Νοσταλγός του παρελθόντος με τους «άτακτους» των ΑΕΙ

Δεν διολισθαίνουμε απλώς προς το αποτρόπαιο, υπάρχουν τόσοι πολλοί στον τόπο μας που λένε και κάνουν ο,τι μπορούν για να το καταστήσουν κανονικό. Μεταξύ αυτών, πρώτος και καλύτερος ο πρωθυπουργός, μαζί με τον χορό των θεραπαινίδων του λόγου του. Τις δύο προηγούμενες μέρες ο Κυριάκος Μητσοτάκης με συνέντευξή του αρχικά και στη συνέχεια με δηλώσεις του στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας επαγγέλλεται με ύφος και λέξεις αγανακτισμένου μικροαστού: «Θα το πω όπως το αισθάνομαι: Δεν γίνεται να υπάρχουν φοιτητές οι οποίοι να προβαίνουν σε τέτοιες παράνομες πράξεις κατ’ επανάληψη και τα πανεπιστήμια να μην προχωρούν στην προφανή κίνηση, που δεν είναι άλλη από τη διαγραφή τους από το Πανεπιστήμιο. Σε καμία άλλη χώρα του κόσμου δεν υπάρχει η ανοχή, η οποία επιδεικνύεται μερικές φορές στην πατρίδα μας για τέτοιου είδους φαινόμενα».

Και ποια είναι αυτά τα «φαινόμενα»; Οπως ο ίδιος εξηγεί αοριστολογώντας επιδέξια, «τα Πανεπιστήμια να είναι, να παραμείνουν εστίες γνώσης και να μην μπορούν να βρίσκουν εκεί καταφύγιο κάποιοι εντός κι εκτός Πανεπιστημίου που επιδιώκουν να τους μετατρέψουν σε χώρο βίας και σε χώρο στείρων συγκρούσεων». Ας ξεκαθαρίσουμε πρώτα ότι τους «εκτός» δεν μπορεί κανένας να τους διαγράψει διότι δεν είναι γραμμένοι στο Πανεπιστήμιο. Οσο για τους «εντός», δηλαδή τους φοιτητές, αυτοί αρχικά δεν βρίσκουν «καταφύγιο» διότι απλά είναι μέλη της κοινότητας, εισήλθαν με το σπαθί τους, δηλαδή ύστερα από εξετάσεις.

Το ερώτημα λοιπόν είναι ποιος θα ερμηνεύει τη «βία» και τις «στείρες συγκρούσεις». Η θολούρα όμως των διατυπώσεων μόνο πολύ επικίνδυνα πράγματα μπορεί να κρύβει, τόσο επικίνδυνα όσο το γεγονός πως αυτά που ονειρεύεται ο κ. Μητσοτάκης τα είχαν πράξει μια άλλη -όχι και τόσο μακρινή- εποχή, κάποιοι άλλοι θεράποντες της «ησυχίας και της τάξης», του «γόνιμου διαλόγου» – και εντός και εκτός Πανεπιστημίων. Το παράδειγμα από το οποίο φαίνεται να εμπνέονται οι λάτρεις των πρωθυπουργικών λόγων καταγράφεται στο ιστορικό ντοκουμέντο που δημοσιεύουμε.

Με την «ποινή της διαρκούς αποβολής» είχε τιμωρηθεί ο πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Τριαντάφυλλος Μηταφίδης στις 30 Ιουνίου 1970, όπως υπερηφάνως ανακοινώνει η χουντική πρυτανεία του ΑΠΘ, που ήταν φυσικά… κατά της βίας. Και διευκρινίζει ότι ο «επικίνδυνος», που θα ζει πλέον σε καθεστώς «διαρκούς αποβολής» -σε μια νομική εκδοχή του αιώνιου πουργατόριου-, είχε καταδικασθεί πριν είκοσι μέρες από το διαρκές στρατοδικείο «επί παραβάσει του άρθρου 2&1 του Α.Ν. 509/1947 “περί μέτρων ασφαλείας του Κράτους κ.λπ.” εις ποινή ισοβίου καθείρξεως…».

Ο Μηταφίδης ήταν μέλος της φοιτητικής οργάνωσης «Λαϊκή Πάλη» (ήταν στους 4 που καταδικάστηκαν σε ισόβια μαζί με τους Σ. Κατσαρό, Αντ. Λιάκο, Τ. Δαρβέρη), τρεις είχαν καταδικασθεί σε κάθειρξη 10-8,5 χρόνων (Η. Οικονόμου, Π. Καϊσίδης, Μ. Αραμπατζόγλου) και οι Π. Ελκας, Λ. Καπώνης σε μικρότερες ποινές. Μία τέτοια «διαρκή αποβολή» οραματίζεται ο κ. Μητσοτάκης μαζί με τη χορωδία του;

Η συνέχεια και το τέλος της θλιβερής αυτής ιστορίας έχει όλα τα μπουφονικά στοιχεία με τα οποία οικοδομούνται τα αυταρχικά καθεστώτα σε όλες τις εκδοχές τους, εννοείται και τις οικείες σύγχρονες. Εν μέσω της χούντας, λοιπόν, όπως θυμάται ο ίδιος ο κ. Μηταφίδης, «είχαμε αποφυλακιστεί στο πλαίσιο “εκδημοκρατισμού” του Μαρκεζίνη, μαζευτήκαμε καμιά πενηνταριά φοιτητές και φοιτήτριες που είχαμε αποβληθεί από το ΑΠΘ και κάναμε φασαρία στο γραφείο του πρύτανη των τανκς, Ευάγγελου Σδράκα. Αξέχαστες στιγμές. Εκείνη τη μέρα και μετά τη φασαρία, οι αποβολές μας αναιρέθηκαν!!! Ωστόσο, για να μη “μολύνουμε” τους συμφοιτητές μας με ανατρεπτικές ιδέες, μας έστειλαν -τέσσερις μέρες μετά- με το ζόρι στον στρατό, αφού μας έκοψαν με το έτσι θέλω την αναβολή, και παρουσιαστήκαμε στις 22 Οκτωβρίου…».

Αυτή, πράγματι, είναι μια πολύ σπουδαία ιδέα για να γλιτώσει το καθεστώς Μητσοτάκη από τους «απείθαρχους» φοιτητές και είναι να απορεί κανείς πώς δεν τη σκέφτηκαν εδώ και καιρό παρά κάθονται και παιδεύονται με «βιβλιοθήκες» και τζούφιους πυρηνικούς αντιδραστήρες… Η φράση, μάλιστα, με την οποία η χουντική Σύγκλητος του ΑΠΘ αίρει την αποβολή, αλλά ταυτοχρόνως προειδοποιεί για οιαδήποτε μελλοντική «παρακώλυση» είναι σαν να ακούει κανείς τα σημερινά λόγια του πρωθυπουργού, αλλά όχι σε απλή καθαρεύουσα…