ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Σε διπλωματικό αγώνα δρόμου έχει επιδοθεί η Ουάσινγκτον ώστε να τερματιστούν οι εχθροπραξίες στη Γάζα πριν η κατάσταση τεθεί εκτός ελέγχου στη Μέση Ανατολή, με επόμενους σταθμούς τη Δυτική Οχθη και τον Λίβανο.

Ηδη είναι φανερό ότι, πίσω από την αδιάλλακτη ρητορική του, ο «Μπίμπι» υποχωρεί, με πιο πρόσφατο επεισόδιο την αποδοχή των παύσεων των εχθροπραξιών για την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας.

Ετσι, διαμορφώνονται δύο επίπεδα εξέλιξης και διαχείρισης της κρίσης, το ένα επικοινωνιακό και το άλλο στο ωμό πεδίο των συσχετισμών. Παρά την απαξίωση της Χαμάς ως τρομοκρατικής οργάνωσης, οι ΗΠΑ διαπραγματεύονται με την ηγεσία της με μεσολαβητή το Κατάρ για την απελευθέρωση των ομήρων.

Ο Νετανιάχου γνωρίζει ότι, αν θέσει σε κίνδυνο τη ζωή των ομήρων που απήγαγε η Χαμάς έχει τερματίσει την πολιτική του καριέρα. Το θέμα των ομήρων αγγίζει την ίδια την ταυτότητα του εβραϊκού κράτους που προβάλλει στο επίσημο αφήγημα ως το μόνο μέρος στη Γη όπου ένας Εβραίος μπορεί να αισθάνεται ασφαλής. Με τα σύνδρομα του Ολοκαυτώματος ζωντανή μνήμη μιας ομάδας υπερηλίκων, δεν υπάρχει στο Ισραήλ περιθώριο να μην είναι προτεραιότητα η απελευθέρωση των ομήρων.

Ετσι, η πρωτοβουλία Μακρόν για διεθνή διάσκεψη για την αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στην Γάζα είναι πρώτα και πάνω από όλα προσπάθεια πολιτικής παρέμβασης της Γαλλίας στο Μεσανατολικό. Ο πρόεδρος της Γαλλίας δεν περιμένει άμεσα αποτελέσματα, δεν είναι αφελής για να πιστέψει ότι μπορεί να μεταπείσει τον Νετανιάχου, να καταφέρει δηλαδή αυτό που δεν μπορεί να πετύχει πάρα μόνο ο Μπάιντεν. Ο Μακρόν στοιχηματίζει ότι όσο θα παρατείνονται οι επιχειρήσεις στη Γάζα τόσο θα πολλαπλασιάζεται η διεθνής πίεση προς το Ισραήλ για κατάπαυση του πυρός.

Την ώρα που οι ΗΠΑ περιορίζονταν να ζητούν από το Ισραήλ ολιγόωρες ή ακόμη και ολιγοήμερες «παύσεις», η Γαλλία μαζί με μια ομάδα χωρών ζητούσε τερματισμό του πολέμου: αυτό είναι το μήνυμα που έστειλε ο Μακρόν από το Μέγαρο των Ηλυσίων.

Το πραγματικό στοίχημα της γαλλικής διπλωματίας είναι η επιστροφή της χώρας στη Μέση Ανατολή. Η Γαλλία μαζί με τη Βρετανία εισέβαλαν στη διώρυγα του Σουέζ στα τέλη του 1956 για να ανατρέψουν τον Νάσερ και αποχώρησαν κακήν κακώς έπειτα από τελεσίγραφο της ΕΣΣΔ. Σε ανάλογο φιάσκο κατέληξε η παρουσία στρατευμάτων της Γαλλίας, της Βρετανίας και της Ιταλίας στον Λίβανο στην περίοδο 1982-84.

Η πρωτοβουλία Μακρόν είναι και ένα μήνυμα προς την Ε.Ε ότι η Γαλλία θα εξακολουθήσει να δίνει προτεραιότητα στην αμυντική χειραφέτηση της Ευρώπης, ένα πεδίο στο οποίο θα υπάρχει κυρίαρχη ηγεμονία του Παρισιού ανάλογη με αυτήν της Γερμανίας στην ευρωζώνη.

Τούτων λεχθέντων, η πολεμική σύγκρουση στην Ουκρανία οριοθετεί αυτή τη στιγμή, εκ των πραγμάτων, την όποια διαφοροποίηση και, πολύ περισσότερο, αντιπαράθεση της Γαλλίας και των χωρών που την ακολουθούν με την πολιτική των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή.

Στο διάστημα που κύλησε από την επίθεση της Χαμάς, η αλληλεγγύη και ηθική στήριξη του Ισραήλ από τις ΗΠΑ και τη Δύση έδωσε σιγά σιγά τη θέση της στην πίεση προς τον Νετανιάχου με στόχο η επόμενη μέρα στη Γάζα να αφήνει ανοιχτό τον δρόμο για συνολική διευθέτηση του Παλαιστινιακού.

Ετσι, η θέση των ΗΠΑ δεν αποκλίνει επί της ουσίας από αυτήν της Ευρώπης, αλλά ούτε και από τη διάσκεψη στο Παρίσι που συγκάλεσε προχθές ο Μακρόν.