότι θα περιπλέξει ακόμη περισσότερο την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Εκ των πραγμάτων, θα επηρεάσει αρνητικά μια βαθιά διχασμένη κοινωνία σε μια χώρα στην οποία ουδείς θα στοιχημάτιζε σήμερα ότι οι εκλογές του προσεχούς Νοεμβρίου θα διεξαχθούν ομαλά. Οι εικόνες από τη Γάζα δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να χωρέσουν στη φόρμουλα ότι το Ισραήλ έχει το δικαίωμα στην αυτοάμυνα. Δεν είμαστε στο 1970, όταν η Εθνοφρουρά του Κεντάκι σκότωσε εν ψυχρώ έντεκα φοιτητές που διαμαρτύρονταν κατά του πολέμου στο Βιετνάμ.

Σήμερα, μια βίαιη καταστολή στο Χάρβαρντ, στο Πρίνστον και στο Κολούμπια θα προκαλέσει σε λίγες ώρες κινητοποίηση αλληλεγγύης στο Τελ Αβίβ.

Εξυπακούεται ότι τα παραπάνω αποσυσπειρώνουν την εκλογική βάση του Μπάιντεν, με την αποχή να είναι εκ των πραγμάτων στήριξη του Τραμπ.