Ανάγκα και θεοί πείθονται… Τη δηκτική φράση του λυρικού ποιητή Σιμωνίδη από την Κέα κάνει πράξη η κυβέρνηση στην περίπτωση της Χίου και ειδικότερα στο έργο επέκτασης του αεροδρομίου.
Μπροστά στον κίνδυνο να στοιχειώσει και αυτό όπως πολλά ακόμα έργα στο νησί, η κυβέρνηση αίρει εν μέρει την απαγόρευση λειτουργίας νέων λατομικών ζωνών που έχει επιβληθεί άτυπα εδώ και δεκαετίες –με πολλές οικονομικές συνέπειες για τον τόπο– και επιτρέπει την προσωρινή λειτουργία όχι ενός ή δύο νταμαριών, αλλά τεσσάρων. Ετσι ώστε να καλυφθεί η ανάγκη εξόρυξης πρωτογενών υλικών για τη δημιουργία διαδρόμου απογείωσης-προσγείωσης αεροσκαφών και κυρίως να ικανοποιήσει την κατασκευαστική εταιρεία που έχει αναλάβει το έργο και αρνούνταν συστηματικά εδώ και μήνες να προμηθευτεί τα απαιτούμενα αδρανή υλικά από τη μονοπωλιακού τύπου επιχείρηση που λειτουργεί νομίμως στο νησί!
Ετσι, το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας με απόφασή του τροποποιεί τους περιβαλλοντικούς όρους του έργου και επιτρέπει την προσωρινή λειτουργία τεσσάρων λατομείων σε απόσταση αναπνοής και γύρω από την πόλη, ώστε να «αντληθούν» 375.000 κ.μ. αδρανών υλικών. Ποσότητα που υπολείπεται πάντως κατά 80.000 κ.μ. των αναγκών του έργου και παραμένει άγνωστο από πού θα βρεθούν. Τα λατομεία αυτά θα στηθούν τόσο σε ιδιωτικές όσο και σε δημοτικές εκτάσεις, ενώ ένα έχει προγραμματιστεί σε έκταση που ανήκει στη Μητρόπολη Χίου. Τα τρία από αυτά είναι παλαιότεροι λατομικοί χώροι που έχουν απολέσει την άδεια λειτουργίας τους εδώ και δεκαετίες, ενώ το τέταρτο είναι ιδιωτικός χώρος τον οποίο οι ιδιοκτήτες θέλουν να οικοπεδοποιήσουν.
Θυμίζουμε ότι η ανάδοχος εταιρεία Θέμελη Α.Ε. αρχικά είχε επιχειρήσει να ξεπεράσει τον οικονομικό σκόπελο της προμήθειας υλικών από το μονοπώλιο της ΛΑΤΩ Α.Ε., καλώντας τους τοπικούς εργολάβους να παραδίδουν όλα τα προϊόντα εκσκαφής και τα παραπροϊόντα από κατεδαφίσεις κτλ στο εργοτάξιο του αεροδρομίου. Γεγονός που συνάντησε την αντίδραση της ΛΑΤΩ Α.Ε. που με τη σειρά της κατήγγειλε αυτή τη διαδικασία ως παράτυπη και έξω από τη σύμβαση με την οποία η Θέμελη Α.Ε. είχε δεσμευτεί.
Γεγονός είναι ότι εδώ και χρόνια η μονοπωλιακή πολιτική της ΛΑΤΩ και κυρίως η θέση του λατομείου της, που είναι στη νότια Χίο και σε απόσταση 23 χιλιομέτρων από την πόλη, δημιουργεί επιπλέον κόστος στον κλάδο της οικοδομής, κυρίως λόγω μεταφορικού κόστους των υλικών. Κόστος το οποίο για τη βόρεια Χίο καθιστά σχεδόν απαγορευτική κάθε σκέψη οικοδομικής δραστηριότητας. Μάλιστα κάποιες δεκαετίες πριν, το συγκεκριμένο θέμα είχε πάρει απρόβλεπτες διαστάσεις, αφού εξαιτίας του μονοπωλίου κάποιοι «άγνωστοι» είχαν παγιδέψει τις τηλεφωνικές γραμμές της ΛΑΤΩ ή άλλες που σχετίζονταν με αυτήν, καθώς και του τότε διευθυντή της διεύθυνσης Βιομηχανίας της τότε Νομαρχίας Χίου.
Από τότε μέχρι σήμερα, παρά τις κατά καιρούς εξαγγελίες, ουδεμία νέα λατομική ζώνη δημοπρατήθηκε στο νησί.
