Σε μια γενναία νομοθετική ρύθμιση προχωρά το υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου για να αντιμετωπίσει τις επείγουσες και πιεστικές ανάγκες εργατικών χεριών ιδίως στον πρωτογενή και στον τριτογενή τομέα. Με τροπολογία στο νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας για το ασφαλιστικό, το υπουργείο Μετανάστευσης δίνει τη δυνατότητα τριετούς άδειας διαμονής και εργασίας σε όσους υπηκόους τρίτων χωρών βρίσκονται στην Ελλάδα για τρία ή περισσότερα χρόνια και διαθέτουν δήλωση προσφοράς εργασίας από εργοδότη στην Ελλάδα για παροχή εξαρτημένης εργασίας ή παροχή υπηρεσιών ή έργου.
Πρόκειται στην πραγματικότητα για μαζική νομιμοποίηση αλλοδαπών που έχουν συμπληρώσει τρία χρόνια παραμονής στη χώρα μας και διαθέτουν προσφορά εργασίας, την οποία αξιοποιούν. Η μαζική νομιμοποίηση μεταναστών φαίνεται ότι αντιμετωπίζει με πολύ πιο άμεσο τρόπο τις τεράστιες ανάγκες της αγοράς εργασίας, καθώς οι προηγούμενες, μάλλον αμφιλεγόμενες, ρυθμίσεις του υπουργείου με διμερείς συμφωνίες, όπως με το Μπανγκλαντές και το Πακιστάν, δεν είχαν ούτε άμεσο αποτέλεσμα ούτε ήταν ελκυστικές για μεγάλο αριθμό μεταναστών, που χρειάζονταν να αντιμετωπίσουν συχνά ανυπέρβλητα γραφειοκρατικά και άλλα εμπόδια για αμφίβολο όφελος και προτιμούσαν πιο «γενναιόδωρες» χώρες.
Στόχος της ρύθμισης, όπως σημειώνει το υπουργείο, είναι για τους εργαζόμενους που ζουν ήδη τρία χρόνια στην Ελλάδα «να βγουν από την ανωνυμία και να τους παρασχεθεί η δυνατότητα νόμιμης απασχόλησης, δεδομένων των αυξημένων αναγκών για εργατικό δυναμικό σε όλους τους τομείς της χαμηλής και μέσης ειδίκευσης της ελληνικής οικονομίας. Η διάταξη ικανοποιεί το αίτημα των παραγωγικών φορέων της ελληνικής οικονομίας προς την κατεύθυνση της εισδοχής πρόσθετου εργατικού δυναμικού».
Το ερώτημα βέβαια είναι πώς θα λειτουργήσει πρακτικά η νομιμοποίηση δεδομένου του φόρτου εργασίας που θα φέρει στις υποστελεχωμένες Αποκεντρωμένες Διοικήσεις, οι οποίες εμφανίζουν καθυστερήσεις ετών ακόμα και για την απλή έκδοση ή ανανέωση μιας άδειας διαμονής. Η μαζική νομιμοποίηση, σύμφωνα με υπολογισμούς του υπουργείου, φαίνεται ότι αφορά περίπου 30.000 μετανάστες που ζουν σήμερα στην Ελλάδα, αριθμός που δεν αρκεί για να καλύψει πλήρως τις πολλαπλάσιες ανάγκες εργατικών χεριών. Το αναγνωρίζει και το υπουργείο, που σημειώνει: «Προφανώς, ο αριθμός αυτός δεν αρκεί για να καλύψει τις ανάγκες της αγοράς εργασίας.
Πέρα από τη μείωση της ανεργίας, τις ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης και την αύξηση της συμμετοχής των νέων και των γυναικών στην αγορά εργασίας και την επιστροφή των Ελλήνων του εξωτερικού (braingain), χρειάζονται και νέες νόμιμοι οδοί μετανάστευσης, τις οποίες παρέχουν οι διμερείς συμφωνίες εργασιακής κινητικότητας που, σε συνδυασμό με τη διοικητική αναβάθμιση του συστήματος της νόμιμης μετανάστευσης, θα δώσουν πραγματική λύση στο σημερινό πρόβλημα έλλειψης εργατικών χεριών και εργαζομένων υψηλότερης ειδίκευσης».
Ανάλογες μαζικές νομιμοποιήσεις υπηκόων τρίτων χωρών έχουν γίνει στην Ελλάδα το 1997-1998, το 2001 και το 2005-2007, ενώ θυμίζει το μοντέλο έκτακτων νομιμοποιήσεων που ακολουθεί η Ιταλία. Αλλωστε, η Ιταλία συγκαταλέγεται στις ευρωπαϊκές χώρες στις οποίες προτιμούν να πηγαίνουν να εργαστούν οι μετανάστες εργάτες γης, ιδίως αλβανικής καταγωγής, καθώς εκεί μπορούν όχι μόνο να έχουν υψηλότερους μισθούς αλλά και ευκολότερα να εργαστούν νόμιμα σε αγροτικές εργασίες, εγκαταλείποντας κατά δεκάδες χιλιάδες την Ελλάδα.
Επιπλέον, η ρύθμιση δίνει τη δυνατότητα ισόχρονης άδειας διαμονής και στα μέλη της οικογένειας του αλλοδαπού -σύζυγο, παιδιά, γονείς- με διακηρυγμένο στόχο τη διασφάλιση της οικογενειακής ενότητας και της κοινωνικής ασφάλειας.
Αιτούντες άσυλο
Τέλος, η τροπολογία επαναφέρει παλαιότερη ρύθμιση που έδινε τη δυνατότητα σε όσους ζητούν άσυλο να εργάζονται δύο μήνες μετά την κατάθεση του αιτήματος ασύλου, κάτι που είχε αλλάξει η προηγούμενη ηγεσία του υπουργείου, μεταθέτοντας τη δυνατότητα αυτή μετά το εξάμηνο.
Με την ίδια τροπολογία, θεσπίζονται στο υπουργείο θέσεις Εθνικού Συντονιστή Επιστροφών και Εθνικού Συντονιστή για την Παράνομη Διακίνηση, στο πλαίσιο των πολιτικών του υπουργείου που αντιμετωπίζουν το προσφυγικό περισσότερο σαν ζήτημα απειλής και κινδύνου κατά της ασφάλειας. Οι θέσεις των δύο εθνικών συντονιστών θα καλύπτονται από εν ενεργεία ή μη ανώτερους ή ανώτατους αξιωματικούς της ΕΛ.ΑΣ.
