Δεν έχει και πολλή σχέση η ιστορική ανταρσία των ναυτών του θωρηκτού Ποτέμκιν για το σάπιο κρέας (1905), όπως και το ομώνυμο αριστούργημα «Θωρηκτό Ποτέμκιν» του Αϊζενστάιν (1925) κατ’ ανάθεση της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΣΕ για προπαγάνδα του καθεστώτος και της Οκτωβριανής Επανάστασης, με την επίσκεψη, την περασμένη βδομάδα, του Ελληνα πρωθυπουργού στην Ουκρανία. Πλην της συμπτώσεως και των τριών γεγονότων: ανταρσία, ταινία και επίσκεψη, να σημειωθούν, κατά κάποιο τρόπο –ή με πολλούς και διάφορους τρόπους…–, με φυσικό σκηνικό (μια και μιλήσαμε για κινηματογράφο) την πόλη της Οδησσού.
Η άλλη σύμπτωση (πολύ κοντά στο σενάριο βρίσκεται το χρονογράφημα…) είναι ότι τόσο η ανταρσία όσο και η επίσκεψη έγιναν εν ώρα πολέμου: τότε, της τσαρικής Ρωσίας με την Ιαπωνία· τώρα, της Ρωσίας του Πούτιν με την Ουκρανία. Κατά εκδοχή δε Μητσοτάκη και κατά… συνεκδοχή: σε επάλληλο πόλεμο της… Ελλάδας με τη Ρωσία! Για όσους απορούν, το έχει πει και αυτό ο αθεόφοβος. Βαριέμαι να ψάχνω στο αρχείο, αλλά είπε και αυτό γενομένης συζητήσεως: «Εδώ που τα λέμε, είμαστε και σε πόλεμο με τη Ρωσία»! Κάτι που ουδείς Ελληνας πρωθυπουργός διανοήθηκε ποτέ, ούτε στις πιο μύχιες σκέψεις του, ακόμα και μεσούντος του Ψυχρού Πολέμου.
Εν πάση περιπτώσει, δεν νομίζω ότι αυτή η «θέση» του Ελληνα πρωθυπουργού, του εν πολέμω με τη Ρωσία, ήταν η αφορμή της (φονικής αλίμονο!) πυραυλικής επίθεσης των Ρώσων εναντίον εγκαταστάσεων του λιμανιού της Οδησσού (εκεί που τότε κατέπλευσε το «Ποτέμκιν»· το οποίο, εν συνεχεία, κατέφυγε στην Κωνστάντζα της Ρουμανίας, όπου και μετέβη την επομένη της Οδησσού ο Ελληνας πρωθυπουργός!). Αλλωστε, όπως διάβασα, η επίσκεψη του κ. Μητσοτάκη στην Ουκρανία «οργανώθηκε υπό μυστικότητα για λόγους ασφαλείας». Οπότε, κατόπιν τούτου, ησύχασα ότι, προσώρας, δεν απειλούμεθα από τη Ρωσία του Πούτιν. Ενώ αισθάνθηκα υπερήφανος για την αξιοσύνη της διπλωματίας μας!…
