Τιμή στους αγώνες τού τότε και του σήμερα

Ανοιξαν χθες οι πύλες του Πολυτεχνείου για τους τριήμερους εορτασμούς των 50 χρόνων της εξέγερσης, με χιλιάδες να δίνουν το «παρών» για να τιμήσουν τους αγώνες τού τότε αλλά και του σήμερα. Αποκορύφωμα θα αποτελέσει η καθιερωμένη μεγάλη αντιιμπεριαλιστική πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία ανήμερα της επετείου της 17ης Νοέμβρη, που μετά τη σφαγή στη Γάζα αναμένεται να δώσει το δικό της ξεχωριστό μήνυμα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, με αρκετά σχετικά δρώμενα, παλαιστινιακές σημαίες και αναφορά στο κεντρικό πανό εντός του ΕΜΠ.

Η «Εφ.Συν.» έδωσε τον λόγο στους σημερινούς φοιτητές από όλους τους πολιτικούς χώρους, ρωτώντας τους πώς νοηματοδοτείται σήμερα το Πολυτεχνείο αλλά και για τη σημασία της πορείας προς την πρεσβεία των ΗΠΑ. Οπως μας είπαν, δεν πρόκειται για μια απλή υπενθύμιση των ιστορικών γεγονότων ενάντια στη λήθη ή την παραχάραξη.

Το κλασικό τρίπτυχο του Πολυτεχνείου βρίσκει νέο νόημα με τους αγώνες για «ψωμί» κόντρα στην ακρίβεια σε βασικά είδη αλλά και για αξιοπρεπείς μισθούς και συνθήκες εργασίας, για την υπεράσπιση της δημόσιας και δωρεάν Παιδείας την ώρα που προωθούνται τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια, όπως και της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου μετά το σκάνδαλο των υποκλοπών και όσο η κυβέρνηση φλερτάρει με τον ολοκληρωτισμό. Ας δούμε πιο αναλυτικά τις απαντήσεις τους:

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

Γιάννης Παντελάρος,
Πρόεδρος Φ.Σ. Μαθηματικού – ΜΑΣ

«Η πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία έχει ίσως μεγαλύτερη σημασία από ποτέ»

Τιμώντας τον ηρωικό ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου παλεύουμε ταυτόχρονα για τις σύγχρονες ανάγκες μας. Για σπουδές στο ύψος των αναγκών, για δουλειά και ζωή με δικαιώματα. Εμπνεόμενοι από το σύνθημα «Εξω οι ΗΠΑ, έξω το ΝΑΤΟ» που γράφτηκε το ’73 δυναμώνουμε τον αγώνα για την απεμπλοκή της χώρας μας από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, από τη σφαγή στη Γάζα, για να μη γίνεται ο λαός μας στόχος αντιποίνων σε περίπτωση γενίκευσης του πολέμου στην περιοχή και για να μη γινόμαστε θύτες στη σφαγή του παλαιστινιακού λαού.

Η πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία έχει ίσως μεγαλύτερη σημασία από ποτέ, όπως έχει φανεί και από τα τελευταία μεγάλα συλλαλητήρια αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό. Οι λαοί έχουν τη δύναμη να αντιπαρατεθούν στα σχέδια των ιμπεριαλιστών.

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

Γιώργος Λυκοπάντης, 
Δ.Σ. Φοιτητικού Συλλόγου Παντείου – γραμματέας Σπουδάζουσας Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ

«Εχουμε μια κηλίδα στη δημοκρατία της χώρας μας έπειτα από το σκάνδαλο των υποκλοπών»

Το Πολυτεχνείο σήμερα είναι η μνήμη και η τιμή απέναντι στη λήθη και τον αναθεωρητισμό. Νέοι και νέες τότε αντιστάθηκαν στην αμερικανοκίνητη χούντα, διεκδίκησαν και κέρδισαν τη δημοκρατία που έχουμε ακόμα και σήμερα. Ενας νέος άνθρωπος συνεχίζει να παλεύει κάτω από αντίξοες συνθήκες για να ζήσει, να εργαστεί, να έχει δικαιώματα στη δουλειά του και στην κοινωνική του ζωή. Μην ξεχνάτε ότι έχουμε μια κηλίδα στη δημοκρατία της χώρας μας έπειτα από το σκάνδαλο των υποκλοπών.

Συνεπώς, η μάχη για δημοκρατία, ελευθερία, το αυτονόητο δικαίωμα στη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση και για ψωμί είναι και σήμερα πιο αναγκαία και επίκαιρη από ποτέ. Πάντα έχει νόημα η πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία, ειδικά φέτος που, όχι μακριά από εμάς, άνθρωποι στην Παλαιστίνη χάνουν την ίδια τους την πατρίδα.

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

Μιχαέλα Σαρρή,
Σχολή ΗΜΜΥ ΕΜΠ – ΠΑΣΠ

«Το ότι η ελευθερία δεν είναι δεδομένη δείχνει και το ανθρωπιστικό έγκλημα που συντελείται στην Παλαιστίνη»

Για εμάς δεν έχει νόημα απλώς να εξιστορούμε τι συνέβη τότε. Δεν πρέπει απλά να συγκινούμαστε, αλλά να οργανωθούμε ξανά. Στο σήμερα, για παράδειγμα, συνιστά απλή παραδοχή ότι η ακρίβεια μαστίζει τις ελληνικές οικογένειες με την κυβέρνηση να μην πράττει τίποτα ουσιαστικό. Αντιμετωπίζει τους Ελληνες πολίτες σαν ένα κακομαθημένο νήπιο του οποίου τη σιωπή εξαγοράζει με youth pass, market pass και επιδόματα. Πρέπει να εξασφαλίσουμε αξιοπρεπείς μισθούς και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, άρα έχει νόημα να παλεύουμε για «ψωμί» στο σήμερα.

Στην Παιδεία, είναι άκρως υποκριτικό το ότι όλη η συζήτηση γίνεται για τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια και όχι για άλλα προβλήματα. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών έπεσε μέρος του ταβανιού μέσα σε αμφιθέατρο και από τύχη δεν είχαμε θύματα. Η Ελλάδα κατατάσσεται στην τελευταία θέση της Ε.Ε. όσον αφορά τις δαπάνες για την Παιδεία.

Τέλος, η ελευθερία συρρικνώνεται και η κυβέρνηση φλερτάρει με ολοκληρωτικές πρακτικές μέσω των παρακολουθήσεων και επιχειρείται ένας εκφυλισμός της δημοκρατίας. Το ότι η ελευθερία δεν είναι δεδομένη δείχνει και το ανθρωπιστικό έγκλημα που συντελείται στην Παλαιστίνη και οφείλουμε να μη μένουμε αδρανείς και σιωπηλοί. Αυτό είναι το ηθικό δίδαγμα του Πολυτεχνείου, ότι μπροστά σε όλα αυτά που μας επηρεάζουν και έρχονται να πλήξουν την καθημερινότητά μας, τις ζωές μας και το μέλλον μας, οφείλουμε να μη μένουμε αμέτοχοι.

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

Γεωργία Αναγνωστοπούλου,
Σχολή ΣΕΜΦΕ – ΕΜΠ – Ανεξάρτητη Αριστερή Παρέμβαση ΕΑΑΚ

«Για έναν νέο η πάλη για το “Ψωμί-παιδεία-ελευθερία” των ημερών μας συνεχίζεται»

Το Πολυτεχνείο έχει μια διαχρονικότητα και αυτό δεν είναι κάτι γραφικό. Τα συνθήματα που έλεγαν οι φοιτητές τότε, ακόμα και σήμερα κάπως επιβεβαιώνονται. Για έναν νέο η πάλη για το «Ψωμί-παιδεία-ελευθερία» των ημερών μας συνεχίζεται. Οσον αφορά τη γεωπολιτική θέση της Ελλάδας, σίγουρα αυτό που γίνεται στη Γάζα επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά ότι η Αμερική, για τα συμφέροντά της στη Μέση Ανατολή, βάζει το χέρι της για τη γενοκτονία ενός ολόκληρου λαού.

Με την «αδιαπραγμάτευτη» πορεία στην πρεσβεία των ΗΠΑ στέλνουμε ένα μήνυμα κατά του ιμπεριαλισμού αλλά και ενάντια στη θέση που παίρνει η ελληνική κυβέρνηση στα γεγονότα.

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

Δημήτρης Βασιλάκης
Ιατρική – Αγωνιστικές Κινήσεις

«Το Πολυτεχνείο δεν νοείται να ιδωθεί έξω από τον δίκαιο αγώνα που δίνουν οι Παλαιστίνιοι»

Υπάρχουν πολλά επίπεδα ιστορικής παραχάραξης για το Πολυτεχνείο. Το ένα κομμάτι που αναπαράγεται από φασιστικές ομάδες είναι το ότι «δεν υπήρχαν νεκροί». Το άλλο κομμάτι αφορά το ότι δεξιοί, αριστεροί, όλοι μαζί έκαναν το Πολυτεχνείο, παλεύοντας γενικά και αόριστα για την αποκατάσταση της δημοκρατίας.

Τον Νοέμβρη του 1973 έγινε μια παλλαϊκή εξέγερση όχι μόνο για Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία, αλλά με συνθήματα όπως «Εξω οι ΗΠΑ, έξω το ΝΑΤΟ» πάλεψαν για λαοκρατία παράλληλα με το «Σήμερα πεθαίνει ο φασισμός». Τα προτάγματα που έβαζαν τότε οι φοιτητές παραμένουν ανεκπλήρωτα, γι’ αυτό και είναι επίκαιρα και έχουν καταφέρει να εμπνεύσουν σειρά από αγωνιστές όλα αυτά τα χρόνια. Παραμένουν επίκαιρα γιατί ζώντας σε αυτή τη χώρα, εξαρτημένη από τον αμερικανικό και τον ευρωπαϊκό ιμπεριαλισμό, το πολιτικό σκηνικό που διαμορφώνεται δεν έχει να προσφέρει τίποτα σ’ έναν νέο. Είτε αυτό έχει να κάνει με την ακρίβεια και το πόσο έχουν καθηλωθεί οι μισθοί, είτε με την επίθεση στο δικαίωμα στις σπουδές ή τις ελευθερίες που τσακίζονται κεκτημένα και δημοκρατικά δικαιώματα.

Παράλληλα, η χώρα μας εμπλέκεται ενεργά σε μια σειρά από πολεμικά μέτωπα, όχι μόνο στην Παλαιστίνη, γι’ αυτό και η πορεία των φοιτητών θα κατευθυνθεί στην αμερικανική πρεσβεία για να καταγγείλει όλη αυτή τη στήριξη και τον ρόλο του κράτους του Ισραήλ 75 χρόνια τώρα. Το Πολυτεχνείο σήμερα δεν νοείται να ιδωθεί έξω από τον δίκαιο αγώνα που δίνουν οι Παλαιστίνιοι παλεύοντας για τα ιστορικά τους σύνορα, παλεύοντας ενάντια σ’ ένα κράτος-δολοφόνο, μαντρόσκυλο των Αμερικανών.