ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η 19η Δεκεμβρίου του 2023 θα μείνει στην Ιστορία ως η μέρα συνθηκολόγησης του Μακρόν με τη Λεπέν.

Ο νόμος για το Μεταναστευτικό, που αποτελεί ένα συμπίλημα των διαχρονικών θέσεων της Ακροδεξιάς, ήταν μια κίνηση του Μακρόν με στόχο τη συγκράτηση της συνεχούς διόγκωσης των ποσοστών της Λεπέν.

Η Λεπέν και η παράταξή της, Εθνικός Συναγερμός, στήριξαν το νομοσχέδιο του Μακρόν και έτσι παρ’ όλο που οι βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας απειλούσαν να μην το ψηφίσουν ή να κάνουν αποχή για να μην υπάρξει προηγούμενο με την κυβέρνηση μειοψηφίας να σπάει πλέον ταμπού, το αποτέλεσμα ήταν να στηριχτεί ad hoc.

Οι παραπάνω εξελίξεις ολοκληρώνουν την ένταξη της Ακροδεξιάς στην πολιτική κανονικότητα, μια πορεία που άρχισε το 2007 όταν ο υποψήφιος για την προεδρία Σαρκοζί διεμβόλισε την εκλογική βάση του Λεπέν υιοθετώντας κατασταλτική ρητορική απέναντι στους παράτυπους μετανάστες και τους παραβατικούς ανηλίκους.

Ετσι όλα δείχνουν ότι την άνοιξη του 2027 ο Μακρόν θα παραδώσει το Μέγαρο των Ηλυσίων στη Λεπέν, σε μια λογική συνέχειας και όχι ανατροπής.

Ο Μακρόν διεκδίκησε την προεδρία το 2017 ως η μόνη δυνατή υποψηφιότητα ικανή να εμποδίσει μια νίκη της Λεπέν.

Πολύ γρήγορα έγινε αντιληπτό ότι το δίλημμα «ή εγώ ή η Λεπέν» ήταν ο πολιορκητικός κλοιός για την προώθηση διαρθρωτικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων με υψηλό κοινωνικό κόστος.

Στη Γαλλία υπήρχε παράδοση οριοθέτησης της Κεντροδεξιάς και της Δεξιάς από την Ακρα Δεξιά, μια πορεία που χάραξε ο Ντε Γκολ όταν αποφάσισε να αντισταθεί στη γερμανική κατοχή και είκοσι χρόνια αργότερα, όταν συγκρούστηκε με τους εξτρεμιστές της Γαλλικής Αλγερίας.

Την παράδοση αυτή συνέχισε ο Σιράκ με κορυφαία στιγμή τον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών του 2002, όταν έφραξε τον δρόμο στον Λεπέν λαμβάνοντας το 83% των ψηφισάντων.

Η γκολική Δεξιά στη Γαλλία είχε αναδείξει τη διαχωριστική γραμμή απέναντι στην Ακρα Δεξιά σε στοιχείο της πολιτικής της ταυτότητας.

Ο Σιράκ δεν περιόρισε τη μάχη κατά της Ακροδεξιάς εντός των συνόρων της Γαλλίας, αλλά έδωσε στη στάση του ευρωπαϊκή διάσταση.

Οταν το 2000 ο καγκελάριος της Αυστρίας και ηγέτης του Λαϊκού Κόμματος Σούσελ αποφάσισε να συγκυβερνήσει με το ακροδεξιό Κόμμα της Ελευθερίας του Χάιντερ, ο Σιράκ επέβαλε με την επίμονη πίεση στις συνόδους κορυφής την πολιτική απομόνωση της Αυστρίας.

Ολα τα παραπάνω φαντάζουν σήμερα σαν μακρινό παρελθόν.