«Μία από τις αγαπημένες ιστορίες του προέδρου Τζο Μπάιντεν», γράφει το πρακτορείο AP, «είναι η πρώτη του διεθνής σύνοδος κορυφής μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, όταν δήλωσε ότι “η Αμερική επέστρεψε” στον απόηχο της αλλοπρόσαλλης και απομονωτικής ηγεσίας του Ντόναλντ Τραμπ».
«“Για πόσο καιρό;” ήταν η απάντηση ενός από τους έτερους παρόντες ηγέτες», αναφέρει. Το τότε πρώτο ταξίδι του ήταν στην Ευρώπη και οι σύνοδοι ήταν τρεις: των G7, του ΝΑΤΟ και ΗΠΑ – Ε.Ε. Σχεδόν τρία χρόνια μετά, το ερώτημα φαντάζει προφητικά επίκαιρο.
Το καταδεικνύει η άρτι ολοκληρωθείσα, τρίτη και ίσως «φαρμακερή» επίσκεψη του Ουκρανού προέδρου Ζελένσκι στην Ουάσινγκτον εν μέσω του πολέμου στη χώρα του.
Αυτός διανύει πια τον 22ο μήνα και επιχειρησιακά τον πιο δύσκολο δεύτερο χειμώνα, στη βαριά «σκιά» της de facto αποτυχημένης καλοκαιρινής ουκρανικής αντεπίθεσης κι ενός νέου μεγάλου πολέμου, αυτού του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας.
Και δη εν μέσω προεκλογικής πόλωσης στις ΗΠΑ, με τον πλανήτη να προετοιμάζεται για το ορατό ενδεχόμενο επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο το 2024 και τη συμμαχική συνοχή της Δύσης να φθίνει.
Αν και ο Αμερικανός πρόεδρος έχει υποσχεθεί επανειλημμένα ότι οι ΗΠΑ θα στηρίξουν την Ουκρανία για «όσο χρειαστεί» απέναντι στη ρωσική εισβολή, αυτή τη φορά χρησιμοποίησε τη φράση για «όσο μπορούμε».
«Είναι εκπληκτικό που φτάσαμε έως εδώ», προσέθεσε, σε μια έμμεση παραδοχή ενός πολλαπλού αδιεξόδου.
Και στρατιωτικού, αλλά και πολιτικού για τον ίδιο τον πρόεδρο των ΗΠΑ, που βλέπει το αίτημά του στο Κογκρέσο για έκτακτη πρόσθετη χρηματοδότηση στην Ουκρανία να πέφτει σε ρεπουμπλικανικό «τοίχο».
Για την ακρίβεια, έχει αναχθεί από τους πολιτικούς αντιπάλους του -και δη τους τραμπικούς- σε προεκλογικό διαπραγματευτικό «χαρτί», με αξιώσεις για σκλήρυνση της μεταναστευτικής πολιτικής των ΗΠΑ στα νότια σύνορα με το Μεξικό.
Προφανώς, εκλαμβάνουν ως… μπόνους ένα πολιτικό «κόντεμα» του Δημοκρατικού νυν προέδρου με έναν σκληρό συμβιβασμό.
Το είπαν λίγο-πολύ στον Ζελέσνκι τα στελέχη του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις που είχαν μαζί του την Τρίτη στο Καπιτώλιο.
Με τα θερμά χειροκροτήματα στήριξης να ανήκουν πια στο παρελθόν και παρά τα «θετικά μηνύματα» που δήλωσε ο ίδιος ότι έλαβε, παραμένει εξαιρετικά αμφίβολο αν ο Ουκρανός πρόεδρος κατάφερε να περάσει μέσα από τις αμερικανικές «Συμπληγάδες».
Τις σκιαγράφησε ο ίδιος ο Τζο Μπάιντεν, στέλνοντας μήνυμα στο Κογκρέσο και, επί της ουσίας, στους Ρεπουμπλικανούς πως «πρέπει να εγκρίνουν τη συμπληρωματική χρηματοδότηση για την Ουκρανία πριν από τη διακοπή εργασίας για τις γιορτές, πριν δώσουν στον Πούτιν το μεγαλύτερο χριστουγεννιάτικο δώρο που θα μπορούσαν ενδεχομένως να του κάνουν».
Με τις ΗΠΑ ωστόσο να έχουν ήδη διοχετεύσει 111 δισεκατομμύρια δολάρια σε στρατιωτική και ανθρωπιστική βοήθεια στην Ουκρανία από την έναρξη του πολέμου, πολλοί τώρα ζητούν -πέρα από παραχωρήσεις στο μεταναστευτικό των ΗΠΑ- αξιόπιστα επιχειρησιακά σχέδια από το Κίεβο για την επόμενη ημέρα.
Προσώρας, το Πεντάγωνο ανακοίνωσε νέα βοήθεια ύψους 200 εκατομμυρίων δολαρίων σε εξοπλισμούς και πυρομαχικά. Στα «κιτάπια» της Ουάσινγκτον απομένουν 4,4 δισεκατομμύρια δολάρια σε πιστώσεις όπλων: «στραγάλια» για τον μέτωπο απέναντι στη Ρωσία.
Ο Μπάιντεν έχει ζητήσει από το Κογκρέσο -μάταια μέχρι σήμερα- να εγκρίνει επιπλέον 61,4 δισεκατομμύρια δολάρια για το Κίεβο. Τα μισά προορίζονται για να στηρίξουν τη λειτουργία του εμπόλεμου και καταχρεωμένου στο ΔΝΤ ουκρανικού κράτους.
Σε αυτό το φόντο, η «καυτή πατάτα» έδειχνε να καταλήγει στα χέρια των Ευρωπαίων. Ο Ζελένσκι συνέχισε την περιοδεία του με χθεσινή στάση στο Οσλο, όπου βρήκε μπόλικη συμπαράσταση από τους ανήσυχους ηγέτες των σκανδιναβικών -ως επί τω πλείστων γειτονικών της Ρωσίας- χωρών, που ορκίστηκαν «ολοκληρωτική βοήθεια» για την Ουκρανία.
Αυτά, ενόσω στο Κίεβο μετρούσαν 53 τραυματίες -οι οκτώ παιδιά- από νέα ρωσική πυραυλική επίθεση και στην Ουάσινγκτον, όπως και στη Δύση, ακόμη αντηχούσε η προειδοποίηση του Μπάιντεν ότι «όλος ο κόσμος παρακολουθεί τι κάνουμε». Συμπεριλαμβανομένης όχι μόνο της Ρωσίας, προφανώς, αλλά και της Κίνας.
-320x213.jpg)
