Με αφορμή την 50η επέτειο του Πολυτεχνείου οι συλλογικές δράσεις κοινωνικής αλληλεγγύης για το 18 Ανώ σημειώνουν κεντρικό σύνθημα της εξέγερσης παραμένει επίκαιρο.
«Ελευθερία: βασικό αίτημα των εξεγερμένων φοιτητών/τριών του Πολυτεχνείου ήταν η ελευθερία όχι μόνο στο εκπαιδευτικό και ακαδημαϊκό πλαίσιο αλλά συνολικά στη ζωή τους. Σε αυτή τη διεκδίκηση ενάντια στη λογοκρισία, την καταπίεση των δικαιωμάτων και την έλλειψη πολυφωνίας βρήκαν σύμμαχο και αλληλέγγυο ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας. Εξ ου και το σύνθημα που ακουγόταν “Συμπαράσταση λαέ”. Ο αγώνας αυτός – λαού και νεολαίας – που βάφτηκε με το αίμα νέων ανθρώπων έστρωσε τον δρόμο για την αλλαγή. 50 χρόνια μετά τιμούμε τις ιστορικές εκείνες μέρες. Όμως πού βρισκόμαστε σήμερα;» διερωτόνται για να σημειώσουν τα εξής:
«Η κυβέρνηση της ΝΔ ανακοίνωσε νομοσχέδιο για την ψυχιατρική μεταρρύθμιση με το οποίο το 18 άνω και όλα τα δημόσια προγράμματα απεξάρτησης αποσπώνται από το ΕΣΥ και εντάσσονται σε έναν ενιαίο φορέα ΝΠΙΔ μαζί με τον ΟΚΑΝΑ, το ΚΕΘΕΑ και το Αργώ . Οι συγκεκριμένες πολιτικές αν και με διαφορετικό τρόπο από το 1967-73 δημιουργούν ένα νέο κλίμα τη λογοκρισίας, έλλειψης πολυφωνίας και ανελευθερίας . Για εμάς η διαδικασία της απεξάρτησης είναι συνδεδεμένη με την ελευθερία ως μια διαδικασία απελευθέρωσης και χειραφέτησης. Το νομοσχέδιο αυτό πλήττει και απειλεί τον δημόσιο χαρακτήρα της απεξάρτησης και συνολικά της ψυχικής υγείας».
Η συλλογικότητα υπερασπίζεται «την παραμονή του 18ανω και των δημοσίων προγραμμάτων απεξάρτησης στο ΕΣΥ ως αναπόσπαστα κομμάτια του τομέα ψυχικής υγείας. Υπερασπιζόμαστε την διατήρηση της φιλοσοφίας και του κοινωνικού χαρακτήρα του 18 Άνω καθώς και την αυτονομία και τον πλουραλισμό των προγραμμάτων απεξάρτησης. Σε αυτό τον αγώνα δεν θα είμαστε μόνοι/ες. Όπως τότε έτσι και τώρα ζητάμε την “Συμπαράσταση” ολόκληρης της κοινωνίας. Η απεξάρτηση και η ψυχική υγεία μας αφορά όλους/ες».
