Την άνοιξη του 1994, δύο στενοί συνεργάτες του Κολ, ο Σόιμπλε και ο Λάμερς, παρέδωσαν στον καγκελάριο Κολ ένα κείμενο για το μέλλον της ευρωπαϊκής οικοδόμησης.
Ενάμιση χρόνο μετά τη σύνοδο κορυφής του Μάαστριχτ, οι Σόιμπλε – Λάμερς πρότειναν έναν σκληρό πυρήνα, μια πρωτοπορία χωρών-μελών που με αφετηρία την υιοθέτηση κοινού νομίσματος θα κρατούσε ως ανοιχτή επιλογή τη δυναμική ομοσπονδιακής μετεξέλιξης.
Οι ευρωπαϊκοί συσχετισμοί δεν επέτρεψαν στον Κολ να υιοθετήσει την Ευρώπη του Σκληρού Πυρήνα, με τη Γερμανία να υιοθετεί μια α λα καρτ ευρωπαϊκή στρατηγική με κύριο άξονα την αποφυγή μη αντιστρέψιμης περαιτέρω εκχώρησης εθνικής κυριαρχίας στο όνομα της εμβάθυνσης.
Ο Σόιμπλε υπηρέτησε τη Ρεαλπολιτίκ της Ευρώπης α λα καρτ, που ήταν προϊόν διακομματικής συναίνεσης.
Οταν στο τέλος του 2009 ανέλαβε το υπουργείο Οικονομικών, η συνταγή της άκαμπτης δημοσιονομικής προσαρμογής για την αντιμετώπιση της κρίσης στην ευρωζώνη είχε ήδη υιοθετηθεί από τον προκάτοχό του σοσιαλδημοκράτη Στάινμπρουκ.
Σκληρός με τις χώρες του Νότου που έφτασαν στα όρια της κοινωνικής αποσταθεροποίησης με την αδιαπραγμάτευτη λιτότητα, ο Σόιμπλε χλεύαζε δημόσια τις συστάσεις των ΗΠΑ να υιοθετήσει η Ε.Ε. ποσοτική χαλάρωση.
Σε κοινή συνέντευξη με τον Αμερικανό ομόλογό του Γκάιτνερ, ο Σόιμπλε αναρωτήθηκε πώς αυτοί που προκάλεσαν την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση δίνουν συμβουλές για την αντιμετώπισή της.
Ο Σόιμπλε πρόλαβε να δει το οικοδόμημα του δεύτερου μεταπολεμικού γερμανικού οικονομικού θαύματος μετά το 1945 να καταρρέει.
Χωρίς φτηνή ενέργεια από τη Ρωσία, χωρίς διαρκή αύξηση των εξαγωγών προς την Κίνα και χωρίς αμυντικές δαπάνες, η Γερμανία είναι αναγκασμένη αργά ή γρήγορα να στηρίξει την επανεκκίνηση της εμβάθυνσης και να εγκαταλείψει την εθνική περιχαράκωση.
Από τη θητεία του Σόιμπλε στο υπουργείο Οικονομικών παραμένει η ενσωμάτωση στο Σύνταγμα του κόφτη χρέους, μια κίνηση που δένει τα χέρια των διαδόχων του που θα επιχειρήσουν να εγκαταλείψουν τη λιτότητα.
Δένει τα χέρια γιατί για να εγκριθεί μια συνταγματική μεταρρύθμιση απαιτείται αυξημένη πλειοψηφία των δύο τρίτων στην Μπούντεσταγκ.
Ο Σόιμπλε επέβαλε στην ευρωζώνη τη σκληρή δημοσιονομική λιτότητα, μια αποτυχημένη συνταγή που υιοθέτησαν μετά την κρίση τού 1929 ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χούβερ και ο καγκελάριος της Γερμανίας Μπρίνιγκ.
