Η φωνή της μητέρας

Τι άλλο να πεις; Η φωνή της μητέρας, η κραυγή, ο άφατος πόνος. Η μητέρα, Μαρία Καρυστιανού, καταθέτει (τι ρήμα αδιάφορο…) στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής, ως μάρτυρας, για τον θάνατο (τον άδικο; τον εγκληματικό; τον ασυγχώρητα προαναγγελλόμενο θάνατο;) του παιδιού της, της κόρης της, Μάρθης Ψαροπούλου, 19 χρόνων, στο εθνικό δυστύχημα των Τεμπών, το εφιαλτικό εκείνο βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου…

«Για δες», σκέφτεσαι, «πέρασε κιόλας σχεδόν ένας χρόνος!». Πώς; Αυτό μόνον οι οικογένειες των θυμάτων το γνωρίζουν, σε μία διαρκή, αδιάκοπη βίωση, μαρτυρική. Μόνον οι οικογένειες, με τις άσβεστες μνήμες οδύνης, τις ανοιχτές πληγές. Οι οικογένειες, με τον σύλλογό τους, διάσωσης μνήμης και απόδοσης δικαιοσύνης, του οποίου πρόεδρος είναι η κ. Καρυστιανού.

Δεν κατέθεσε, άρα, μόνο για την κόρη της. Μίλησε εκ μέρους όλων των οικογενειών των θυμάτων. Τόνισε μάλιστα ότι «μπορεί να παρουσιάζεται μόνη σήμερα στην Επιτροπή, όμως δίπλα της είναι σαν να βρίσκονται οι 57 νεκροί και οι 180 τραυματίες από το δυστύχημα». Γι’ αυτό και μίλησε όρθια, ως ένδειξη σεβασμού στα θύματα της τραγωδίας. Είδα σε κάποια (χθεσινά) ρεπορτάζ ότι η κατάθεσή της ήταν τόσο συγκλονιστική που, κάποιες στιγμές, μέλη της Επιτροπής δάκρυσαν. Δεν ξέρω αν και κάποια μέλη, σε ανταπόδοση τιμής μιας μάνας που πενθεί όρθια το παιδί της, μαζί με όλα τα άλλα θύματα, σηκώθηκαν κι αυτά όρθια σε ένδειξη σεβασμού.

Είδα βέβαια –ομολογώ, με θλίψη· δεν το είχα παρατηρήσει έως τώρα· κακώς!– ότι στα 31 μέλη της Εξεταστικής, μόνο τα 5 είναι γυναίκες! Ενώ –ακόμα πιο θλιβερό αυτό!– βουλευτίνα (μου φέρνει αναγούλα το «βουλεύτρια»!) του κυβερνώντος κόμματος, η κ. Κατερίνα Παπακώστα-Παλιούρα, που συμβαίνει να είναι και αντιπρόεδρος της Επιτροπής, «προειδοποίησε με μηνύσεις συναδέλφους της» της αντιπολίτευσης, εάν «ξαναμιλήσουν για κυβερνητική “συγκάλυψη”». Μάλιστα! Η εν λόγω κυρία δεν σεβάστηκε ούτε την κατάθεση ψυχής μιας μητέρας!..