Πώς θα ξεπληρώσουν τα χρέη τους η Γαλλία και η Ιταλία αναρωτιέται το χθεσινό πρωτοσέλιδο της Ηandelsblatt, της γερμανικής οικονομικής εφημερίδας που είναι το καθημερινό ευαγγέλιο των μικρομεσαίων επιχειρηματιών.
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια προληπτική κίνηση ενίσχυσης της περιχαράκωσης του Βερολίνου στις πιέσεις για τη συγκρότηση Δημοσιονομικής Ενωσης που, με δεδομένη τη σημερινή συγκυρία στην ευρωζώνη, θα αρχίσουν να πυκνώνουν.
Η ιστοσελίδα Eurointelligence, σε χθεσινό της σχόλιο για το δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, μας θυμίζει ότι στα γερμανικά η λέξη Schulden δεν σημαίνει μόνο χρέος αλλά και ενοχή!
Με διαφορετική διατύπωση, εντός της λεκτικής πολιτικής ορθότητας, η Handelsblatt βρίσκεται σε ευθεία συνέχεια με τα αλήστου μνήμης δημοσιεύματα του Focus, στη συνέχεια του Spiegel, με το πρώτο να διερωτάται αν μπήκαν απατεώνες στην ευρωζώνη και το δεύτερο να αποφαίνεται ότι η Ελλάδα είναι failed country, όπως το Αφγανιστάν και το Πακιστάν.
Οι συνειρμοί που επιχειρείται να προκληθούν στην κοινή γνώμη είναι προφανείς: αν η Ιταλία και η Γαλλία δεν είναι αξιόχρεες, τότε η Γερμανία δεν είναι δυνατόν να συζητήσει με τους εταίρους της την αμοιβαιοποίηση των κινδύνων μέσω κοινού δανεισμού, καθώς και τη μεταφορά πόρων από τον πλεονασματικό Βορρά στον ελλειμματικό Νότο.
Με δεδομένη τη σημερινή ευρωπαϊκή αλλά και παγκόσμια συγκυρία, η κινδυνολογία τύπου Handelsblatt σε βάρος δύο Μεγάλων της Ε.Ε. κινδυνεύει, σε ένα όχι πολύ μακρινό μέλλον, να γίνει δυναμική αυτοεκπληρούμενης προφητείας.
Με τον ίδιο τρόπο που η απερίγραπτη συμφωνία Μέρκελ – Σαρκοζί στην Ντοβίλ, τον Οκτώβριο του 2010, για συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στο «κούρεμα» του χρέους των χωρών που χάνουν την πρόσβαση στις αγορές έστειλε την Ιρλανδία και την Πορτογαλία στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.
Ετσι, η προειδοποίηση «Achtung, Schulden», δηλαδή «Προσοχή, χρέος», προβάλλει ως ορθολογική προσέγγιση, αν συγκριθεί με τη θρησκευτική φόρτιση της αποχαιρετιστήριας τελετής προς τιμήν του Σόιμπλε στην αυλή του υπουργείου Οικονομικών στο Βερολίνο, στα τέλη Οκτωβρίου του 2017.
Στελέχη του υπουργείου με μαύρα κοστούμια σχημάτισαν ένα τεράστιο Μαύρο Μηδέν (Schwarzenull), που αναφέρεται στον στόχο των μηδενικών ελλειμμάτων που επέβαλε ο Σόιμπλε ως σταθερή γραμμή δημοσιονομικής διαχείρισης, ενταγμένης στο Σύνταγμα που χρειάζεται πλειοψηφία των δύο τρίτων των μελών της Μπούντεσταγκ για να τροποποιηθεί ή να καταργηθεί.
.jpg)
