Ιλιάς Π`, 750- τέλος (867)
Ο Πάτροκλος όρμησε σαν πεινασμένο λιοντάρι στο νεκρό σώμα του Κεβριόνη να του αποσπάσει τα όπλα. Την ίδια στιγμή ο Έκτωρ πηδούσε από το άρμα εναντίον του Πατρόκλου. Οι δύο μονομάχοι θύμιζαν λιοντάρια που συνορίζονται ένα σκοτωμένο ελάφι.
Ο Πάτροκλος κρατούσε σαν μέγγενη το πόδι του Έκτορα ο οποίος είχε γραπώσει πολύ σφιχτά το κεφάλι του αντιπάλου. Είχαν πέσει ο ένας πάνω στον άλλο ποθώντας να χώσουν τα χάλκινα όπλα τους, ο ένας στο κορμί του άλλου.
Την ίδια ώρα οι Τρώες και οι Έλληνες άρχισαν πάλι την ματωμένη μάχη. ‘Όπως πέφτει ο Νοτιάς στον Σορόκο πάνω σε όρος και παλεύουν ξεριζώνοντας μεγάλα δέντρα όπως βελανιδιές, κρανιές λεπτόφλουδες, μελιές.. Οι κλώνοι ανεμίζουνε κτυπάνε μεταξύ τους, κόβονται, σπάνε, φεύγουνε και μέγας βρούχος βγαίνει.
Πέφτανε βέλη σαν βροχή και κοφτερά κοντάρια αλλά και πέτρες φονικές σ` αυτήν την συμπλοκή τους, δίπλα στο σώμα του νεκρού ηνίοχου Κεβριόνη που πλέον δεν νοιαζότανε για άλογα και μάχες.
Η μάχη κρατούσε όσο φώτιζε ο ήλιος τον κόσμο. Οι πολεμιστές πέφτανε στο χώμα άψυχοι. Ο ήλιος βιάστηκε να δύσει, ήρθε η ώρα που ο κόσμος ησυχάζει, οι αγρότες λύνουν από το ζυγό τα βόδια.
Οι Αχαιοί είχαν μικρή υπεροχή. Κατάφεραν και πήραν τα όπλα και την πανοπλία του νεκρού ηνίοχου Κεβριόνη.
Ο Πάτροκλος όρμησε, σαν τον θεό του πολέμου Άρη, πάνω στους Τρώες και σκότωσε εννέα πολεμιστές σε τρείς επιθέσεις.
Η τέταρτη επίθεση ήτανε η μοιραία γιατί η ώρα έφτασε να κατεβείς στον Άδη. Πάνω σου όρμησε θεός ο μέγιστος Απόλλων και δεν τον αντιλήφθηκες στης μάχης την αντάρα. Σε κτύπησε στους ώμους σου, σε χτύπησε στην πλάτη με το βαρύ το χέρι του και σου φερε ζαλάδα. Απέσπασε το κράνος σου από την κεφαλή σου που έπεσε στα χώματα, στο αίμα και στη σκόνη.
Το κράνος τούτο τ` όμορφο του άτρωτου Πηλείδη ποτέ του άλλοτε ξανά δεν έπεσε στο χώμα αλλά φροντίζαν οι θεοί και ο αφέντης Δίας στολίδι στο κεφάλι του να το `χει ο Αχιλλέας. Τώρα ο Δίας έστερξε ο Έκτορας να το `χει’.
Π`, 800.
Έσπασε το κοντάρι του, έπεσε η ασπίδα και ο Απόλλων ο τρανός τον θώρακα του λύνει και έμεινε ξαρμάτωτος στου Έκτορα τα χέρια.
Από κοντά τον κτύπησε ανάμεσα στους ώμους ο Δάρδανος πολεμιστής γενναίος, φημισμένος Εύφορβο τον ονόμαζαν και ήταν γιος του Πάνθου. Γρήγορος ήτανε πολύ, μέγας κονταρομάχος και πρώτος με τα άλογα. Νικούσε στους αγώνες καθώς αυτός παράβγαινε με συνομήλικους του. Είκοσι από τις άμαξες, αυτός είχε γκρεμίσει, όταν να μάθει ήθελε πως πολεμούν με άρμα.
Αυτός σε βρήκε Πάτροκλε με το χαλκό κοντάρι, όμως πίσω το τράβηξε και χώθηκε στο πλήθος γιατί αν κι ήσουνα γυμνός εκείνος σε φοβόταν.
Ο Πάτροκλος ανήμπορος έκανε ένα βήμα πίσω βαριά λαβωμένος από το τρομερό κτύπημα του Απόλλωνα. Ο Έκτωρ δεν έχασε στιγμή και του καρφώνει πολύ βαθιά το αιχμηρό κοντάρι, χαμηλά στην κοιλιά. Ο Πάτροκλος έμοιαζε με δέντρο που κόβουν ξυλοκόποι και σαν τον κάπρο που λάβωσε άγριο λιοντάρι και πέφτει κάτω με σκληριές που φτάνουν στα ουράνια. Έτσι βρόντηξε ο Πάτροκλος στη μαύρη γη απάνω. Ο Έκτορας τον έστειλε στου Άδη τα σκοτάδια. Μεγάλος ειν` ο καημός για όλους τους Αργείους.
Μίλησε τότε ο Έκτορας και είπε στον εχθρό του:
«Εσύ δεν είπες Πάτροκλε πως θα μας εξοντώσεις και το μεγάλο κάστρο μας εσύ θα κατακτήσεις. Έλεγες πως τις κοπελιές θα πάρεις απ` την Τροία, να σβήσεις απ` τα μάτια τους το φως της λευτεριάς τους και να τις βάλεις στα σκαριά στα μέρη σας να πάνε; Άμυαλε Πάτροκλε για δες που στέκομαι μπροστά σου με τα γοργά μου άλογα όμως εσύ καημένε τώρα στον Άδη περπατάς, πίσω πια δε γυρίζεις. Και το κορμί σου άμοιρε θα φάνε εδώ οι γύπες.
Δε φάνηκε ο φίλος σου ο μέγας Αχιλλέας να σου συνδράμει Πάτροκλε τον Χάρο να γλυτώσεις. Έμεινε πίσω ασφαλής κι εσύ είσαι στο χώμα. Πρέπει να σε συμβούλευσε πριν φύγεις για τις μάχες, να μη γυρίσεις αν εμέ δε θα σκοτώσεις πρώτα. Πολύ κακές κι ολέθριες οι συμβουλές του όλες.
Πάτροκλε τι θα έλεγες στον Έκτορα τον μέγα;
«Ώ Πριαμίδη Έκτορα και κεφαλή των Τρώων, καμάρωνε και κόμπαζε με θεϊκές βοήθειες που έλαβες απλόχερα απ` τον Κρονίδη Δία κι από τον Φοίβο Απόλλωνα τον πρώτο τοξοβόλο. Αυτοί σε βοηθήσανε και με `ριξες στον Άδη. Είκοσι άντρες σαν και `σε μπορώ να τους νικήσω όμως δυο μέγιστοι θεοί με νίκησαν στη μάχη. Και μην κομπάζεις Έκτορα πως σκότωσες εμένα, είσαι ο πέμπτος στη σειρά στον ξαφνικό χαμό μου: Ο πρώτος είναι ο Αχιλλεύς, ακολουθεί η Μοίρα , έπειτα ειν` ο Εύφορβος και τέλος ο Απόλλων που με μεγάλο κτύπημα μου πήρε τις δυνάμεις. Ο πέμπτος είσαι στη σειρά γι` αυτό μην καμαρώνεις.
Άκου κι αυτό που θα σου πω Έκτορα Πριαμίδη: Πολύς δε σου `μεινε καιρός στον κόσμο τον απάνω. Δίπλα σου στέκουν άγρυπνοι η Μοίρα και ο Άδης. Κοντεύει, φτάνει η ώρα σου. Κι εσύ στον Άδη θα διαβείς κι εκεί θε να σε στείλει ο Αχιλλέας ο τρανός ο ξακουστός Πηλείδης».
Αυτά του είπε ο Πάτροκλος και έκλεισε τα μάτια γιατί ο μαύρος θάνατος του πήρε την ψυχή του.
Ο Έκτωρ του απάντησε κι ας ήταν πεθαμένος:
« Προφήτης είσαι Πάτροκλε και λες το ριζικό μου; Μήπως προλάβω πρώτα εγώ τον μέγα Αχιλλέα να στείλω στα κατάβαθα του Άδη τα σκοτάδια;».
Ο Έκτορας τράβηξε με δύναμη το κοντάρι του από το σώμα του νεκρού Πατρόκλου και βιάστηκε να κτυπήσει τον ηνίοχο Αυτομέδοντα. Όμως τα αθάνατα άλογα που έσερναν το άρμα του Αχιλλέα έφυγαν με ταχύτητα πριν προλάβει να κτυπήσει τον οδηγό τους ο Έκτωρ.
1*. Αρχιτέκτων. Ιστορικός Αρχιτεκτονικής. Ιστορικός Τέχνης.
2*. Στη φίλη συνάδελφο αρχιτεκτόνισσα Αθηνά Κούτση, κόρη του αξέχαστου διδασκάλου αρχιτέκτονα και γλύπτη Γιάννη Κούτση.
