Είναι σίγουρα υπέρ του πολιτισμού το υπουργείο Πολιτισμού;

Σας τα έλεγα το προηγούμενο Σάββατο για το αστείο και ανεφάρμοστο νομοσχέδιο του υπουργείου Πολιτισμού σχετικά με την ποσόστωση στο ελληνικό τραγούδι. Η Λίνα Μενδώνη θέλει να ακούγονται περισσότερα ελληνόφωνα τραγούδια στα αεροδρόμια και στα λιμάνια, στις αποβάθρες του μετρό και του Ηλεκτρικού, στα ξενοδοχεία και τα καζίνα, στους χώρους των εμπορικών πολυκαταστημάτων και αλλού. Α ναι, και στα γκαράζ των mall επίσης.

Ηταν (είναι) τόσο ξεπέτα και tragic το νομοσχέδιο που τους έστρεψε όλους -εκτός από τους συντελεστές του ελληνικού τραγουδιού- εναντίον. Ακόμα και άλλους υπουργούς της κυβέρνησης. Η υπουργός Τουρισμού Ολγα Κεφαλογιάννη τάχθηκε ανοιχτά κατά. «Τέτοιου είδους ρυθμίσεις έχουν εντελώς διαφορετική ιδεολογική αφετηρία, δεν μπορώ να φανταστώ το κράτος να παρεμβαίνει στην αγορά», είπε. «Πρόκειται για ανεπίτρεπτη παρέμβαση στην ελεύθερη αγορά. Είμαστε υπέρ της στήριξης των καλλιτεχνών αλλά όχι με αυτόν τον τρόπο. Κανείς στον χώρο του τουρισμού δεν λέει πως δεν πρέπει να αποδίδονται τα πνευματικά δικαιώματα. Ερχεται τώρα μία ρύθμιση που δυναμιτίζει όλη την προσπάθεια που γίνεται από τους χρήστες και τους δημιουργούς και θεωρούμε πως είναι μια ανεπίτρεπτη παρέμβαση στην αγορά».

Είναι προφανές πως η Ολγα Κεφαλογιάννη βγαίνει να υπερασπιστεί τους ξενοδόχους και δεν διστάζει ακόμα και να κατηγορήσει μία συνάδελφό της στο υπουργικό συμβούλιο. Κανονικά θα χαιρόμουν με το κυβερνητικό μπάχαλο αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση όχι. Διότι μόνος χαμένος της υπόθεσης είναι το ελληνικό τραγούδι. Μια υπουργός με πρόχειρες και ανόητες αποφάσεις το βάζει στο στόχαστρο όλων. Και μια αναγκαία κίνηση ενίσχυσης του ελληνικού τραγουδιού μετατρέπεται σε μπούμερανγκ εναντίον του. Είναι σίγουρα υπέρ του πολιτισμού το υπουργείο Πολιτισμού;