ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

The Smile
Wall of eyes
XL Recordings
★★★★☆

Με το ντεμπούτο άλμπουμ τους το 2022 οι The Smile (Tom Yorke, Jonny Greenwood, Tom Skinner) καλλιέργησαν μεγάλες προσδοκίες, που φρόντισαν να επιβεβαιώσουν στο ακέραιο με το «Wall Of Eyes». Μια δουλειά ευφάνταστη, εφευρετική, μαγευτικά απολαυστική, συναρπαστική, η οποία έχει μια «ζοφερή μεγαλοπρέπεια που θυμίζει το “A Moon Shaped Pool” των Radiohead» (Irish Times). Εδώ οι Smile εξελίσσουν εντελώς απενοχοποιημένα τον ήχο των Radiohead, από το «πλευρό» των οποίων άλλωστε προέρχονται, απεγκλωβιζόμενοι ταυτόχρονα από αυτόν, με τον Tom Skinner -ντράμερ του τζαζ σχήματος Sons of Kemet του οποίου η επιρροή στο πρώτο άλμπουμ δεν ήταν εμφανής- να παίζει καθοριστικό ρόλο σε αυτό προσθέτοντας στον ήχο τους τον μινιμαλισμό, τη γλυκύτητα, τη χαλαρότητα της τζαζ. Ο τόνος δίνεται με το εναρκτήριο ομότιτλο κομμάτι –ακουστική κιθάρα, έγχορδα (τις ενορχηστρώσεις των οποίων έχει κάνει η London Contemporary Orchestra) και ρυθμός που μοιάζει με σάμπα. Ακολουθεί μια αριστουργηματική «τριλογία» με τα «Read The Room» (μια math-rock «περιπλάνηση» διανθισμένη με μοτορικά ξεσπάσματα), «Under The Pillows» (κορυφώνεται μ’ ένα εκπληκτικά ατμοσφαιρικό «βουητό»), «Friend Of A Friend» (υπέροχο, σαν μια μίξη σύνθεσης του Randy Newman ή του Ben Folds με το «A Day in the Life» των Beatles), για να φτάσουμε στο οχτάλεπτο «Bending Hectic», κομμάτι-έπος που ξεκινάει με μια εκτός τόνου κιθάρα και καταλήγει βαθμιαία σ’ ένα απίστευτο κρεσέντο.

Τελικά το side project των Radiohead απειλεί να επισκιάσει το πρωτότυπο, όπως γράφει ο Alexis Petridis στον Guardian; Ή είναι το όχημα, αναρωτιέμαι, που θα οδηγήσει τη δημοφιλέστατη μπάντα -μετράει ήδη 8 χρόνια δισκογραφικής απουσίας- στη νέα εποχή της; Ο,τι κι αν ισχύει, το σίγουρο είναι πως ανυπομονούμε για το live τους τον ερχόμενο Ιούνιο στο Release Athens.

Δώρα Σελλά

—

Benny the Butcher
Everybody can’t go
Def Jam
★★★★☆

Να μια καινούργια κατάσταση: ο ράπερ Benny the Butcher κυκλοφορεί το πρώτο του άλμπουμ σε μεγάλη δισκογραφική εταιρεία, την περίφημη Def Jam. Οχι πως αλλάζει το undergound hip hop στιλ του κι εδώ, κάθε άλλο. Benny the Butcher, από τους κορυφαίους της Griselda Records, της ανεξάρτητης δισκογραφικής από το Buffalo, New York, που έχει φτιάξει εδώ και χρόνια τον δικό της ήχο. Τον βρίσκουμε και στο «Everybody Can’t Go» στο οποίο συμμετέχουν και οι άλλοι δύο της Griselda, ο Westside Gunn και ο Conway the Machine. Στα 12 τραγούδια του άλμπουμ έχουμε και συμμετοχές από Lil Wayne, Snoop Dogg και Jadakiss. Μου αρέσει αυτό το σκοτεινό χιπ χοπ.

Δημήτρης Κανελλόπουλος

—

Tapir!
The Pilgrim, their god and the king of my decrepit mountain
Heavenly Recordings
★★★★☆

Οι Tapir!, μια εξάδα καλλιτεχνών από το νότιο Λονδίνο, κάνει εντυπωσιακή είσοδο στα μουσικά δρώμενα και στον χώρο της indie folk που μας έχει χαρίσει μερικές πολύ όμορφες και περίεργες στιγμές τα τελευταία χρόνια. Το concept album αφηγείται με μελωδικό και σε σημεία ψυχεδελικό τρόπο την πορεία ενός ταξιδευτή που συναντά περίεργα πλάσματα σε μυθικά μέρη και σίγουρα είναι μια δουλειά που πρέπει να ακουστεί στην ολότητά της και όχι αποσπασματικά. Αυτό είναι και καλό και κακό βέβαια…

Χρήστος Καλλιμάνης

—

Altar of the Stag
Visceral offering
Self Released
★★★☆☆

Η μπάντα από τη Θεσσαλονίκη δημιουργεί με το «καλημέρα» θόρυβο. Η πρώτη τους κυκλοφορία κινείται σε post-metal ήχους με μπόλικα μελωδικά σημεία. Μια προσεγμένη δουλειά, με την μπάντα να είναι πολύ δεμένη και τις συνθέσεις να αναδεικνύουν το πιο δυνατό σημείο του εκάστοτε κομματιού είτε είναι τα κιθαριστικά riffs, είτε οι μπασογραμμές, είτε τα φωνητικά. Δυνατό και εκφραστικό performance στα vocals με τις πιο brutal στιγμές να ξεχωρίζουν, ενώ οι «καθαρές» γραμμές παρότι έχουν ενδιαφέρον ίσως σε σημεία χρειάζονταν λίγο περισσότερη δουλειά.

Χρήστος Καλλιμάνης