Ραντεβού στο γνωστό μέρος

ΗΠΑ και Ιράν είχαν μυστικές συνομιλίες τον Ιανουάριο στο Ομάν, στο ίδιο δηλαδή μέρος που είχαν διεξαχθεί οι μεταξύ τους διαπραγματεύσεις τους πρώτους μήνες του 2013.

Ουάσινγκτον και Τεχεράνη με τη συνάντησή τους επιβεβαιώνουν ότι καμιά πλευρά δεν επιδιώκει απευθείας γενικευμένη σύγκρουση.

Ετσι, προφανώς οι μεν ΗΠΑ θα πιέσουν το Ισραήλ να μην εξαπολύσει επίθεση στο κράτος της Χεζμπολάχ στον Νότιο Λίβανο και το Ιράν από τη μεριά του θα διασφαλίσει ότι οι σύμμαχοί του στη Συρία και στο Ιράκ, αλλά και στην Υεμένη, που είναι η βάση των Χούθι, δεν θα κλιμακώσουν τη σύγκρουση.

Αν θυμηθούμε την απόφαση του Τραμπ το 2018 να αποσύρει τις ΗΠΑ από τη Συμφωνία Διεθνούς Ελέγχου του Πυρηνικού Προγράμματος του Ιράν, τότε θα δούμε ότι οι δύο χώρες έχουν μπροστά τους λίγους μήνες για να διαμορφώσουν ένα κοινά αποδεκτό modus vivendi στην ευρύτερη Μέση Ανατολή.

Το τελευταίο που θα ήθελε τώρα το Ιράν είναι μια σύγκρουση με τις ΗΠΑ που θα βραχυκύκλωνε, αν δεν ματαίωνε, την προσέγγιση Τεχεράνης-Ριάντ με μεσολάβηση του Πεκίνου.

Το ίδιο ισχύει και για τις ΗΠΑ, που δεν μπορούν να συντηρούν ταυτόχρονα τρία μέτωπα, με τη Ρωσία, την Κίνα και το Ιράν, και μάλιστα εν μέσω της πιο σοβαρής εσωτερικής κρίσης που γνώρισε η χώρα μετά τον εμφύλιο πόλεμο.

Οταν το 1997 εξελέγη πρόεδρος του Ιράν ο μετριοπαθής Χαταμί, οι δύο αντίπαλες πλευρές διερεύνησαν τη δυνατότητα εξομάλυνσης των διμερών σχέσεών τους με τη φόρμουλα της διπλής συγγνώμης.

Οι ΗΠΑ θα ζητούσαν συγγνώμη για την εμπλοκή της CIA στην ανατροπή της κυβέρνησης Μοσαντέκ στις αρχές της δεκαετίας του ‘50.

Το Ιράν θα ζητούσε συγγνώμη για την ομηρία για ενάμιση χρόνο του προσωπικού της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Τεχεράνη.

Προφανώς, οι εσωτερικές εναντιώσεις στην εξομάλυνση των διμερών σχέσεων οδήγησαν σε αδιέξοδο.

ΗΠΑ και Ιράν διεξάγουν έναν πόλεμο φθοράς δι’ αντιπροσώπων στο Ιράκ και στη Συρία, χωρίς όμως να εμποδίζεται η συνεργασία τους στη σταθερότητα του καθεστώτος της Βαγδάτης που διαμορφώθηκε μετά την ανατροπή του Σαντάμ το 2003.

ΗΠΑ και Ιράν έχουν κοινό αντίπαλο που δεν είναι άλλος από τον σουνιτικό φονταμενταλισμό στο Αφγανιστάν και στο Πακιστάν.