Βοηθητικές λέξεις-παιδιά ακριβής εμπειρίας!

«Eιρηνικό επαναστάτη» τον αποκαλέσαμε. Ταπεινά, συγκριτικά με το κύρος του όπως τον θυμόμαστε όταν έστεκε κάτω από τα δοκάρια της Μπάγερν και της Εθνικής Γερμανίας, με συστολή, λοιπόν, μας μήνυσε «ευχηθείτε μου να νιώσω πως θα επιτελώ σημαντικό έργο». Ο Ολιβερ Καν αλήθεια θα συνεχίσει να… μπλοκάρει την απειλή και να προωθεί γρήγορα, ουσιαστικά την ελπίδα για δημιουργία, με κατάλληλο τρόπο; Οπως και την μπάλα όταν έπαιζε ποδόσφαιρο, αφού πρώτα είχε αποτρέψει το γκολ.

Μας πυροδότησε η είδηση από τη Βαυαρία: Ο Ολιβερ Καν θα είναι πλέον καθοδηγητής μέσω διαδικτύου ώστε να βοηθά ανθρώπους να επιτυγχάνουν με βοηθό τη νοητική δύναμή τους! Την ανακάλυψη των δυνατοτήτων τους, όσων αντιλαμβάνονται πως έχουν, αλλά και –αν όχι κυρίως– εκείνων που αγνοούν πως υπάρχουν στη σκέψη, στη συνείδησή τους. Ετσι διατυπώσαμε-καθορίσαμε εμείς τη νέα, «αυτόβουλη» επιμένει ο ίδιος ώστε να διώξει υπόνοιες για τις προθέσεις του, αποστολή του: «Coach μέσω του διαδικτύου», ακούσαμε να την τιτλοφορεί ο φίλος του, δημοσιογράφος Κλάους Τόνχελ.

Να ενισχύει, με οδηγό την πείρα του, ποδοσφαιριστές και δη νέους, όσους ονειρεύονται να κάνουν καριέρα όπως η δική του, πληθωρική; «Γενικώς σε πολίτες, και δεν αναφέρομαι μόνο σε συμπατριώτες Γερμανούς αλλά σε κάθε άλλο που θα αποφασίσει να μου χτυπήσει την πόρτα», ήταν τα μοναδικά λόγια που έστειλε προς την «Εφ.Συν». Να του χτυπήσει όχι την πόρτα, αλλά τον… ηλεκτρονικό υπολογιστή του, για την ακρίβεια. Η ανοιχτή επικοινωνία με «πολίτες του κόσμου», που ήδη την εγκαινίασε στην αρχική-ακατέργαστη μορφή της, θα έχει ψηφιακή διάσταση.

«Ποιος ξέρει ποιες είναι οι αληθινές προθέσεις του; Ποιος αλήθεια κρύβεται από πίσω του και τι επιδιώκει;». Αν ήδη διατυπώσατε παρόμοιες απορίες, όσες ηχούν ίσως όχι καχύποπτες αλλά προσαρμοσμένες στη νεφελώδη, συχνά ανεξιχνίαστη, δημόσια ζωή των ημερών μας, είστε απόλυτα δικαιολογημένοι. Ετσι, ειλικρινά, σκέφτηκα κι εγώ, μετά την αρχική έκπληξη, την αίσθηση-ισότιμη ευχής να μην κρύβεται κάτι ύποπτο πίσω από τις επίσημες προθέσεις του Καν.

Λόγια πολλά δεν έλεγε ποτέ, ούτε όταν έπαιζε ποδόσφαιρο ούτε όταν αποφάσισε να κρεμάσει τα γάντια του και μεταξύ άλλων να αναλάβει θέση εκτελεστικού διευθυντή στην Μπάγερν. Θυμόμαστε πως συχνά συγκέντρωνε τους παίκτες από τις παιδικές ομάδες αγοριών και κοριτσιών και τους μιλούσε. Ποτέ δεν επέλεγε τον μονόλογο, πάντα επεδίωκε διάλογο με τα παιδιά, «κληρονόμους της δύσκολης καθημερινότητας τα ονόμαζε» μας είπε ο ίδιος δημοσιογράφος.

«Ευθύνες» του «πολυτιμότερου»

«Χορηγός; Υπάρχει;» ρωτήσαμε εμείς, αμετανόητα δύσπιστοι, πόσο μάλλον στην εποχή-δίνη που ζούμε παγκοσμίως. «Θα κρίνεις από το αποτέλεσμα αν είναι θεμιτή ή όχι η πρόθεσή του· μην είσαι αναίτια δύσπιστος», μας κατακεραύνωσε ο φιλικός κύκλος του από τη Βαυαρία. O γεννημένος στην Καρλσρούη, 54χρονος πλέον, Καν –μας θύμισε ο κύκλος του πως– όταν αναδείχθηκε «πολυτιμότερος παίκτης στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002» είχε δηλώσει: «Η λέξη “πολύτιμος” με γεμίζει ευθύνες. Μακάρι τη γνώση και την εμπειρία μας, όλοι όσοι είχαμε ως ποδοσφαιριστές επικοινωνία με τον κόσμο, να τη μετουσιώνουμε σε πράξη». Εχει, πλέον, αποχωρήσει από την Μπάγερν και φαντάζει έτοιμος να υλοποιήσει την ίδια πρόθεση: να μοιράζεται απόψεις και ουσιαστικά συμβουλές προς όσους θα ανοίγουν διάλογο μαζί του. «Το πιθανότερο είναι να ενισχύομαι κι εγώ, όχι μόνο να βοηθώ», εκτίμησε σε πρόσφατη συνέντευξή του στη γερμανική τηλεόραση.

Οι προθέσεις του; Ηχούν αγαθές! Μακάρι, υπάρχει ανάγκη, πολύπειρα όπως εκείνος στελέχη του ποδοσφαίρου, γενικότερα του αθλητισμού με το λαϊκό έρεισμα, να μετουσιώνουν τις παραστάσεις σε ικανά ερεθίσματα, ειδικά προς τους νέους. Μακάρι και να αποφύγει λανθασμένους χειρισμούς.

Οπως τότε (2002) στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου απέναντι στους Βραζιλιάνους (0-2). Η ασταθής απόκρουσή του στο σουτ του Ριβάλντο είχε προσφέρει την μπάλα στον Ρονάλντο, ο χαρισματικός επιθετικός δεν τον συγχώρησε. Είχε πετύχει και το δεύτερο γκολ, 2-0 το τελικό αποτέλεσμα του τελικού στη Γιοκοχάμα. Παρ’ όλα αυτά είχε ψηφιστεί «πολυτιμότερος παίκτης της διοργάνωσης» ενώ τον ίδιο χρόνο (2002) και τον προηγούμενο (2001) είχε καταταγεί τρίτος στη διεκδίκηση της «Χρυσής Μπάλας» – αυτοσκοπό των μεγάλων παικτών. Θα μεταποιήσει τις ακριβές παραστάσεις του σε ώριμες διατυπώσεις;