Η σχιζοανάλυση ενίοτε χρησιμεύει και για να κατανοήσουμε προέδρους κρατών. Στο Νταβός λοιπόν ο νέος πρόεδρος της Αργεντινής, με ένα παραλήρημα υπέρ του αναρχο-καπιταλισμού και του ακρο-νεοφιλελευθερισμού, είπε μεταξύ άλλων:
«Δεν υπάρχουν ιστορικά παραδείγματα με λάθη των αγορών».
Και είναι να απορεί κανείς: Αραγε η αμερικανική κρίση του 2008 δεν οφειλόταν σε στρέβλωση της αγοράς ενυπόθηκων ομολόγων, σε παραβατική συμπεριφορά μεγάλων επενδυτικών τραπεζών αλλά και σε εσκεμμένη παραπλάνηση από τους οίκους αξιολόγησης; (Εξ ου και η μήνυση του κράτους των ΗΠΑ στη Standard and Poor’s.)
Δεν είναι αποτυχία και λάθος των αγορών το κραχ του 2000 με τις εταιρείες στον Nasdaq, η χρηματιστηριακή κρίση του 1997 στην Απω Ανατολή, το κραχ του 1987 του Dow Jones;
Ή μήπως δεν ήταν αποτυχία της αγοράς το κραχ του 1929 στην Wall Street όταν οι ελίτ των τραπεζιτών και βιομηχάνων ξεπούλησαν μετοχές στις πανικόβλητες μάζες και ξεκίνησε η τεράστια παγκόσμια ύφεση; Αλήθεια, σε ποια κρίση τελικά «λειτούργησε» η περίφημη θεωρία περί αποτελεσματικότητας των αγορών;
Είπε επίσης ο Αργεντινός πρόεδρος: «Δεν πιστεύω στην κοινωνική δικαιοσύνη γιατί στηρίζεται στους φόρους».
Αραγε, αν δεν πληρώσει φόρο αυτός που κατέχει πλούτο, πώς θα χρηματοδοτηθούν οι υπηρεσίες του κράτους προς τον πολίτη; Εκτός και αν πιστέψουμε ότι οι τάξεις και οι ανισότητες είναι αυτές που προάγουν την ευημερία όλων!
Προφανώς η βαθύτερη άποψη των ακρο-νεοφιλελεύθερων επικίνδυνων πολιτικών είναι να τις καταργήσουμε αυτές τις υπηρεσίες (όπως παιδεία, υγεία, δικαιοσύνη, άμυνα). Δηλαδή να μην υφίστανται καθόλου δημόσια αγαθά και να μεταβούμε στο σύστημα του «δεν έχεις, δεν ζεις».
ΥΓ.: Μου αρέσει που στο ερώτημα «μα γιατί ανεβαίνουν ο φασισμός, ο εθνικισμός, ο μιλιταρισμός και η άκρα Δεξιά παντού στον κόσμο;», μερικοί θεωρούν ότι ευθύνονται η Αριστερά, ο κομμουνισμός, η σοσιαλδημοκρατία (και όχι κάτι επικίνδυνοι νεοφασίστες ηγέτες που πιστεύουν στον κοινωνικό δαρβινισμό, στην απορρύθμιση και στην ιδιωτικοποίηση των πάντων…).
