«Βαρόμετρο του παγκόσμιου πολιτικού κλίματος» έχει χαρακτηριστεί η περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Μεσογείου. Εδώ και δεκαετίες, η περιοχή αυτή της Γης αποτελεί πεδίο διεθνών ανταγωνισμών και διαδοχικών ξένων επεμβάσεων, ενώ είναι και έντονα στρατιωτικοποιημένη, απορροφώντας περίπου το ένα τρίτο των παγκόσμιων εξαγωγών όπλων.
Επιπλέον η, άλλοτε αποκαλούμενη «Ωραία Ελένη των Ωκεανών», Μεσόγειος Θάλασσα υφίσταται τις συνέπειες της περιβαλλοντικής υποβάθμισης, αν και υπάρχει πρόγραμμα του ΟΗΕ, το περίφημο Mediterranean Action Plan, για την προστασία του θαλάσσιου και παράκτιου περιβάλλοντος.
Τούτες τις ταραγμένες μέρες, με νέα παλαιστινιακή τραγωδία σε εξέλιξη και την κυπριακή ήδη διάρκειας μισού αιώνα, την δε Ε.Ε. ενώπιον ευρωεκλογών κρίσιμων για το μέλλον της, το Παρατηρητήριο Διεθνών Οργανισμών και Παγκοσμιοποίησης – ΠΑΔΟΠ, μέλος του Διεθνούς Γραφείου Ειρήνης (Νόμπελ 1910), ανέλαβε την πρωτοβουλία να εκπονήσει και να διεκδικήσει «Ευρωπαϊκό Σχέδιο Ειρήνης για τη Μεσόγειο – Μ. Ανατολή». Πέραν των δύο προαναφερθέντων χρόνιων προβλημάτων, το Σχέδιο αναφέρεται και στο πολυσυζητημένο προσφυγικό-μεταναστευτικό, που η αντιμετώπισή του δεν μπορεί να είναι άλλη από τη γεφύρωση του χάσματος Βορρά – Νότου στη Μεσόγειο, σύνορο της Ευρώπης με τον αναπτυσσόμενο κόσμο και δύο ηπείρους.
Το Σχέδιο Ειρήνης παρουσιάζεται αύριο Τετάρτη 14 Φεβρουαρίου στις 12.00 το μεσημέρι, στην αίθουσα της ιστορικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, Γενναδίου 8, ημέρα που συμπληρώνονται σαράντα χρόνια από την υιοθέτηση στο Ευρωκοινοβούλιο του Συντάγματος Σπινέλι για την Ευρωπαϊκή Ενωση, όπως τελικά μετεξελίχθηκε η ΕΟΚ το 1991, εν δυνάμει πόλος ειρήνης και σταθερότητας για όλο τον κόσμο. Ικανότητα που θα κατακτήσει μόνο μέσω της στρατηγικής της αυτονομίας και της επανόδου της στον δρόμο των ανθρωποκεντρικών οραμάτων διά της υπεράσπισης του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου, καρδιά του σύγχρονου ευρωπαϊκού πολιτισμού, κατά τον Ραμονέ.
Με το ιδιαίτερο ιστορικό βάρος της Αθήνας και της Ρώμης και το γεγονός ότι γύρω από τη λεκάνη της Μεσογείου, από τη Μικρά Ασία ώς την Κόρδοβα της Ισπανίας, άνθησαν σημαντικοί πολιτισμοί, του αραβικού συμπεριλαμβανομένου, δεν νοείται Ευρώπη –και μάλιστα ενωμένη– χωρίς τη Μεσόγειο, που είχε συμπεριληφθεί το 1975 και στην τελική πράξη του Ελσίνκι, δηλαδή, τις ιστορικές συμφωνίες που είχε εγκρίνει η Διάσκεψη για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΔΑΣΕ), πρώτο μεγάλο ρήγμα στον ψυχρό πόλεμο, με απαίτηση της Μάλτας του Ντομ Μιντόφ και της Ισπανίας.
Εννοείται ότι η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν πολλούς λόγους να υποστηρίξουν ένα Ευρωπαϊκό Σχέδιο Ειρήνης για τη Μεσόγειο – Μ. Ανατολή και το προτείνουμε στις δύο κυβερνήσεις. Αμήν!
* Πρόεδρος του Παρατηρητηρίου Διεθνών Οργανισμών και Παγκοσμιοποίησης
