Μιάμιση ώρα ταξίδι είναι αρκετό για να διανύσουμε τα 160 χιλιόμετρα που χωρίζουν την Αθήνα από την παραλιακή πολίχνη του Διακοφτού στον νομό Αχαΐας. Μια διαδρομή που λόγω του κλειστού αυτοκινητόδρομου πραγματοποιείται πλέον με απόλυτη ασφάλεια, χωρίς μποτιλιαρίσματα και καθυστερήσεις, πληρώνοντας βέβαια πανάκριβα το τίμημα, με τα διόδια να παίρνουν φωτιά στα 9,30 ευρώ x 2. Το κόστος τους έχει γίνει πλέον ένα δυσβάσταχτο πρόβλημα και εμείς θα πρέπει οπωσδήποτε να τα συνυπολογίζουμε στο συνολικό έξοδο της εξόρμησής μας.
Φτάνοντας στο Διακοφτό θα προτείνουμε να αφήσετε σε κάποιον ελεγχόμενο χώρο στάθμευσης το όχημά σας και να επιβιβαστείτε στον λιλιπούτειο συρμό που εδώ και 127 χρόνια πραγματοποιεί, σχεδόν αδιάλειπτα, τη διαδρομή προς Καλάβρυτα μέσα από το φαράγγι του Βουραϊκού. Φρόνιμο θα ήταν να έχετε κλείσει από πριν τα εισιτήριά σας, καθώς τα Σαββατοκύριακα λόγω μεγάλης κίνησης θα δυσκολευτείτε να εξασφαλίσετε θέση στον μικρό συρμό την τελευταία στιγμή (για τιμές, δρομολόγια και on line κράτηση εδώ: https://www.hellenictrain.gr/odontotos-diakoptoy-kalabryton-mia-mageytiki-diadromi).
Το τρενάκι των Καλαβρύτων ήταν ιδέα του Χαρίλαου Τρικούπη που ήθελε να συνδέσει τα ορεινά χωριά του Χελμού με τις ακτές του Κορινθιακού κόλπου με ένα ασφαλές και οικονομικό μέσον. Το 1889, η κατασκευή της γραμμής Διακοφτό – Καλάβρυτα ανατίθεται σε Γάλλους ειδικούς, οι οποίοι είχαν ήδη πραγματοποιήσει ανάλογες μελέτες σε παρόμοιες σιδηροδρομικές διαδρομές των Αλπεων. Το έργο ολοκληρώθηκε αισίως το 1896, μετά τον υπερκερασμό δύσκολων τεχνικών εμποδίων και ακόμη και σήμερα θεωρείται ένας μικρός κατασκευαστικός άθλος! Το συνολικό μήκος της διαδρομής είναι 22 χιλιόμετρα, ενώ στα πιο δύσκολα σημεία με τις έντονες κλίσεις η μικρή αμαξοστοιχία «γαντζώνει» στις σιδηροδρομικές ράγες με μεταλλικά δόντια, εξ ου και η ονομασία «οδοντωτός». Το τρενάκι ισορροπεί πάνω από τα αφρισμένα νερά του ποταμού, τρυπώνει σαν ευλύγιστο σκουλήκι στις σκοτεινές σήραγγες, αδιαφορώντας για τις βαθιές χαράδρες που απειλητικά χάσκουν κάτω από τις ράγες του. Το τοπίο, μεγαλόπρεπο και απρόσβατο, κυριολεκτικά σε καθηλώνει φανερώνοντας ένα ένα τα ανήλιαγα, μαγευτικά μυστικά του.
Κάτω Ζαχλωρού, το χωριό του ποταμού
Οι περισσότεροι επιβάτες του οδοντωτού θα κατέβουν στα Καλάβρυτα. Εμείς ωστόσο θα προτείνουμε να κατεβείτε μια στάση πριν, δηλαδή στην Κάτω Ζαχλωρού που είναι ένα από τα πιο όμορφα παραποτάμια χωριά της Ελλάδας, κτισμένο σε υψόμετρο 650 μέτρων. Ο οικισμός, που απέχει οδικώς από τα Καλάβρυτα 11 χιλιόμετρα, απλώνει τα λιγοστά σπίτια του στην άκρη του φαραγγιού, ενώ τις γειτονιές του τις χωρίζει η κοίτη του Βουραϊκού ποταμού. Γύρω από το ποτάμι διασώζονται μερικά πετρόχτιστα παλιά κτίρια με κάποια από αυτά να έχουν ανακαινιστεί και να λειτουργούν πλέον ως ξενώνες. Η παλιά σιδερένια γέφυρα από όπου περνά το τρενάκι του οδοντωτού συνδέει τις γειτονιές του χωριού εκατέρωθεν του ποταμού και είναι το πιο χαρακτηριστικό σημείο. Στη Ζαχλωρού θα φάτε ή θα πιείτε έναν καφέ στο «Ρομάντζο», μία από τις παλαιότερες ταβέρνες της περιοχής, που βρίσκεται δίπλα στη σιδερένια γέφυρα και στο ποτάμι.
Μονή Μ. Σπηλαίου, ένα με την ιστορία του τόπου
Ακριβώς επάνω από τη Ζαχλωρού, σε ένα απόκρημνο αντέρεισμα του Χελμού και κοντά στον επαρχιακό δρόμο Διακοφτού – Καλαβρύτων, συναντάμε σε υψόμετρο 950 μέτρων το ιστορικό μοναστήρι Μεγάλου Σπηλαίου. Το καθολικό της Μονής, χτισμένο στην είσοδο φυσικού σπηλαίου στο οποίο οφείλεται το όνομα του μοναστηριού, είναι ναός σταυροειδής, εγγεγραμμένος με δύο νάρθηκες. Το μοναστήρι θεωρείται το παλαιότερο στη νότια Ελλάδα, καθώς σύμφωνα με τον θρύλο χτίστηκε το 362 μ.Χ. από τους αδελφούς μοναχούς Συμεών και Θεόδωρο, που οραματίστηκαν ότι στο σπήλαιο υπήρχε η εικόνα της Παναγίας, έργο του ευαγγελιστή Λουκά. Τα αδέλφια ξεκίνησαν από τα Ιεροσόλυμα και έφτασαν στην ορεινή Αχαΐα, όπου μια βοσκοπούλα με το όνομα Ευφροσύνη τους υπέδειξε το σπήλαιο όπου βρέθηκε η εικόνα. Η Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου είναι επισκέψιμη και μπορείτε να έρθετε σε αυτήν με τα πόδια από τη Ζαχλωρού, ακολουθώντας ευδιάκριτο, αλλά εξαιρετικά απότομο μονοπάτι, ενώ η πεζοπορία, ανάλογα με τη φυσική κατάσταση του καθενός, διαρκεί περίπου 45 λεπτά. Αν έχετε έρθει με το τρενάκι στη Ζαχλωρού, μπορείτε να καλέσετε ταξί να σας πάει στο Μέγα Σπήλαιο και στη συνέχεια να επιστρέψετε με τα πόδια στη Ζαχλωρού. Για καφέ ή φαγητό καλή επιλογή είναι το «Grand Chalet Μέγα Σπήλαιο», που βρίσκεται επί του δρόμου Διακοφτό – Καλάβρυτα.
Πεζοπορία στο φαράγγι του Βουραϊκού
Δεν είναι λίγοι οι πεζοπόροι που θα πάρουν το τρενάκι από το Διακοφτό, θα κατέβουν στη Ζαχλωρού και στη συνέχεια ακολουθώντας τις γραμμές του τρένου θα διασχίσουν το εντυπωσιακό φαράγγι του Βουραϊκού, απολαμβάνοντας μία από τις πιο συναρπαστικές παραποτάμιες διαδρομές στην Ελλάδα. Να χαθείτε δεν υπάρχει περίπτωση, καθώς στο σύνολο της πορείας σας θα πρέπει απλά να προσέχετε να μη χάσετε από τα μάτια σας τις ράγες του οδοντωτού. Ομως θα πρέπει να έχετε ενημερωθεί για τα δρομολόγια του τρένου αφού υπάρχει φόβος να διασταυρωθείτε με τον συρμό σε κάποιο στενό πέρασμα ή μέσα σε μια σήραγγα, μια στιγμή που δεν θα είναι καθόλου ευχάριστη. Επίσης αν ο καιρός είναι βροχερός δεν θα πρέπει να ξεκινήσετε τη διαδρομή αφού υπάρχουν επικίνδυνα σημεία που γλιστρούν. Συνολικά η απόσταση Κάτω Ζαχλωρού – Διακοφτό είναι 13 χιλιόμετρα σε κατωφέρεια και θα τη διανύσετε μετά από περίπου 4 ώρες πεζοπορίας. Ωστόσο μπορείτε πιο εύκολα να πραγματοποιήσετε ένα μικρό τμήμα της διαδρομής και να επιστρέψετε στη Ζαχλωρού απ’ όπου και θα πάρετε το τρενάκι για την επιστροφή σας στο Διακοφτό.
